شبکه خانههای امن؛ گزارش سیانان از همراهی متفاوت مردم در اعتراضات ایران
رأی دهید
پیشتر نیز این سیانان در جریان اعتراضات ضدحکومتی ۱۴۰۱ در ایران گزارشهای تحقیقی با موضوعات گوناگون از جمله «امکان دسترسی دولت جمهوری اسلامی بر اکانتهای شبکههای اجتماعی دستگیر شدگان و کشتهشدگان اعتراضات»، «آزار جنسی معترضان بازداشتی»، و «نحوه کشته شدن نیکا شاکرمی» منتشر کرده بود.
هدف مشترکی به نام پناه به معترضین
در گزارش «هانا ریچی» و «آرتمیس مشتاقیان» عنوان شده است که یکی از این معترضان به نام لیلا هم اکنون در منزلی به سر میبرد که اصلا ساکنان آن را نمیشناخته ولی چند هفتهای است که میهمان این خانواده است.
بر این اساس گزارش منتشره سیانان به تاریخ شنبه ۲۴ دسامبر، لیلا که مدتها به دلیل فعالیت مدنی و همچنین سازماندهی مردمی اعتراضات اخیر در خطر بازداشت توسط نیروهای حکومتی قرار داشته، پس از اینکه مطلع میشود خانه و اعضای خانواده او تحت نظر هستند تصمیم گرفته است تا به خانه افراد ناشناس پناه ببرد.
در این گزارش - که با عنوان «فرار از معرض دید: شبکه شهروندانی که به معترضان ایران پناه میدهند» منتشر شده - آمده است که شبکهای ناشناس از «مردم عادی دغدغهمند» با هدف مشترک محافظت از معترضان، با در اختیار گذاشتن منازل خود بدور از هیاهوها از جنبش اعتراضی و معترضین حمایت میکنند.
در این گزارش اشارهای به آمار دقیق تعداد معترضین یا تعداد منازلی که هم اکنون به معترضین پناه دادهاند اشارهای نشده است، اما سیانان میگوید که با چندین نفر دیگر صحبت کرده است که همچون لیلا از ترس بازداشت، خانه و خانوادههای خود را ترک کردهاند.
لیلا؛ دختری که به یک خانه امن پناه آورده است
لیلا با بازگو گردن اینکه چگونه از ترس نیروهای امنیتی نصف شب بدون اینکه بداند کجا میرود، وارد منزلی میشود و صاحبخانه نیز شجاعانه به او پناه میدهد؛ به سیانان گفت که این نشان از این دارد که «در کنار نمایش خارقالعاده خشم عمومی در خیابانهای ایران، مبارزه به اشکال مختلف ادامه دارد».
لیلا در ادامه با بیان اینکه همچنان خودرویی با دو سرنشین در بیرون از منزل پدری او مستقر است گفت که از اعضای خانواده و دوستان او در مورد محل استقرارش بازجویی شده و فعلا خروج او از پناهگاه فعلیاش به صلاح نیست؛ و به فرستادن پیغام به خانوادهاش از طریق اشخاص ثالث بسنده کرده است چرا که میگوید مطمئنا هرگونه تماس تلفنی آنها نیز شنود خواهد شد.
لیلا در مورد نحوه پناهگرفتن خود در منزل فعلی میگوید که پس از اینکه از طریق یکی از «دوستان مورد اعتماد» که با او نیز از طریق شبکهای از فعالان آشنا شده بود، اولین خانه امن خود را پیدا میکند؛ با زدن ماسک در ماشین دراز میکشد تا کسی متوجه حضور او نشود.
به گفته این شاهد عینی، او بدون اینکه بداند کجا میورد در شب جابجا به این مکان آورده شده است. او در این باره به سیانان گفته است که «اولین جایی که بودم، صاحب خانه خیلی ترسیده بود، در نهایت به مکان دیگری رفتم. الان جایی که هستم صاحبخانه خیلی از تلاشهای ما حمایت میکند.»
لیلا برای اینکه کسی از موقعیت فعلی او باخبر نشود از خدمات درمانی و بانکی استفاده نمیکند و در مواقع نیاز فوری به پول بعضا بخشی از طلاهای خود را فروخته است.
او به سیانان گفته است که «من از زندان نمی ترسم. شاید خیلی ها فکر کنند که ما ترسیدیم و به همین دلیل خودمان را پنهان کردیم، اما اینطور نیست. از چیزی که می ترسم این است که اگر دستگیر شوم و دوباره به زندان بازگردم، به چهره گمنام تبدیل میشوم ... نمیتوانم به آرمان و جنبش کمک کنم، مانند افراد بی شماری که به زندان فرستاده شدند و دیگر خبری از آن نشد.»
