هجوم سالمندان چینی به سوپرمارکت برای فرار از گرما - ویدیو

آیا انسان امروزی خردمندتر شده است؟. با وجود چند هزار سال از گذشت تمدن، هنوز نمی توانند بنشینند و منطقی و عقلانی صحبت کنند. با وجود دانش های فراوان، و اسناد و مدارک علمی، هنوز خرافات مانند قدیم ها رواج دارد. هنوز ستمگری و زورگویی فرهنگ عمومی جهان است و از عدالت خبری نیست. هنوز استدلال ها بر پایه توهمات و خیال های باطل است و آن ها را به رسمیت می شناسند. آیا انسان خردمند تر شده است؟. درحالی که چون چنگیز و خونخواران لاشه ها را به دندان می کشد. اما نه با هیبتی وحشی و غارتگر. بلکه با کراوات و شخصیت سانتی مانتال. اگر بربرها امروز بودند از این ریاکاری متمدنانه منزجر می شدند. بشر چه پیشرفتی در رفتار داشته است؟. بد اخلاق تر و ویرانگرتر و نفهم تر شده است. و با این وجود هنوز خود را اشرف موجودات می داند و بر این توهم اصرار می ورزد. وقتی به اطراف نگاه می کنیم. ساختمان های مدرنی را می بینیم که انواع تجهیزات دارند. ماشین های پیشرفته و تکنولوژی های گوناگون خودنمایی می کنند. هسته اتم شکافته شده و امواج گوناگون ما را احاطه کرده است. اما آیا بشر خوشبخت شده است؟. آیا استرس بشر کم شده است؟.

آنچه می بینیم این است که ابزار ها زیاد شده اند. ولی آرامش کمتر شده است. محیط زیست آلوده تر و تخریب های بسیار بوجود آمده است. با وجود سواد و واژه نامه ها، هنوز آدم ها زبان همدیگر را نمی فهمند. با وجود چند هزار سال از گذشت تمدن، هنوز نمی توانند بنشینند و منطقی و عقلانی صحبت کنند. با وجود دانش های فراوان، و اسناد و مدارک علمی، هنوز خرافات مانند قدیم ها رواج دارد. هنوز ستمگری و زورگویی فرهنگ عمومی جهان است و از عدالت خبری نیست. هنوز استدلال ها بر پایه توهمات و خیال های باطل است و آن ها را به رسمیت می شناسند. آیا انسان خردمند تر شده است؟. درحالی که چون چنگیز و خونخواران لاشه ها را به دندان می کشد. اما نه با هیبتی وحشی و غارتگر. بلکه با کراوات و شخصیت سانتی مانتال. اگر بربرها امروز بودند از این ریاکاری متمدنانه منزجر می شدند. بشر چه پیشرفتی در رفتار داشته است؟. بد اخلاق تر و ویرانگرتر و نفهم تر شده است. و با این وجود هنوز خود را اشرف موجودات می داند و بر این توهم اصرار می ورزد.

تا وقتی که خوراک اصلاح نشود. بشر ناقص و معیوب است. این خوراک است که هویت ما را مشخص می کند. ما را تعریف می کند. پایه های زندگی بر خوراک بنا نهاده شده. چیزی که هستی ما را تشکیل می دهد. موجوداتی هستیم متعلق به جنگل. با خوی ساده و دلپذیر. طبیعت را رها کردیم و تمدن ساختیم. تمدنی بر پایه تخریب و خشونت. بر پایه کشتار و بی رحمی. تمدن بر خلاف طبیعت است. کشف پول و تبر و قفس. سلاخی عاطفه و دروغ. موجودی بیگانه که خوراک خود را نمی شناسد. با هزاران مواد شیمیایی و ناخوراک های مصنوعی. آدم سیمانی. آدم آهنی. خودخواهی که بی احساسی خود را اخلاق می نامد. بشر از وقتی حیوان خواری را شروع کرد. بر علیه خودش طغیان کرد. بر علیه طبیعت. بر علیه غریزه. باید بازگشت. به خود کهن . به جنگل درون. به آن آدم گیاهی که بودیم.

سپاس از بیان واقعیت های جهان امروز.

فقط 6سطر اولو خوندم.گفتم وقتی مستانه خانم چند بار دیدم از خودش فحش نوشته پس در جایگاهی نیست که از خرد وخردمندی حرف بزند.مستانه خانم فقط ژست خردمندی وگیاهخواری بخود گرفته.بیخودی 60سال ازخدا عمر نگرفتم که نتونم بفهمم کی چیکاره است یانیست.فقط کسی میتونه توجایگاه نقد کنه که خطایی نداشته باشه.

