محمود شهریاری از محدودیت‌های تبعیض‌آمیز صداوسیما علیه پوشش زنان چاق می‌گوید (ویدئو)

اظهارات تازه محمود شهریاری درباره ضوابط پوشش زنان در صداوسیما، با بازتاب گسترده‌ای در فضای مجازی روبه‌رو شده و واکنش کاربران را به دنبال داشته است. 

او در این صحبت‌ها به برخی سخت‌گیری‌ها در صداوسیما در انتخاب لباس اشاره می‌کند که به گفته‌اش بر ظاهر بازیگران تأثیر می‌گذارد.



محمود شهریاری در این باره می‌گوید: «در صداوسیما، خانم‌هایی که یک کمی چاق‌تر هستند مجبورند طوری لباس بپوشند که اصلا بدن صافِ صاف به نظر بیاید، یکی از بازیگران برای همین، چند لایه لباس می‌پوشید.»

محمود شهریاری، متولد ۱۳۳۷ در تهران، یکی از پرکارترین و جنجالی‌ترین مجریان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ شمسی بود که شهرت و محبوبیت چشمگیری میان مخاطبان کسب کرد. 

او کار خود را از سال ۱۳۶۳ با برنامه‌های مختلف آغاز کرد، اما نقطه اوج فعالیت او به مجری‌گری در برنامه‌های صبحگاهی و مسابقات زنده تلویزیونی بازمی‌گردد. شهریاری به دلیل نوع اجرای پرانرژی، صمیمی، و بعضاً ساختارشکنانه خود، که با استانداردهای رسمی و خشک رسانه ملی تفاوت داشت، توانست به سرعت جایگاه ویژه‌ای در دل مردم باز کند. 

او اغلب در کنار حمید ماهی‌صفت، یکی دیگر از مجریان محبوب آن سال‌ها، زوج موفقی را تشکیل داد که برنامه‌های پربیننده‌ای مانند "در شهر" و "مسابقه سیمای خانواده" را اجرا می‌کردند. توانایی او در برقراری ارتباط سریع و عمیق با مخاطب عام و تسلطش بر بداهه‌پردازی، او را به چهره‌ای فراموش‌نشدنی در حافظه جمعی ایرانیان تبدیل کرد. 

با این حال، همین سبک آزاد و غیرمتعارف، زمینه‌ساز درگیری‌ها و حواشی متعددی شد که نهایتاً به دوره‌های طولانی ممنوع‌الکاری و دوری او از قاب تلویزیون انجامید.

شهرت و کارنامه محمود شهریاری همواره با حواشی متعددی گره خورده است که بخش مهمی از دوران فعالیت او را تحت‌الشعاع قرار داده‌اند. در طول دو دهه حضور در صدا و سیما، او بارها به دلیل آنچه "عدم رعایت شئونات" یا "خروج از چارچوب‌های رسمی" خوانده می‌شد، از اجرا محروم شد. 

این ممنوعیت‌ها گاهی چندین سال به طول می‌انجامید، اما بازگشت‌های او نیز همواره با شور و استقبال مخاطبان همراه بود. یکی از جنجالی‌ترین مقاطع زندگی او مربوط به سال‌های اخیر است که پس از کناره‌گیری اجباری از تلویزیون، فعالیت‌های خود را به شدت در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی متمرکز کرد. 

در این فضا، او با ساخت ویدئوهای انتقادی یا طنزآمیز درباره مسائل روز جامعه، دوباره مورد توجه قرار گرفت، اما این فعالیت‌ها نیز برای او دردسرساز شد و در مقاطعی منجر به احضار یا حتی بازداشت او گردید. 

شهریاری نمونه‌ای بارز از هنرمندی است که توانست از طریق رسانه رسمی به شهرت برسد، اما در نهایت سبک آزاد و طبیعت صریح او با محدودیت‌های آن رسانه در تعارض قرار گرفت و او را به سمت فضاهای آلترناتیو سوق داد تا همچنان صدای خود و تحلیل‌هایش را به گوش طرفدارانش برساند.