منشاء الهام «باغ بهشت» ادیان سامی کجاست؟

 بر اساس متون مقدس، باغ بهشت در محل تلاقی چهار رودخانه باستانی واقع شده است العربیه: ادیان سامی شامل یهودیت، مسیحیت و اسلام در کتاب‌های مقدس خود «باغ بهشت/عدن» (Garden of Eden) را به عنوان مکانی معرفی می‌کنند که خلقت انسان در آن روی داد. اگرچه این مفهومی عموما استعاری است، دلایل زیادی وجود دارد که از یک مکان واقعی الهام گرفته باشد.

«کتاب پیدایش» در 2:10-14 درباره مکان باغ می‌گوید: «نهری از عدن بیرون آمد تا باغ را سیراب کند. و آنجا جدا شد و چهار سر شد. اولی پیشون است. این همان رودی است که تمام سرزمین حویله که طلا دارد را احاطه کرده است. و طلای آن سرزمین خوب است. آنجا بدلیوم و سنگ عقیق هست.»

سپس ادامه می‌دهد: «نام رود دوم گیهون است. همان رودی است که تمام سرزمین کوش را احاطه کرده است. و نام نهر سوم دجله است. همانی است که به سمت شرق آشور می‌رود. و چهارمین نهر فرات است.»

بر اساس متون مقدس، باغ بهشت در محل تلاقی این چهار رودخانه واقع شده است. پیشون و گیهون معلوم نیست کجا هستند. در طول قرن‌ها، برخی عالمان الاهیات حدس زده‌اند که ممکن است گنگ در هند و نیل در مصر باشند. برخی دیگر نیز گفته‌اند که این امر بعید است، چون گستره وسیعی از جهان را در بر می‌گیرد.

با این حال، دو رودخانه دیگر مورد اشاره متون مقدس امروز هنوز وجود دارند و معلوم است که کجا هستند. آنها دجله و فرات هستند که از ترکیه در شمال شروع می‌شوند، از سوریه و عراق می‌گذرند، و به خلیج در جنوب می‌ریزند.

بر این اساس، می‌توان فرض کرد که اگر باغ بهشت از مکانی واقعی در جهان باستان الهام گرفته باشد، آن مکان باید جایی در بین‌النهرین یا در جنوب عراق و ایران در نزدیکی خلیج بوده باشد. این گمان به ویژه از آنجایی قوت می‌گیرد که منتهی‌الیه دجله و فراتِ پیوسته در نزدیکی مرز عراق و ایران امروزی قرار دارد.