فقط 6سطر اولو خوندم.گفتم وقتی مستانه خانم چند بار دیدم از خودش فحش نوشته پس در جایگاهی نیست که از خرد وخردمندی حرف بزند.مستانه خانم فقط ژست خردمندی وگیاهخواری بخود گرفته.بیخودی 60سال ازخدا عمر نگرفتم که نتونم بفهمم کی چیکاره است یانیست.فقط کسی میتونه توجایگاه نقد کنه که خطایی نداشته باشه.

سپاس از بیان واقعیت های جهان امروز.

تا وقتی که خوراک اصلاح نشود. بشر ناقص و معیوب است. این خوراک است که هویت ما را مشخص می کند. ما را تعریف می کند. پایه های زندگی بر خوراک بنا نهاده شده. چیزی که هستی ما را تشکیل می دهد. موجوداتی هستیم متعلق به جنگل. با خوی ساده و دلپذیر. طبیعت را رها کردیم و تمدن ساختیم. تمدنی بر پایه تخریب و خشونت. بر پایه کشتار و بی رحمی. تمدن بر خلاف طبیعت است. کشف پول و تبر و قفس. سلاخی عاطفه و دروغ. موجودی بیگانه که خوراک خود را نمی شناسد. با هزاران مواد شیمیایی و ناخوراک های مصنوعی. آدم سیمانی. آدم آهنی. خودخواهی که بی احساسی خود را اخلاق می نامد. بشر از وقتی حیوان خواری را شروع کرد. بر علیه خودش طغیان کرد. بر علیه طبیعت. بر علیه غریزه. باید بازگشت. به خود کهن . به جنگل درون. به آن آدم گیاهی که بودیم.

آنچه می بینیم این است که ابزار ها زیاد شده اند. ولی آرامش کمتر شده است. محیط زیست آلوده تر و تخریب های بسیار بوجود آمده است. با وجود سواد و واژه نامه ها، هنوز آدم ها زبان همدیگر را نمی فهمند. با وجود چند هزار سال از گذشت تمدن، هنوز نمی توانند بنشینند و منطقی و عقلانی صحبت کنند. با وجود دانش های فراوان، و اسناد و مدارک علمی، هنوز خرافات مانند قدیم ها رواج دارد. هنوز ستمگری و زورگویی فرهنگ عمومی جهان است و از عدالت خبری نیست. هنوز استدلال ها بر پایه توهمات و خیال های باطل است و آن ها را به رسمیت می شناسند. آیا انسان خردمند تر شده است؟. درحالی که چون چنگیز و خونخواران لاشه ها را به دندان می کشد. اما نه با هیبتی وحشی و غارتگر. بلکه با کراوات و شخصیت سانتی مانتال. اگر بربرها امروز بودند از این ریاکاری متمدنانه منزجر می شدند. بشر چه پیشرفتی در رفتار داشته است؟. بد اخلاق تر و ویرانگرتر و نفهم تر شده است. و با این وجود هنوز خود را اشرف موجودات می داند و بر این توهم اصرار می ورزد.

آیا انسان امروزی خردمندتر شده است؟. با وجود چند هزار سال از گذشت تمدن، هنوز نمی توانند بنشینند و منطقی و عقلانی صحبت کنند. با وجود دانش های فراوان، و اسناد و مدارک علمی، هنوز خرافات مانند قدیم ها رواج دارد. هنوز ستمگری و زورگویی فرهنگ عمومی جهان است و از عدالت خبری نیست. هنوز استدلال ها بر پایه توهمات و خیال های باطل است و آن ها را به رسمیت می شناسند. آیا انسان خردمند تر شده است؟. درحالی که چون چنگیز و خونخواران لاشه ها را به دندان می کشد. اما نه با هیبتی وحشی و غارتگر. بلکه با کراوات و شخصیت سانتی مانتال. اگر بربرها امروز بودند از این ریاکاری متمدنانه منزجر می شدند. بشر چه پیشرفتی در رفتار داشته است؟. بد اخلاق تر و ویرانگرتر و نفهم تر شده است. و با این وجود هنوز خود را اشرف موجودات می داند و بر این توهم اصرار می ورزد. وقتی به اطراف نگاه می کنیم. ساختمان های مدرنی را می بینیم که انواع تجهیزات دارند. ماشین های پیشرفته و تکنولوژی های گوناگون خودنمایی می کنند. هسته اتم شکافته شده و امواج گوناگون ما را احاطه کرده است. اما آیا بشر خوشبخت شده است؟. آیا استرس بشر کم شده است؟.

