دختری که سالهاست کلاه گیس می گذارد: پس از جنجال اسکار کلاه گیسم را دور می اندازم
رأی دهید
لورا ماتیاس، که ۳۰ ساله و اهل مانینگتری در اِسِکس در جنوب شرق بریتانیاست، میگوید امیدوار است سایر افراد طاس نیز بتوانند در مقابل شوخی کریس راک، عرض اندام کنند.
"جنبه مثبت این اتفاق بسیار بد این است که عده زیادی با آلوپسی آشنا شدهاند."
"معمولا وقتی بدون کلاهگیس از خانه بیرون میروم خیلی مضطرب میشوم. ولی الان احساس میکنم که مردم به حد کافی درباره این عارضه اطلاع پیدا کردهاند و فرض نخواهند کرد که من سرطان یا بیماری دیگری دارم و با ترحم به من نگاه کنند."
جیدا پینکت اسمیت، همسر ویل اسمیت به دلیل ابتلا به آلوپسی موهای سرش را از ته تراشیده بود و کریس راک، به شوخی اشارهای به این موضوع کرده بود.
تصور میرود در بریتانیا دست کم ۶۵ هزار نفر دچار این عارضه هستند.
او میگوید ویل اسمیت کار درستی کرد که به صراحت نشان داد شوخی در باره طاسی سر زنش عمل صحیحی نبوده، ولی ترجیح میدهد که برای رساندن این پیام از کلمات استفاده میکرد.
"من خیلی خوشحالم که میبینم سرانجام مردم سئوال میکنند که آلوپسی چیست؟ من از اینکه می دیدم جیدا، چقدر جذاب به نظر میرسد و این حقیقت که تنها با یک گردش چشم به این شوخی پاسخ داد، احساس غرور کردم، او حقیقتا وقار و متانت خودش را نشان داد."
لورا ماتیاس دوازده ساله بود که برای اولین بار دچار عارضه آلوپسی شد و پزشکان تشخیص دادند علت آن استرس ناشی از طلاق پدر و مادرش بوده است.
اما از بیم افتادن کلاه گیسش نمیتوانست ورزش کند یا به پارکهای تفریحی برود و هنگامی که حاضر میشد که به عروسی دوستانش برود، دچار حمله عصبی میشد.
در جریان اپیدمی کووید و برقراری قرنطینه، لورا تصمیم گرفت برای اولین بار بدون کلاه گیس به خیابان برود.
"مدت ۱۷ سال مردم من را بدون کلاه گیس ندیده بودند ولی با شروع اپیدمی شرایط من تغییر کرد."
لورا ماتیاس میگوید هنوز فکر گفت و شنود هر روزه با مردم به عنوان یک زن مبتلا به آلوپسی او را میترساند ولی دارد برای غلبه بر این ترس کار میکند.
"من بخش زیادی از زندگیام را به خاطر نگرانی در این باره، تلف کردهام. خطر این شوخی این بود که عده زیادی حس اعتماد به نفس خود را از دست بدهند ولی در واقع نتیجه برعکس شد."
"وقتی عده بیشتری از ما بدون کلاه گیس بیرون برویم، مردم (از دیدن ما) یکه نخواهند خورد."
