پیشبینی عباس عبدی از آینده ایران در ۱۴۰۵: مسخره نکنید، اما فروپاشی محتمل است
رأی دهید
عباس عبدی در یادداشت امروز خود با اشاره به تفاوت میان پیشبینیهای مبتنی بر علاقه شخصی و تحلیل علمی نوشته است: «فرض کنید که یک نفر روی پیروزی تیم مورد علاقهاش شرطبندی میکند... ولی اگر یک پزشک بگوید که فلان بیمار مثلا تا بیش از مدت معین زنده نمیماند و فوت میکند، آیا دوست دارد بیمار فوت کند؟ قطعا خیر. او برحسب وظیفه خود چنین گفته است، از اینکه پیشبینیاش نادرست شود نیز نگران نیست...»
او ادامه داده است: «در تحلیل و پیشبینی وضعیت ایران باید میان این دو نوع پیشبینی تمایز قایل شد. اول پیشبینیهایی که وقوعش برای گوینده مطلوب است... در نوع دیگر، تحلیلگر پیشبینی خود را براساس مطلوبیت تحقق آن نمیگوید، بلکه براساس شواهد و قرائن موجود میگوید. او بیتفاوت نسبت به نتیجه، یا حتی ناراحت از احتمال وقوع پیشبینی خود است.»
عبدی درباره پیشبینی اخیر خود تصریح کرده است: در هفته گذشته گفتم: «اگر روند عوض نشود، حکومت به راحتی وارد سال ۱۴۰۵ نمیشود. فکر میکنم پیش از این سال اتفاقاتی خارج از اراده سیستم رخ میدهد.»
او دلایل این تحلیل را بر اساس وضعیت مالی، پولی، اجتماعی، بینالمللی و رسانهای کشور توضیح داده و گفته است: «در هیچ یک از نظامهای مالی، پولی، اجتماعی، بینالمللی و رسانهای کشور چشمانداز مثبتی دیده نمیشود و باتوجه به فقدان چشمانداز و رکود تورمی، در ادامه نیز وضع بدتر میشود و بدتر از وضعیت عمومی، نداشتن چشمانداز و امید است.»
عبدی تأکید کرده که پیشبینی او مخالف فروپاشی یا تغییرات رادیکال است و هدفش توجه دادن جامعه به ضرورت تغییرات مطلوب است: «شخصا علاقه دارم که این پیشبینی محقق نشود... یا براساس انفعال جامعه و توان آن برای تحمل وضعیت کنونی است یا براساس انجام اصلاحات و تغییرات قابلقبول در رویکردهای کنونی است. نسبت به حالت اول هیچ علاقهای ندارم، زیرا موجب تشدید شکاف شده و تحولات و تغییرات آینده را رادیکالتر و پرهزینه میکند، ولی اگر دومی و ناشی از تغییرات مطلوب باشد، قطعا باید از آن استقبال کرد.»
وی در پایان تأکید کرده که تحلیلهای علمی و پیشبینی واقعبینانه نباید مسخره شود و افزود: «آنان که با این تحلیل مخالفاند میتوانند مستدل و علمی آن را نقد کنند. مسخره کردن مشکلی از آینده ایران را حل نمیکند.»