آیا انسان امروزی خردمندتر شده است؟. با وجود چند هزار سال از گذشت تمدن، هنوز نمی توانند بنشینند و منطقی و عقلانی صحبت کنند. با وجود دانش های فراوان، و اسناد و مدارک علمی، هنوز خرافات مانند قدیم ها رواج دارد. هنوز ستمگری و زورگویی فرهنگ عمومی جهان است و از عدالت خبری نیست. هنوز استدلال ها بر پایه توهمات و خیال های باطل است و آن ها را به رسمیت می شناسند. آیا انسان خردمند تر شده است؟. درحالی که چون چنگیز و خونخواران لاشه ها را به دندان می کشد. اما نه با هیبتی وحشی و غارتگر. بلکه با کراوات و شخصیت سانتی مانتال. اگر بربرها امروز بودند از این ریاکاری متمدنانه منزجر می شدند. بشر چه پیشرفتی در رفتار داشته است؟. بد اخلاق تر و ویرانگرتر و نفهم تر شده است. و با این وجود هنوز خود را اشرف موجودات می داند و بر این توهم اصرار می ورزد. وقتی به اطراف نگاه می کنیم. ساختمان های مدرنی را می بینیم که انواع تجهیزات دارند. ماشین های پیشرفته و تکنولوژی های گوناگون خودنمایی می کنند. هسته اتم شکافته شده و امواج گوناگون ما را احاطه کرده است. اما آیا بشر خوشبخت شده است؟. آیا استرس بشر کم شده است؟.

آنچه می بینیم این است که ابزار ها زیاد شده اند. ولی آرامش کمتر شده است. محیط زیست آلوده تر و تخریب های بسیار بوجود آمده است. با وجود سواد و واژه نامه ها، هنوز آدم ها زبان همدیگر را نمی فهمند. با وجود چند هزار سال از گذشت تمدن، هنوز نمی توانند بنشینند و منطقی و عقلانی صحبت کنند. با وجود دانش های فراوان، و اسناد و مدارک علمی، هنوز خرافات مانند قدیم ها رواج دارد. هنوز ستمگری و زورگویی فرهنگ عمومی جهان است و از عدالت خبری نیست. هنوز استدلال ها بر پایه توهمات و خیال های باطل است و آن ها را به رسمیت می شناسند. آیا انسان خردمند تر شده است؟. درحالی که چون چنگیز و خونخواران لاشه ها را به دندان می کشد. اما نه با هیبتی وحشی و غارتگر. بلکه با کراوات و شخصیت سانتی مانتال. اگر بربرها امروز بودند از این ریاکاری متمدنانه منزجر می شدند. بشر چه پیشرفتی در رفتار داشته است؟. بد اخلاق تر و ویرانگرتر و نفهم تر شده است. و با این وجود هنوز خود را اشرف موجودات می داند و بر این توهم اصرار می ورزد.

تا وقتی که خوراک اصلاح نشود. بشر ناقص و معیوب است. این خوراک است که هویت ما را مشخص می کند. ما را تعریف می کند. پایه های زندگی بر خوراک بنا نهاده شده. چیزی که هستی ما را تشکیل می دهد. موجوداتی هستیم متعلق به جنگل. با خوی ساده و دلپذیر. طبیعت را رها کردیم و تمدن ساختیم. تمدنی بر پایه تخریب و خشونت. بر پایه کشتار و بی رحمی. تمدن بر خلاف طبیعت است. کشف پول و تبر و قفس. سلاخی عاطفه و دروغ. موجودی بیگانه که خوراک خود را نمی شناسد. با هزاران مواد شیمیایی و ناخوراک های مصنوعی. آدم سیمانی. آدم آهنی. خودخواهی که بی احساسی خود را اخلاق می نامد. بشر از وقتی حیوان خواری را شروع کرد. بر علیه خودش طغیان کرد. بر علیه طبیعت. بر علیه غریزه. باید بازگشت. به خود کهن . به جنگل درون. به آن آدم گیاهی که بودیم.

سپاس از بیان واقعیت های جهان امروز.

فقط 6سطر اولو خوندم.گفتم وقتی مستانه خانم چند بار دیدم از خودش فحش نوشته پس در جایگاهی نیست که از خرد وخردمندی حرف بزند.مستانه خانم فقط ژست خردمندی وگیاهخواری بخود گرفته.بیخودی 60سال ازخدا عمر نگرفتم که نتونم بفهمم کی چیکاره است یانیست.فقط کسی میتونه توجایگاه نقد کنه که خطایی نداشته باشه.

