یادی از گلهای پرپر شده ایران؛نسیم پورآقایی، مادر دو کودک خردسال با شلیک گلوله در صادقیه کشته شد
رأی دهید
روز ۱۸دی۱۴۰۴ در منطقه صادقیه تهران، یکی از عظیمترین اعتراضات سراسری پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ برگزار شد. انتهای جمعیت در ویدیوهایی که منتشر میشد پیدا نبود و حکومت در همان لحظات تصمیم گرفت شکل سرکوب را تغییر دهد. اینترنت که تا پیش از آن به نفسنفس افتاده بود کاملا قطع شد و خیابان در تاریکی فرو رفت. صدای پژواک گلولهها در هوا پیچید و آدمها مثل برگ خزان فرو افتادند.
«نسیم پورآقایی»، مادر دو کودک خردسال همراه با همسرش در حال بازگشت به خانه بود که گلولهها بدنش را شکافتند. او یکی از کشتهشدگان ۱۸دی۱۴۰۴ در صادقیه است.
***
برخی از نزدیکان «نسیم پورآقایی»، زن جوان و مادر دو کودک با انتشار تصاویری از او در رسانههای اجتماعی خبر دادهاند که این زن معترض بهدست نیروهای سرکوبگر در تهران کشته شده است.
به گفته دختردایی نسیم پورآقایی، او روز پنجشنبه ۱۸دی۱۴۰۴ همراه با همسرش در اعتراضات خیابان «اشرفی اصفهانی» در تهران بودند و او بر اثر اصابت گلوله جنگی به ناحیه سر، جان خود را از دست داده است.
به گفته این عضو نزدیک به نسیم پورآقایی، کشته شدن او بهدست نیروهای حکومتی در ساعات پایانی شب و زمانی که اغلب معترضان در حال بازگشت به خانه بودند، رخ داده است.
ماموران سرکوب او را از ناحیه گردن هدف گلوله قرار داده و در دم کشتهاند.
دختر دایی نسیم میگوید: «همسرش او را بغل کرده بود که آسیب نبیند اما یکآن حس کرد که دستش خیس شده و نسیم سبک شده. وقتی صدایش زد، دید که دارد خون بالا میآورد و فهمید تیر خورده است.»
کمک میخواهند اما در آن شرایط دهشتبار صدایش شنیده نمیشد. همسر نسیم مجبور شد پیکر او را به مدت یکساعت بر دستان خود حمل کند: «آنقدر خسته شده بود که با پیکر بیجان نسیم توی آغوشش در یک کوچه نشست. دو پسر جوان وقتی او را دیدند گفتند اینجا ننشینید مامورها ببینند پیکر را ازت میگیرند.»
مردان جوان سوییچ ماشین همسر نسیم را گرفتند و گفتند ما ماشین را برایت میآوریم. زنی که خانهاش در کوچه بود در را باز میکند و همسر نسیم را بهداخل دعوت میکند: «تا مردان جوان ماشین را میآورند، زن صاحبخانه ملحفهای میآورد پیکر سرد نسیم را در آن میپیچند و او را به بیمارستان پیامبران میرسانند.»
پیکر نسیم مثل بقیه کشتهشدگان تهران به پزشکی قانونی کهریزک منتقل شد. دخترداییاش میگوید: «او یکی از ششهزار نفری است که در روز ۱۸دیماه کشته شده است. تاریخ ۱۹دی۱۴۰۴ وقتی برای تحویل پیکر او به کهریزک مراجعه کردند، خانوادهها در صف ایستاده بودند و منتظر بودند شمارهشان خوانده شود تا بتوانند پیکر عزیزان خود را تحویل بگیرند. نسیم چهارصدمین کشتهای بود که اسمش خوانده شد.»
دختردایی نسیم پورآقایی با انتشار تصویری از سنگ مزار او، نوشت: «دخترعمه زیبای من در ۱۸دی در خیابان برای آزادی ایستاد و بهدست رژیم اسلامی از ما گرفته شد.»
او در ادامه نوشته است: «دلهای ما شکسته است؛ شکسته از ظلم، از جنایت، از بیعدالتی. این درد فراموش نمیشود، این خون بیپاسخ نمیماند. تو را کشتند اما آزادی را نه، صدایت را خاموش کردند اما خشم ما را نه. ما قول میدهیم راهت را ادامه دهیم تا پایان این تاریکی، تا نابودی رژیم اسلامی و تولد آزادی. این راه را با دل شکسته اما با ارادهای شکستناپذیر ادامه میدهیم. زن، زندگی، آزادی.»
یکی از دیگر بستگان این زن جوان با انتشار پستی تاثیرگذار در حساب کاربری اینستاگرام خود نوشت: «نسیم یک تیتر خبری نبود. او خانه کسی بود، شادیِ کسی، تمام دنیای کسی و حالا دیگر نیست.»
به گفته دختردایی نسیم پورآقایی میگوید:«ایران پر از نسیمهاست؛ آدمهایی که با امید از خانه بیرون میروند و هرگز بازنمیگردند. بعد اینترنت را قطع میکنند و خطوط تلفن را میبندند تا هیچکس فریادها، سوگ و حقیقت را نشنود و اینگونه حقیقت ناپدید میشود. حتی عزاداری هم باید در سکوت انجام شود.»
این فرد نزدیک به نسیم پورآقایی تاکید میکند که به آنچه او انجام داد افتخار میکند و از مردم ایران خواسته است «لطفا نسیم را فراموش نکنید.»
