گیر افتادن مار در دام عنکبوت

عنکبوت در شکار و به دام انداختن طعمه خود، بسیار ماهر و حرفه‌ای است.
 
 عنکبوت عمل تار تنیدن را با دقت و ظرافت بسیار زیادی انجام می‌دهد.
 
این جانور برای به دام انداختن طعمه خود، نیازی به تعقیب و گریز ندارد و فقط پس از تولید تار، به انتظار می‌نشیند.
 
در ادامه می‌توانید فیلم لحظه شکار شدن مار توسط عنکبوت را مشاهده کنید.

 

بیشتر عنکبوت‌ها تار عنکبوت می‌تنند که کمابیش به گونه رشته‌ای پروتئینی از غده‌های تارتنِ بخش ته شکم آن‌ها تراوش می‌شود.

بسیاری از گونه‌ها تار را برای شکار بکار می‌گیرند به این چنین که توری یا پرده‌ای می‌تنند که حشرات (خرفسترها) در آن به دام می‌افتند؛ ولی گونه‌های فراوانی هم هستند که آزاد شکار می‌کنند. از تار برای بالا رفتن از جایی، ساختن دیوارهای هموار در لانه‌های زیرزمینی، ساختن ساک تخم، درپیچیدن شکارشان، و نگهداری چندگاهی اسپرم، و بسیاری کارهای دیگر بکاربرده می‌شود.

 

در بخش ته شکم بسیاری از عنکبوت‌ها سه جفت اندام تراوش کننده تار هستندگی دارد. هر کدام از این اندام‌ها از صدها لوله باریک پدیدار شده‌است. ماده تار از درون این لوله‌ها گذر می‌کند و تراوش می‌شود و پس از برون شدن از بدن در برابر هوا سخت شده و تار پدید می‌آید. از پروتئین برای ساختن دام، نگهبانی از تخم‌ها، پوشاندن بستر درونی لانه.

 

برخی از عنکبوت‌ها نیز با ابزار تار از جایی به جای دیگر می‌روند. تار عنکبوت از نخ‌های ابریشم‌مانند درست شده‌است. نخ‌هایی که خودش پدیدار کرده و خودش ریسیده‌است و از آن نخ‌ها تار را بافته‌است. کارتونک (عنکبوت) تار را به ریخت هندسی و سفت و استوار درمی‌آورد و برای شکار مگس دام می‌گستراند. این تارها در آغاز به ریخت ابکی (آوه) هستند و به ریخت نخ نازکی از تن عنکبوت برون می‌شوند و سپس در برابر هوا خشک شده و مانند نخ می‌شوند. قطر تار عنکبوت درخورد یک دهم تار موی آدمی است. این تارهای ساف و روشن، بسیار نرم و سبک و همچنین بسیار استوار هستند. حتی می‌توان گفت تار عنکبوت از پولاد هم سخت‌تر است. پروتئینی که عنکبوت را توانمند می‌سازد خود را آویزان کند و همچنین به شکار کردن کمک می‌کند، نگر دانشمندان را به سوی خود کشانده‌است.

 

مولکول‌های این پروتئین بسیار کشسان و نیرومند هستند، کمابیشخ ۲۰ برابر از نایلون کشسان‌تر و ۹ برابر از پولاد در قطر همتراز نیرومندتر است. کارتونک، پل‌هایی نیز می‌سازد که با آن از جوی‌ها گذر می‌کند و از گودال‌های ژرف می‌گذرد. پل کارتونک نخی است باریک که خودش آن را ریسیده‌است و با باد، دو سوی جوی یا گودال را به هم پیوسته می‌کند. آنگاه خود را با شتابی شگرف روی آن می‌لغزاند تا از آن گذر کند. عنکبوت گودالهای زمینی و پناهگاه‌های استوار می‌سازد و برای آن‌ها درهای استواری می‌نهد و ابزار گریز از گزند را در آن‌ها آماده می‌کند.