از یاسوج تا بندرعباس؛ بحران معیشت در نیرو‌های مسلح؛ عقب نشینی در ویدیو‌های دوم چه فایده‌ای دارد؟

سایت رویداد 24: افسر پلیس بندرعباس در اقدامی که قابل پیشینی بود حرف‌های جنجالی خود را پس گرفت، اما فشار معیشتی که یک فرد را به فکر فروش کلیه یا انتشار ویدیو و ذکر همه مشخصات هویتی می‌کند؛ موضوعی نیست که بتوان ساده از کنار آن عبور کرد به خصوص شاهد تکرار معنادار این اتفاق‌ها هستیم.

انتشار ویدئوی ستوان سوم مصطفی لقمانی، افسر نیروی انتظامی، تنها یک شوک مقطعی در شبکه‌های اجتماعی نبود؛ این ویدئو در امتداد مسیری بود که چندی است نشانه‌هایی از آن دیده می‌شود. پیش از این، مأموری دیگر از فراجا در یاسوج با انتشار کلیپی از فشار شدید معیشتی، ناتوانی در تأمین هزینه‌های زندگی و شکاف میان حقوق دریافتی و واقعیت بازار سخن گفته بود؛ و او نیز، درست مانند ماجرای اخیر، مدتی بعد حرف‌هایش را پس گرفت! همین شباهت‌هاست که ماجرا را از سطح یک اعتراض فردی خارج می‌کند.

پیام اعتراضی یک مأمور نیروی انتظامی به فرماندهان

آبروی پرسنل رفته است، تو اسنپ کار می‌کنند

استوار دوم محمدامین اردشیر مقدم جمیع فرماندهی انتظامی استان کهگیلویه و بوراحمد می‌گوید به دلیل ناتوانی مالی و مشکلات معیشتی مجبور است کـلیه خود را بفـروشد. او خطاب به فرماندهان ارشد… pic.twitter.com/EuatdznTHC

— KayhanLondon کیهان لندن (@KayhanLondon) December 10, 2025

پشت پرده عقب نشینی از گلایه‌های معیشتی
در هر دو مورد، الگوی تقریباً ثابتی دیده می‌شود؛ یک مأمور رسمی، با ذکر جزئیات شخصی و معیشتی، ویدئویی احساسی منتشر می‌کند؛ ویدئو بازتاب گسترده پیدا می‌کند؛ سپس روایت دوم از راه می‌رسد؛ روایتی محتاطانه‌تر، با تأکید بر سوءاستفاده دشمن و بیان اینکه هدف «درد دل درون‌سازمانی» بوده و اعلام وفاداری به ساختار فرماندهی.

این تکرار، حتی اگر از منظر رسمی «اتفاقی» تلقی شود، برای افکار عمومی حامل پیام دیگری است: مشکلی وجود دارد که راهی جز بروز ناگهانی در فضای مجازی پیدا نمی‌کند.
مسئله فقط یک نفر نیست
لقمانی در ویدئوی نخست خود از حقوق حدود ۲۳ میلیون تومان، سه فرزند محصل، اجاره‌نشینی و هزینه‌های سنگین رفت‌وآمد روزانه سخن می‌گوید. پیش از او، مأمور یاسوج نیز روایت مشابهی از فشار اقتصادی داشت. تفاوت جغرافیا، یگان و حتی درجه خدمتی، مانع از شباهت محتوای اعتراض‌ها نشده است.

همین شباهت‌ها باعث شد بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی از واژه‌هایی مانند «ریزش»، «فرسایش نیرو» و «بحران خاموش» استفاده کنند؛ تعابیری که شاید اغراق‌آمیز به نظر برسند، اما از دل یک نگرانی واقعی بیرون آمده‌اند.
الگوی ثابت در پاک کردن صورت مساله
ویدئوی دوم ستوان لقمانی، مانند مورد یاسوج، تلاشی است برای بستن پرونده در سطح رسانه‌ای. او به مصرف دارو، شرایط روحی نامناسب و سوءاستفاده فضای مجازی اشاره می‌کند و می‌گوید همچنان سرباز این خاک است. اما پرسش اساسی همچنان بی‌پاسخ مانده است؛ اگر مشکل صرفاً «حال بد لحظه‌ای» است، چرا این حال بد در فاصله‌ای نه‌چندان طولانی، از نقاط مختلف کشور تکرار می‌شود؟

نگاهی گذرا به شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی نشان می‌دهد که افکار عمومی، همان‌طور بیش از آنکه درگیر نیت افراد باشد، بر ریشه‌های مشترک روایت‌ها تمرکز می‌کند.

🚨وقتی افسر پلیس به فروش کلیه فکر می‌کند فروپاشی معیشت به قلب نیروهای سرکوب رسید/در ادامه موج نارضایتی‌ها و پس از انتشار ویدیوی اعتراض یک افسر پلیس به حقوق ناچیز نیروهای مسلح اکنون جزئیات تکان‌دهنده‌تری از بحران معیشتی فاش شده است شنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۴ ستوان سوم مصطفی لقمانی افسر پلیس… pic.twitter.com/8U6mUnYtm8

— LiveIranNews (@IranNewsAgency0) December 21, 2025

خطری که نباید عادی شود