تلاش سفارت روسیه برای عادی‌سازی بحران در میانه‌ اعتراضات خونین؛ «در تهران خبری نیست»

سفارت روسیه در تهران در بیانیه‌ای درباره اعتراضات در ایران تاکید کرد که زندگی عادی طبق روال معمول درجریان است و تمامی خدمات دولتی به شکل عادی به فعالیت خود ادامه می‌دهند.

این سفارت‌خانه در پیامی در تلگرام نوشت: اعتراضات ایران به دشواری‌های اقتصادی مرتبط است و جمهوری اسلامی نیز به‌طور فعال در حال رسیدگی به آن‌هاست.

سفارت روسیه در همین حال گفت: «متاسفانه، درگیری‌هایی میان برخی عناصر و نیروهای انتظامی که وظیفه خود را در زمینه تامین نظم و قانون انجام می‌دهند، ثبت شده است.»
روسیه و سیاست «انکار واقعیت»؛ چرا مسکو نگران فروپاشی مهره‌های خود در تهران است؟
ویدیوهای منتشر شده از درگیری‌های گسترده و فضای امنیتی حاکم بر ده‌ها شهر ایران در تضاد فاحش قرار دارد، بلکه نوعی توهین مستقیم به مردمی تلقی می‌شود که در کف خیابان‌ها با بحران‌های عمیق دست‌وپنجه نرم می‌کنند. 

این رویکرد روسیه، تلاش برای تقلیل دادن یک بحران عمیق سیاسی-اجتماعی به صرفاً «دشواری‌های اقتصادی»، تکنیکی قدیمی برای سلب حق اعتراضات ساختاری است. 

با توصیف نیروهای سرکوب‌گر به عنوان «ضابطان نظم و قانون»، روسیه عملاً از خشونت علیه شهروندان دفاع کرده و با استفاده از واژه‌ی «عناصر»، معترضان را از هویت شهروندی تهی می‌کند تا برخورد قهرآمیز با آن‌ها را توجیه‌پذیر جلوه دهد.

دلیل اصلی این تلاش روسیه برای عادی‌سازی شرایط، هراس کرملین از بی‌ثباتی در کشوری است که اکنون یکی از معدود متحدان راهبردی و تأمین‌کنندگان تسلیحاتی او در جهان محسوب می‌شود. روسیه به خوبی می‌داند که هرگونه تغییر جدی در ساختار قدرت ایران یا تضعیف حاکمیت مرکزی، می‌تواند به معنای قطع زنجیره تأمین پهپادها و موشک‌هایی باشد که مسکو در جنگ اوکراین به شدت به آن‌ها وابسته است. 

از منظر ژئوپلیتیک، ایران با ثبات (حتی ثبات به زور سرکوب) برای منافع مسکو بسیار ارزشمندتر از ایرانی است که درگیر تحولات دموکراتیک یا بی‌ثباتی‌های ناشی از انقلاب شود. بنابراین، بیانیه‌ی سفارت روسیه بیش از آنکه گزارشی از وضعیت ایران باشد، پیامی اطمینان‌بخش به کرملین و تلاش برای حفظ وضع موجود است تا منافع نظامی و منطقه‌ای روسیه با تهدید مواجه نشود.

علاوه بر این، روسیه با عادی جلوه دادن اوضاع، به دنبال مقابله با روایت رسانه‌های غربی و جلوگیری از اجماع بین‌المللی علیه تهران است. 

مسکو با تجربه طولانی در سرکوب معترضان داخلی خود و ترویج روایت‌های «ضد غربی»، تلاش می‌کند اعتراضات ایران را صرفاً یک مسئله داخلی و تحت کنترل نشان دهد تا راه را بر فشارهای حقوق بشری و تحریم‌های بین‌المللی جدید ببندد. 

این سیاستِ «سکوت در برابر جنایت و انکار در برابر واقعیت»، نشان‌دهنده پیوند عمیق دو نظام است که بقای خود را در گرو نادیده گرفتن مطالبات عمومی و سرکوب صداهای معترض می‌بینند. در واقع، روسیه با این بیانیه‌، بار دیگر ثابت کرد که در میانه نبرد میان مردم و حاکمیت، بدون توجه به حقایق میدانی، همواره در کنار قدرت ایستاده است تا از فروپاشی مهره‌های شطرنج خود در منطقه جلوگیری کند.