محسن تنابنده به رحیم پور ازغدی: دوره بزن در رو تمام شده...

تنابنده افزود: «پی‌نوشت: دوره‌ی بزن در رو تمام شده؛ جواب بی‌ادبی، چیزی در همان حد و اندازه است. بار اول، سعی کردم محترمانه بنویسم؛ اما این‌بار لازم بود…»دفتر حسن رحیم‌پور ازغدی در پاسخ به واکنش رسانه‌ها و محسن تنابنده به اظهارات چند روز پیش وی در صداوسیما درباره هنرمندان و غزه، جوابیه‌ای منتشر کرد.

بازیگر محبوب سریال پایتخت از رحیم‌پور ازغدی، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی به شدت انتقاد کرد.

 دفتر حسن رحیم‌پور ازغدی، در بیانیه‌ای تحت عنوان «پاسخ دفتر آقای رحیم پور به خبرسازی و تقلب ویدیویی چندرسانه»، آورده:

«بسمه تعالی

در سخنان مهم آقای رحیم پور (چهارشنبه، شب اربعین، گزارش ویژه خبری، شبکه خبر که در تلوبیون، در دسترس همه هست)، بدون اشاره یا حتی توجه به نام کسی، در ضمن گفت‌و‌گو، بمناسبتی نیز به یکی دو نمونه از گزاره‌های بی معنا و توهین آمیز برخی هنرپیشه‌های سیما و سینما اشاره شد. 

رسانه هایی، چون آرمان ملی، انتخاب، عصر ایران، بهارنیوز، نامه نیوز و ... نسخه‌ای جعلی و مونتاژ شده ۳۸ ثانیه‌ای (که بخش دیگری از گفت‌و‌گو در باب نهاد‌های حقوق بشری در غزه، باچسب و قیچی، به ته آن چسبانده و جاسازی شده)، ذیل یک تیتر دروغ و تحریک آلود در رسانه‌های زنجیره‌ای منتشر کردند. 

ضمنا ضمیر، یکی از مراجع خود را شناخت که البته بجای پاسخ به سوال اصلی، پاسخی بی ربط و توهین آمیز داد و بی دلیل، پای نقی و دوستان را وسط کشید. 

 اینک سه توصیه:

۱. تدوین کننده متقلب کلیپ ۳۸ ثانیه‌ای، تلاش کند چنین لقمه‌ها را سر سفره خانواده اش نبرد. این دستمزد‌ها، خوردن ندارد. 

۲. خبرگزاری و رسانه هایی، چون نامبردگان که با دستکاری اخبار، امورات میگذرانند بدانند که به همصنفان خود نیزخیانت می‌کنند. 

۳. قبل از نوشتن متن‌های اینستایی برای خوشامد این و آن، تنابنده حتما با "هما خانم" مشورت کند که عقلش بیشتر است. " گناه سازی" علاوه بر اینکه ترکیب ساختگی است، مصداقش، توهین به ۴۶ سال مقاومت ملت است، نه سوال از آن توهین ها.

در پایان به هر سه پیشنهاد میشود، میزگرد یکساعته را بدون قضاوت از پیش، ببینند و اگر نقدی دارند حتما به آقای رحیم پور منتقل میشود و پاسخگو خواهیم بود.»

محسن تنابنده، بازیگر سینما و تلویزیون هم در واکنش به این جوابیه نوشت: «پاسخ رحیم‌پور ازغدی را دو سه بار خواندم و جز فرار به جلو، گردن‌ناگیری، دست پیش‌گرفتن و عدم اشاره به نام فردی، مطلب قابل‌توجهی ندیدم؛ لذا به فرموده و به توصیه‌ی جناب‌شان در بند سوم، به هما خانم ماجرا را گفتم و ایشان نیز، ضمن ابلاغ سلام و خوانش چندباره‌ی افاضات پرطمطراق حضرت‌والا، عارض داشتند که استنباط من از این جوابیه، یک «غلط کردم» ساده است که نمی‌دانم چرا این‌چنین طولانی شده.»

تنابنده افزود: «(پی‌نوشت: دوره‌ی بزن در رو تمام شده؛ جواب بی‌ادبی، چیزی در همان حد و اندازه است. بار اول، سعی کردم محترمانه بنویسم؛ اما این‌بار لازم بود…)»