آخوند: خندیدن در اسلام خوب نیست ولی گریه کردن صفت انبیاء و فرشتگان است

در تاریخ جهان و بویژه ایران و افغانستان، درست هنگامی »شادی« و »خنده« آزاردهنده است که یک »ملیت« بر »ملیت های دیگر« حاکم می شود. »ملیت غالب که هژمونی سیاسی دارد«( نه زبان)، از شادی و خنده ی »ملتی که صاحب اصلی کشور است« خوشش نمی اید. همانطور که این »پشتون« می خواهد، و همانطور که تیمور لنگ گجستک از گریه ی زنان لر در پای جسد مردان خود »شاد و سرمست« شده بود( با رجوع به تاریخ)

پس گور بابای تو وهمه انبیاء و امامانت!🤢

پس گور بابای تو وهمه انبیاء و امامانت!🤢

در تاریخ جهان و بویژه ایران و افغانستان، درست هنگامی »شادی« و »خنده« آزاردهنده است که یک »ملیت« بر »ملیت های دیگر« حاکم می شود. »ملیت غالب که هژمونی سیاسی دارد«( نه زبان)، از شادی و خنده ی »ملتی که صاحب اصلی کشور است« خوشش نمی اید. همانطور که این »پشتون« می خواهد، و همانطور که تیمور لنگ گجستک از گریه ی زنان لر در پای جسد مردان خود »شاد و سرمست« شده بود( با رجوع به تاریخ)

در تاریخ جهان و بویژه ایران و افغانستان، درست هنگامی »شادی« و »خنده« آزاردهنده است که یک »ملیت« بر »ملیت های دیگر« حاکم می شود. »ملیت غالب که هژمونی سیاسی دارد«( نه زبان)، از شادی و خنده ی »ملتی که صاحب اصلی کشور است« خوشش نمی اید. همانطور که این »پشتون« می خواهد، و همانطور که تیمور لنگ گجستک از گریه ی زنان لر در پای جسد مردان خود »شاد و سرمست« شده بود( با رجوع به تاریخ)

پس گور بابای تو وهمه انبیاء و امامانت!🤢

در تاریخ جهان و بویژه ایران و افغانستان، درست هنگامی »شادی« و »خنده« آزاردهنده است که یک »ملیت« بر »ملیت های دیگر« حاکم می شود. »ملیت غالب که هژمونی سیاسی دارد«( نه زبان)، از شادی و خنده ی »ملتی که صاحب اصلی کشور است« خوشش نمی اید. همانطور که این »پشتون« می خواهد، و همانطور که تیمور لنگ گجستک از گریه ی زنان لر در پای جسد مردان خود »شاد و سرمست« شده بود( با رجوع به تاریخ)

پس گور بابای تو وهمه انبیاء و امامانت!🤢

پس گور بابای تو وهمه انبیاء و امامانت!🤢

در تاریخ جهان و بویژه ایران و افغانستان، درست هنگامی »شادی« و »خنده« آزاردهنده است که یک »ملیت« بر »ملیت های دیگر« حاکم می شود. »ملیت غالب که هژمونی سیاسی دارد«( نه زبان)، از شادی و خنده ی »ملتی که صاحب اصلی کشور است« خوشش نمی اید. همانطور که این »پشتون« می خواهد، و همانطور که تیمور لنگ گجستک از گریه ی زنان لر در پای جسد مردان خود »شاد و سرمست« شده بود( با رجوع به تاریخ)