آیا انسان امروزی خردمندتر شده است؟. با وجود چند هزار سال از گذشت تمدن، هنوز نمی توانند بنشینند و منطقی و عقلانی صحبت کنند. با وجود دانش های فراوان، و اسناد و مدارک علمی، هنوز خرافات مانند قدیم ها رواج دارد. هنوز ستمگری و زورگویی فرهنگ عمومی جهان است و از عدالت خبری نیست. هنوز استدلال ها بر پایه توهمات و خیال های باطل است و آن ها را به رسمیت می شناسند. آیا انسان خردمند تر شده است؟. درحالی که چون چنگیز و خونخواران لاشه ها را به دندان می کشد. اما نه با هیبتی وحشی و غارتگر. بلکه با کراوات و شخصیت سانتی مانتال. اگر بربرها امروز بودند از این ریاکاری متمدنانه منزجر می شدند. بشر چه پیشرفتی در رفتار داشته است؟. بد اخلاق تر و ویرانگرتر و نفهم تر شده است. و با این وجود هنوز خود را اشرف موجودات می داند و بر این توهم اصرار می ورزد. وقتی به اطراف نگاه می کنیم. ساختمان های مدرنی را می بینیم که انواع تجهیزات دارند. ماشین های پیشرفته و تکنولوژی های گوناگون خودنمایی می کنند. هسته اتم شکافته شده و امواج گوناگون ما را احاطه کرده است. اما آیا بشر خوشبخت شده است؟. آیا استرس بشر کم شده است؟.

آنچه می بینیم این است که ابزار ها زیاد شده اند. ولی آرامش کمتر شده است. محیط زیست آلوده تر و تخریب های بسیار بوجود آمده است. با وجود سواد و واژه نامه ها، هنوز آدم ها زبان همدیگر را نمی فهمند. با وجود چند هزار سال از گذشت تمدن، هنوز نمی توانند بنشینند و منطقی و عقلانی صحبت کنند. با وجود دانش های فراوان، و اسناد و مدارک علمی، هنوز خرافات مانند قدیم ها رواج دارد. هنوز ستمگری و زورگویی فرهنگ عمومی جهان است و از عدالت خبری نیست. هنوز استدلال ها بر پایه توهمات و خیال های باطل است و آن ها را به رسمیت می شناسند. آیا انسان خردمند تر شده است؟. درحالی که چون چنگیز و خونخواران لاشه ها را به دندان می کشد. اما نه با هیبتی وحشی و غارتگر. بلکه با کراوات و شخصیت سانتی مانتال. اگر بربرها امروز بودند از این ریاکاری متمدنانه منزجر می شدند. بشر چه پیشرفتی در رفتار داشته است؟. بد اخلاق تر و ویرانگرتر و نفهم تر شده است. و با این وجود هنوز خود را اشرف موجودات می داند و بر این توهم اصرار می ورزد.

تا وقتی که خوراک اصلاح نشود. بشر ناقص و معیوب است. این خوراک است که هویت ما را مشخص می کند. ما را تعریف می کند. پایه های زندگی بر خوراک بنا نهاده شده. چیزی که هستی ما را تشکیل می دهد. موجوداتی هستیم متعلق به جنگل. با خوی ساده و دلپذیر. طبیعت را رها کردیم و تمدن ساختیم. تمدنی بر پایه تخریب و خشونت. بر پایه کشتار و بی رحمی. تمدن بر خلاف طبیعت است. کشف پول و تبر و قفس. سلاخی عاطفه و دروغ. موجودی بیگانه که خوراک خود را نمی شناسد. با هزاران مواد شیمیایی و ناخوراک های مصنوعی. آدم سیمانی. آدم آهنی. خودخواهی که بی احساسی خود را اخلاق می نامد. بشر از وقتی حیوان خواری را شروع کرد. بر علیه خودش طغیان کرد. بر علیه طبیعت. بر علیه غریزه. باید بازگشت. به خود کهن . به جنگل درون. به آن آدم گیاهی که بودیم.

سپاس از بیان واقعیت های جهان امروز.

فقط 6سطر اولو خوندم.گفتم وقتی مستانه خانم چند بار دیدم از خودش فحش نوشته پس در جایگاهی نیست که از خرد وخردمندی حرف بزند.مستانه خانم فقط ژست خردمندی وگیاهخواری بخود گرفته.بیخودی 60سال ازخدا عمر نگرفتم که نتونم بفهمم کی چیکاره است یانیست.فقط کسی میتونه توجایگاه نقد کنه که خطایی نداشته باشه.

