آویگدور لیبرمن: اگر آمریکا برای نجات معترضان اقدام کند، اسرائیل هم وارد عمل می‌شود

آویگدور لیبرمن، وزیر دفاع سابق اسرائیل و از مخالفان بنیامین نتانیاهو، در حساب ایکس خود با اشاره به سخنان ترامپ مبنی بر این که اگر جمهوری اسلامی به معترضان شلیک کند، آمریکا برای نجات آن‌ها می‌آید، نوشت مطمئن است که در چنین حالتی، اسرائیل نیز به این اقدام خواهد پیوست.

حمایت آویگدور لیبرمن از موضع دونالد ترامپ، نشان‌دهنده درک عمیق از این واقعیت است که بحران‌های داخلی ایران دیگر صرفاً یک مسئله ملی نیستند، بلکه به گرهگاهی برای امنیت جهانی تبدیل شده‌اند. 

وقتی حکومتی ابزارهای سرکوب را علیه مردم خود به کار می‌گیرد و مشروعیت داخلی‌اش را از دست می‌دهد، مداخله قدرت‌های دموکراتیک و متحدان منطقه‌ای مانند اسرائیل نه یک «دخالت»، بلکه یک «مسئولیت اخلاقی» برای جلوگیری از فاجعه انسانی است. 

هم‌سویی تل‌آویو با واشینگتن در این مقطع، پیامی روشن به معترضان است که آن‌ها در برابر ماشین سرکوب تنها نیستند و جامعه جهانی آماده است هزینه‌های سنگینی را بر عاملان خشونت تحمیل کند.

دهه‌هاست که منطقه خاورمیانه گروگان سیاست‌های بی‌ثبات‌کننده جمهوری اسلامی بوده و اکنون، پیوند خوردن اعتراضات شجاعانه مردم ایران با قاطعیت نظامی آمریکا و اسرائیل، می‌تواند نقطه عطفی برای پایان دادن به این وضعیت باشد. 

حمایت لیبرمن از ایده «نجات معترضان» نشان می‌دهد که دوران بیانیه‌های خنثی و محکومیت‌های دیپلماتیک به پایان رسیده است. این هم‌سویی استراتژیک، بازدارندگی واقعی ایجاد می‌کند؛ چرا که به حاکمیت تهران می‌فهماند هرگونه شلیک به سمت مردم، بهای سنگینی از جمله پاسخ نظامی هماهنگ و هدفمند را در پی خواهد داشت که می‌تواند موجودیت زیرساخت‌های استراتژیک نظام را با خطر جدی مواجه کند.

موضع‌گیری لیبرمن را باید در چارچوب یک نگاه بلندمدت به ایران پس از جمهوری اسلامی تحلیل کرد. اسرائیل با اعلام آمادگی برای همراهی با آمریکا در حمایت از مردم، در واقع دست دوستی به سمت ملت ایران دراز کرده است. 

این حمایت نظامی احتمالی، هدفش نه اشغال، بلکه فراهم کردن فضایی تنفسی برای معترضان است تا بتوانند سرنوشت خود را به دست بگیرند. خلع سلاح روانی و فیزیکی نیروهای سرکوب‌گر از طریق فشارهای خارجی، مسیر را برای گذاری مسالمت‌آمیزتر هموار می‌کند. از این منظر، ورود اسرائیل به این معادله، گامی در جهت تضعیف دشمن مشترک ملت ایران و صلح منطقه‌ای است.

در حالی که اعتراضات در ششمین روز خود به بلوغ رسیده‌ است، خطر رادیکال شدن سرکوب از سوی نهادهای امنیتی به شدت احساس می‌شود. 

در چنین شرایطی، اعلام آمادگی لیبرمن و ترامپ برای مداخله، مانند ایجاد یک «چتر حمایتی» بر سر جنبش مدنی ایران است. این اقدام باعث می‌شود که ریزش در بدنه نیروهای مسلح ایران شتاب بگیرد، چرا که پرسنل نظامی درک خواهند کرد که در صورت تداوم کشتار، با ائتلافی قدرتمند روبرو خواهند شد که قدرت مقابله با آن را ندارند.