ببینید؛ بوسه پر از احترام سینا مهراد بر دستان آزیتا حاجیان؛ ادای دین به «مادر» سینمایی‌اش

سینا مهراد، بازیگر سریال از یاد رفته، در مراسم اکران مردمی این سریال، با بوسیدن دست‌های آزیتا حاجیان به او ادای احترام کرد. این حرکت مهراد، مورد توجه عکاسان و حاضران در مراسم قرار گرفت.

آزیتا حاجیان، بازیگر باسابقه سینما، تئاتر و تلویزیون ایران، متولد سال ۱۳۳۶ است. او پس از تحصیل در رشته بازیگری و کارگردانی تئاتر در دانشکده هنرهای دراماتیک، فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۵۴ با بازی در تئاتر آغاز کرد. این پیشینه قوی در تئاتر، به او کمک کرد تا با شناختی عمیق از بازیگری و فنون آن، وارد دنیای تصویر شود. حاجیان در سال ۱۳۶۸ با فیلم سینمایی «دزد عروسک‌ها» به کارگردانی محمدرضا هنرمند، نخستین تجربه سینمایی خود را کسب کرد و از همان ابتدا توانست توانایی‌های خود را به نمایش بگذارد. او در ادامه با حضور در سریال ماندگار «امام علی »، در نقش کنیز رومی، به شهرت گسترده‌ای دست یافت و چهره‌اش برای همیشه در ذهن مخاطبان تلویزیونی ثبت شد.



یکی از نقاط عطف کارنامه هنری آزیتا حاجیان، بازی او در فیلم «روبان قرمز» به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا است. حاجیان برای ایفای نقش «محبوبه» در این فیلم، در هفدهمین جشنواره فیلم فجر، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن را دریافت کرد. این جایزه، مهر تأییدی بر توانمندی‌های او در ایفای نقش‌های جدی و متفاوت بود و نشان داد که او فقط به نقش‌های تلویزیونی و کمدی محدود نمی‌شود. همکاری‌های او با کارگردانان برجسته‌ای چون ابراهیم حاتمی‌کیا، محسن مخملباف و داود میرباقری، به کارنامه‌اش عمق و اعتبار بیشتری بخشید و او را به یکی از بازیگران مورد احترام و توانمند در سینمای ایران تبدیل کرد.

سبک بازیگری آزیتا حاجیان، ترکیبی از احساسات عمیق و بازیگری دقیق است. او به جزئیات نقش توجه زیادی دارد و تلاش می‌کند تا به شخصیت‌های خود، شناسنامه‌ای کامل بدهد، حتی اگر در فیلمنامه به آن اشاره‌ای نشده باشد. حاجیان در نقش‌های مختلف، از مادر مهربان در سریال‌هایی مانند «کیمیا» تا شخصیت‌های پیچیده در آثار درام، توانسته است با تغییر لحن، حرکات و نگاه خود، تفاوت‌های ظریف شخصیت‌ها را به نمایش بگذارد. این دقت و وسواس در بازیگری، در کنار تجربه طولانی و حضور او در تئاتر، او را به هنرمندی تبدیل کرده است که هر نقش را با روحی تازه و کاملاً باورپذیر ایفا می‌کند و از این طریق، جایگاه ویژه‌ای در میان بازیگران هم‌نسل خود دارد.

سینا مهراد، با نام اصلی سینا سهیلی، از جمله بازیگران جوان و آینده‌دار سینما و تلویزیون ایران است که در خانواده‌ای هنرمند متولد شده. او فرزند سعید سهیلی، کارگردان سینما، و برادر ساعد سهیلی، بازیگر شناخته‌شده، است. سینا از کودکی با فضای سینما و بازیگری آشنا بود و اولین بار در چهار سالگی در فیلم «مردی شبیه باران» تجربه بازیگری را کسب کرد، اما پس از آن برای مدتی از بازیگری فاصله گرفت تا تحصیلات خود را دنبال کند. ورود مجدد او به دنیای حرفه‌ای بازیگری، با تکیه بر توانایی‌های شخصی و استعداد ذاتی‌اش صورت گرفت. او با انتخاب نام هنری «مهراد» قصد داشت مسیر هنری خود را از شهرت پدر و برادرش جدا کند و با تلاش و استعداد خود در این عرصه به موفقیت برسد. پس از تجربه تئاتر و فعالیت در پشت صحنه به عنوان دستیار کارگردان در کنار پدرش، سرانجام با بازی در نقش‌های کوتاه اما تأثیرگذار در تلویزیون، توجه‌ها را به خود جلب کرد.

نقطه عطف کارنامه هنری سینا مهراد، بازی در سریال‌هایی چون «پدر» و «از یاد رفته» بود که نام او را به عنوان یک ستاره جوان بر سر زبان‌ها انداخت. در سریال «از یاد رفته»، او نقش «شهاب» را ایفا کرد، شخصیتی که درگیر یک داستان پرفراز و نشیب عاطفی و اجتماعی بود. بازی درخشان و قابل باور او در این نقش، توانست ارتباط عمیقی با مخاطب برقرار کند و او را به یکی از محبوب‌ترین بازیگران تلویزیونی تبدیل کند. سبک بازیگری مهراد، ترکیبی از احساسات صادقانه، سادگی در بیان و تمرکز بر جزئیات رفتاری است که باعث می‌شود شخصیت‌هایش برای مخاطب کاملاً ملموس و قابل درک باشند. او با دقت و وسواس خاصی به نقش‌هایش نزدیک می‌شود و تلاش می‌کند تا به عمق درونی شخصیت پی ببرد. این رویکرد حرفه‌ای در کنار چهره کاریزماتیک و توانایی‌اش در ایفای نقش‌های پیچیده و عاطفی، او را به یکی از هنرمندانی تبدیل کرده که آینده روشنی در انتظارش است.