فقط 6سطر اولو خوندم.گفتم وقتی مستانه خانم چند بار دیدم از خودش فحش نوشته پس در جایگاهی نیست که از خرد وخردمندی حرف بزند.مستانه خانم فقط ژست خردمندی وگیاهخواری بخود گرفته.بیخودی 60سال ازخدا عمر نگرفتم که نتونم بفهمم کی چیکاره است یانیست.فقط کسی میتونه توجایگاه نقد کنه که خطایی نداشته باشه.

آیا انسان امروزی خردمندتر شده است؟. با وجود چند هزار سال از گذشت تمدن، هنوز نمی توانند بنشینند و منطقی و عقلانی صحبت کنند. با وجود دانش های فراوان، و اسناد و مدارک علمی، هنوز خرافات مانند قدیم ها رواج دارد. هنوز ستمگری و زورگویی فرهنگ عمومی جهان است و از عدالت خبری نیست. هنوز استدلال ها بر پایه توهمات و خیال های باطل است و آن ها را به رسمیت می شناسند. آیا انسان خردمند تر شده است؟. درحالی که چون چنگیز و خونخواران لاشه ها را به دندان می کشد. اما نه با هیبتی وحشی و غارتگر. بلکه با کراوات و شخصیت سانتی مانتال. اگر بربرها امروز بودند از این ریاکاری متمدنانه منزجر می شدند. بشر چه پیشرفتی در رفتار داشته است؟. بد اخلاق تر و ویرانگرتر و نفهم تر شده است. و با این وجود هنوز خود را اشرف موجودات می داند و بر این توهم اصرار می ورزد. وقتی به اطراف نگاه می کنیم. ساختمان های مدرنی را می بینیم که انواع تجهیزات دارند. ماشین های پیشرفته و تکنولوژی های گوناگون خودنمایی می کنند. هسته اتم شکافته شده و امواج گوناگون ما را احاطه کرده است. اما آیا بشر خوشبخت شده است؟. آیا استرس بشر کم شده است؟.

آنچه می بینیم این است که ابزار ها زیاد شده اند. ولی آرامش کمتر شده است. محیط زیست آلوده تر و تخریب های بسیار بوجود آمده است. با وجود سواد و واژه نامه ها، هنوز آدم ها زبان همدیگر را نمی فهمند. با وجود چند هزار سال از گذشت تمدن، هنوز نمی توانند بنشینند و منطقی و عقلانی صحبت کنند. با وجود دانش های فراوان، و اسناد و مدارک علمی، هنوز خرافات مانند قدیم ها رواج دارد. هنوز ستمگری و زورگویی فرهنگ عمومی جهان است و از عدالت خبری نیست. هنوز استدلال ها بر پایه توهمات و خیال های باطل است و آن ها را به رسمیت می شناسند. آیا انسان خردمند تر شده است؟. درحالی که چون چنگیز و خونخواران لاشه ها را به دندان می کشد. اما نه با هیبتی وحشی و غارتگر. بلکه با کراوات و شخصیت سانتی مانتال. اگر بربرها امروز بودند از این ریاکاری متمدنانه منزجر می شدند. بشر چه پیشرفتی در رفتار داشته است؟. بد اخلاق تر و ویرانگرتر و نفهم تر شده است. و با این وجود هنوز خود را اشرف موجودات می داند و بر این توهم اصرار می ورزد.

تا وقتی که خوراک اصلاح نشود. بشر ناقص و معیوب است. این خوراک است که هویت ما را مشخص می کند. ما را تعریف می کند. پایه های زندگی بر خوراک بنا نهاده شده. چیزی که هستی ما را تشکیل می دهد. موجوداتی هستیم متعلق به جنگل. با خوی ساده و دلپذیر. طبیعت را رها کردیم و تمدن ساختیم. تمدنی بر پایه تخریب و خشونت. بر پایه کشتار و بی رحمی. تمدن بر خلاف طبیعت است. کشف پول و تبر و قفس. سلاخی عاطفه و دروغ. موجودی بیگانه که خوراک خود را نمی شناسد. با هزاران مواد شیمیایی و ناخوراک های مصنوعی. آدم سیمانی. آدم آهنی. خودخواهی که بی احساسی خود را اخلاق می نامد. بشر از وقتی حیوان خواری را شروع کرد. بر علیه خودش طغیان کرد. بر علیه طبیعت. بر علیه غریزه. باید بازگشت. به خود کهن . به جنگل درون. به آن آدم گیاهی که بودیم.

سپاس از بیان واقعیت های جهان امروز.