پژوهش نشان میدهد سوگ پس از مرگ حیوان خانگی به اندازه از دستدادن یکی از عزیزان ماندگار است
رأی دهید
بهگفته پژوهشی تازه، سوگواری برای مرگِ حیوان خانگی میتواند به اندازه سوگواری برای یک عزیز انسانی دردناک و دیرپا باشد.
یک مطالعه که در نشریه علمی PLOS One منتشر شده نشان داد برخی از کسانی که حیوان خانگی خود را از دست میدهند دچار اختلال سوگ طولانیمدت (PGD) میشوند؛ وضعیتی جدی در سلامت روان که میتواند ماهها یا حتی سالها ادامه یابد.
در حال حاضر PGD فقط پس از مرگ انسان تشخیص داده میشود، اما نویسنده این مطالعه خواستار گسترش دستورالعملهای بالینی برای شامل شدنِ فقدان حیوان خانگی شده و میگوید پیامد روانی آن میتواند به همان شدت باشد.
اختلال سوگ طولانیمدت با دلتنگی شدید برای فرد درگذشته، یأس عمیق، بیحسی عاطفی، دشواری در اجتماعیشدن و مشکل در انجام کارهای روزمره شناخته میشود. ممکن است افراد احساس کنند گویی بخشی از وجودشان مردهاست.
دردی قابلقیاس با فقدان انسانی
این پژوهش از ۹۷۵ بزرگسال در بریتانیا نظرسنجی کرد و دریافت که نزدیک به یکسومِ پاسخدهندگان مرگِ حیوان خانگی را تجربه کردهاند.
این مقاله میگوید: «بسیاری از صاحبان حیوانات خانگی پس از مرگ حیوان خود اندوه شدیدی را تجربه میکنند» و اضافه میکند: «بسیاری همچنین گزارش میدهند که بهدلیل ابراز اندوه برای حیوانِ از دسترفتهشان احساس شرم، خجالت و انزوا دارند.»
در میان این افراد، ۷.۵ درصد با معیارهای تشخیصی PGD همخوانی داشتند؛ نسبتی قابلقیاس با کسانی که دوستِ صمیمی خود را از دست داده بودند (۷.۸ درصد). نرخهای PGD پس از مرگِ مادربزرگ یا پدربزرگ (۸.۳ درصد)، خواهر یا برادر (۸.۹ درصد) یا شریک زندگی (۹.۱ درصد) فقط اندکی بالاتر بود.
تنها در کسانی که والدین (۱۱.۲ درصد) یا فرزند (۲۱.۳ درصد) خود را از دست داده بودند، نرخِ سوگِ طولانیمدت بهطور معناداری بالاتر بود.
این نظرسنجی همچنین نشان داد: «کمی بیش از یکپنجمِ کسانی که هم حیوان خانگی محبوب و هم فردی نزدیک را از دست داده بودند گفتهاند فقدانِ حیوان خانگیشان برایشان آزاردهندهتر بودهاست.»
بهطور کلی، این پژوهش برآورد میکند که یک مورد از هر ۱۲ موردِ اختلال سوگ طولانیمدت در بریتانیا میتواند به مرگِ حیوان خانگی نسبت داده شود.
اندوه «از نظرِ بالینی قابلتوجه»
فیلیپ هایلند، نویسنده مطالعه و استادِ روانشناسی در دانشگاه مینوت در ایرلند، گفت: «یافتهها نشان میدهد اندوه پس از از دست دادن حیوان خانگی میتواند «از نظرِ بالینی قابلتوجه» باشد و تجربه سوگِ انسانی را بازتاب دهد.»
این مطالعه مینویسد: «این نتایج نشان میدهد در نحوه تجربه علائمِ PGD در ارتباط با سوگِ انسانی هیچ چیزِ یگانه یا ویژهای وجود ندارد.»
او افزود که حذفِ فقدانِ حیوان خانگی از معیارهای تشخیصی میتواند برخی افراد را از دسترسی به حمایتِ مناسبِ سلامت روان محروم کند، حتی وقتی سایرِ ملزوماتِ تشخیص را دارند.
هایلند گفت: «تصمیم برای حذفِ فقدانِ حیوان خانگی از معیارِ سوگ برای PGD نهتنها از نظرِ علمی گمراهکننده است، بلکه بیرحمانه نیز هست.»