برخی منابع شمار کشتهشدگان در اعتراضات ایران را بیش از ۱۲هزار نفر اعلام کردهاند. این در حالی است که اینترنت بیش از یکهفته است که در ایران قطع شده و ابعاد سرکوب گسترده رخ داده در این روزها منتشر نشده است.
«نسیم پورآقایی»، مادر دو کودک خردسال همراه با همسرش در حال بازگشت به خانه بود که گلولهها بدنش را شکافتند. او یکی از کشتهشدگان ۱۸دی۱۴۰۴ در صادقیه است.
***
برخی از نزدیکان «نسیم پورآقایی»، زن جوان و مادر دو کودک با انتشار تصاویری از او در رسانههای اجتماعی خبر دادهاند که این زن معترض بهدست نیروهای سرکوبگر در تهران کشته شده است.
به گفته دختردایی نسیم پورآقایی، او روز پنجشنبه ۱۸دی۱۴۰۴ همراه با همسرش در اعتراضات خیابان «اشرفی اصفهانی» در تهران بودند و او بر اثر اصابت گلوله جنگی به ناحیه سر، جان خود را از دست داده است.
به گفته این عضو نزدیک به نسیم پورآقایی، کشته شدن او بهدست نیروهای حکومتی در ساعات پایانی شب و زمانی که اغلب معترضان در حال بازگشت به خانه بودند، رخ داده است.
ماموران سرکوب او را از ناحیه گردن هدف گلوله قرار داده و در دم کشتهاند.
دختر دایی نسیم میگوید: «همسرش او را بغل کرده بود که آسیب نبیند اما یکآن حس کرد که دستش خیس شده و نسیم سبک شده. وقتی صدایش زد، دید که دارد خون بالا میآورد و فهمید تیر خورده است.»
کمک میخواهند اما در آن شرایط دهشتبار صدایش شنیده نمیشد. همسر نسیم مجبور شد پیکر او را به مدت یکساعت بر دستان خود حمل کند: «آنقدر خسته شده بود که با پیکر بیجان نسیم توی آغوشش در یک کوچه نشست. دو پسر جوان وقتی او را دیدند گفتند اینجا ننشینید مامورها ببینند پیکر را ازت میگیرند.»
مردان جوان سوییچ ماشین همسر نسیم را گرفتند و گفتند ما ماشین را برایت میآوریم. زنی که خانهاش در کوچه بود در را باز میکند و همسر نسیم را بهداخل دعوت میکند: «تا مردان جوان ماشین را میآورند، زن صاحبخانه ملحفهای میآورد پیکر سرد نسیم را در آن میپیچند و او را به بیمارستان پیامبران میرسانند.»
پیکر نسیم مثل بقیه کشتهشدگان تهران به پزشکی قانونی کهریزک منتقل شد. دخترداییاش میگوید: «او یکی از ششهزار نفری است که در روز ۱۸دیماه کشته شده است. تاریخ ۱۹دی۱۴۰۴ وقتی برای تحویل پیکر او به کهریزک مراجعه کردند، خانوادهها در صف ایستاده بودند و منتظر بودند شمارهشان خوانده شود تا بتوانند پیکر عزیزان خود را تحویل بگیرند. نسیم چهارصدمین کشتهای بود که اسمش خوانده شد.»
دختردایی نسیم پورآقایی با انتشار تصویری از سنگ مزار او، نوشت: «دخترعمه زیبای من در ۱۸دی در خیابان برای آزادی ایستاد و بهدست رژیم اسلامی از ما گرفته شد.»
او در ادامه نوشته است: «دلهای ما شکسته است؛ شکسته از ظلم، از جنایت، از بیعدالتی. این درد فراموش نمیشود، این خون بیپاسخ نمیماند. تو را کشتند اما آزادی را نه، صدایت را خاموش کردند اما خشم ما را نه. ما قول میدهیم راهت را ادامه دهیم تا پایان این تاریکی، تا نابودی رژیم اسلامی و تولد آزادی. این راه را با دل شکسته اما با ارادهای شکستناپذیر ادامه میدهیم. زن، زندگی، آزادی.»
یکی از دیگر بستگان این زن جوان با انتشار پستی تاثیرگذار در حساب کاربری اینستاگرام خود نوشت: «نسیم یک تیتر خبری نبود. او خانه کسی بود، شادیِ کسی، تمام دنیای کسی و حالا دیگر نیست.»
به گفته دختردایی نسیم پورآقایی میگوید:«ایران پر از نسیمهاست؛ آدمهایی که با امید از خانه بیرون میروند و هرگز بازنمیگردند. بعد اینترنت را قطع میکنند و خطوط تلفن را میبندند تا هیچکس فریادها، سوگ و حقیقت را نشنود و اینگونه حقیقت ناپدید میشود. حتی عزاداری هم باید در سکوت انجام شود.»
این فرد نزدیک به نسیم پورآقایی تاکید میکند که به آنچه او انجام داد افتخار میکند و از مردم ایران خواسته است «لطفا نسیم را فراموش نکنید.»
برخی منابع شمار کشتهشدگان در اعتراضات ایران را بیش از ۱۲هزار نفر اعلام کردهاند. این در حالی است که اینترنت بیش از یکهفته است که در ایران قطع شده و ابعاد سرکوب گسترده رخ داده در این روزها منتشر نشده است.
