حتی اسب شاپور اول بهتر از آخوندها کشور را اداره می کرد!

فرزانه روستایی

نصب مجسمه شاپور اول در میدان انقلاب و در حالیکه والرین امپراتور روم در مقابل اسب او زانو زده است چیزی را عوض نمی کند. اگر مسئولان رژیم احیانا فکر کرده اند آنکه بالای اسب نشسته مثلا عالی ترین مقام جمهوری اسلامی است بی شک مردم هم با دیدن مجسمه فکر خواهند کرد که چه خوب می شد اگر والرین رومی چنان اسب سوار را بر زمین می کوبید که دیگر سر پا نتواند.

فکر کردند مردم عروسی دختر شمعخانی و اختلاس های بانک آینده زیر گوش بانک مرکزی و با توافق همه نهادها را فراموش کرده اند.مسئولان نظام عشق موساد شدن طیف گسترده ای از مردم ایران را در جریان جنگ ۱۲ روزه را نیز فراموش و فکر کردند اگر بعد از ۴۶ سال برای ملت محروم مجسمه ندیده تندیس یک اسب و شاه ایرانی را بسازند مردم با آنها آشتی می کنند.

آقایان بقدری در پشت حصارهای امن و حساب های بانگی گردن کلفت و وسط محافظان قد بلند دو متری در آرامش و کیف و کوک هستند که نمی دانند با ناپدید شدن آب از زندگی مردم تهران که در زمستان برق و گاز هم ندارند وقتی بنزین و دلار نیز آزاد شد آنوقت معادلات جدیدی شکل می گیرد که حتی از دست شاپور اول تا پنجم هم کاری بر نخواهد أمد.

امروز معلوم شده که علی انصاری چند روز قبل از انحلال ۴ هزار همت از بانک اینده برداشت داشته و در ضمن یک ملک ۵۰ میلیون دلاری و ۱۱ ساختمان دیگر در محله اعیان نشین لندن خریداری کرده است. 

البته شاید این پولها حلال باشد چون علی انصاری دهها فرش و دستگاه آب خنک کن برای حرم امام حسین خریده که اسم خودش روی آنها نوشته شده است. صد البته، الله اعلم که خریدن فرش برای امامزاده با پول اختلاس اشکال شرعی دارد یا نه و حلیت پولشویی را فراهم می کند یا نه، نمی دانیم .

کاش آن ۴۶۰ کیلوگرم اورانیوم غنی شده ۶۰٪ را به جای آب توی لوله ها می ریختند یا به جای آب بین مردم تقسیم می کردند تا بی آبی را از یاد ببرند. اما چه بلایی بر سر بیمارستان ها و مدارس و مهدکودک ها و بیماران خواهد آمد. 

الان شاید عواقب جیره بندی اعلام نشده آب در تهران حتی از جنبش زن زندگی آزادی هم برای حاکمان خطرناک تر یاشد و باید روی این حساب کرد که این یک معضل را دیگر نمی شود با تفنگ شات گان و بسیجی و لباس شخصی یا اعدام زندانیان بیگناه جمع کرد.

راستی مگر برای رفع بلایا با حوزه های علمیه قرارداد دلاری نبسته بودند و به دهها موسسه مذهبی بودجه ویژه حسابرسی نشده نمی دادند و مردم در این ۴۶ سال کم نماز خواندند کم عزاداری کردند و کم حرم رفتند و بست نشستند! اشکال کار از کجا بود که دزدی و اختلاس و اتمی و سرطان و سرکوب کم داشتیم که امروز آب هم به آن اضافه شد. 

اگر دعای حوزه های علمیه در حد تامین آب اشامیدنی برای کودکان اثر ندارد قطعا باید در آن را گل گرفت و از آنها حسابرسی کرد که طی این سالها با پول مردم چه می کردند.

دو هزار نفر از حدود ۲۰۰ خانواده ۴۶ سال است که پست ها و موقعیت های شغلی این کشور را بین خود دست به دست می کنند و آدم جدیدی را بین خود راه نمی دهند. نتیجه اش همین است که گفته می شود روزانه ۲۵ میلیون لیتر سوخت در کشور ناپدید می شود و رئیس جمهور حتی جرات ندارد پیگیری کند. 

هیچ رئیس جمهوری به این فکر نکرد که چیزی در حدود ۲۲ درصد آب تصفیه شده کشور در لوله های کهنه هدر می رود و کشاورزی سنتی ایران با اتلاف ۶۰ تا ۹۰ درصد آب کشور بعد از نابودی محیط زیست بزرگترین تهدید آین اقلیم بی باران است.

راستی مسئولان جمهوری اسلامی که با لوایح صریحا ضد ایرانی در فکر پیدا کردن زن صیغه ای ایرانی برای اتباع افغان هستند و هدف آنها ناخالص کردن نژاد و تخمه ایرانی و پرورش شهروندان مطیع است چرا هرگز به معضل آب فکر نکردند. 

وقتی عراقی های حشد الشعبی را در دانشگاههای کشور پراکندند تا نیروهای سرکوب بومی شده همیشه در دسترس باشند چرا به این فکر نکردند که اگر مردم آب نداشته باشند همه ارتش حزب الله و وحشی های عراقی و لبنانی و یمنی و سوری و چچن دیگر نخواهند توانست امنیت جمهوری اسلامی را تامین کنند.

طبق گفته یووال نوح حراری به نقل از پوپر در سایت دیپلماسی، دموکراسی نه به معنای حاکمیت مردم است، نه حاکمیت اکثریت! مردم یا اکثریت هیچوقت حکومت نکرده‌اند. مبنا و معیار دیگری نیاز است. آنچه دموکراسی را دموکراسی می‌کند «توانایی و حقِ عزل حاکمان است از سوی مردم، بدون خونریزی و براندازی».

مشکل ما این بود که فکر می کردیم جمهوری اسلامی یک نظام تقریبا دمکراسی است که با انتخابات و صندوق و حق رای کار می کند. اما این را نمی دانستیم که بنیان اصلی دمکراسی این است که بتوان آن که در راس قرار گرفته را بی جنگ و خونریزی پایین آورد و فرستاد منزل. ما به اشتباه فکر می کردیم که انقلابیون و ایت الله ها و حجت الاسلام ها برای خاطر خدا به فکر مردم هم هستند. 

امروز به این نتیجه رسیدیم نباید به کسی اختیاراتی بدهیم که جز با جنگ و خونریزی نتوان آن احتیارات را از او پس گرفت. ما فکر می کردیم که ولایت فقیه همان ولایت خداست اما امروز به این نتیجه دردناک رسیدیم که هیچ فضیلتی یا زهد و تقوا و گذشته قهرمانانه ای باعث نمی شود که شخص حاکم منافع خود و باند خود را بر منافع مردم ارجح نداند.

امروز که شاهد ظهور لایه به لایه بحران های خانمان سوز یکی پس از دیگری هستیم که ج ا مسبب همه آنهاست می فهمیم که قدرت باید محدود، موقت، قابل نظارت، و نیز قابل استرداد باشد. و این همان چیزی است که ما برای ادراک آن امنیت و آسایش و آینده دو سه نسلمان بر باد رفت.