اذعان استاندار اصفهان به فقدان آب برای مصرف کشاورزان؛ «آب شرب در اولویت است»
رأی دهید
به گزارش خبرگزاری تسنیم، رضا مرتضوی گفت: «اولویت آب شرب است، در صورت وجود مازاد، میتوان آن را برای مصارف کشاورزی رهاسازی کرد.»
آقای مرتضوی در ادامه اما به نکتهای اشاره میکند که نشان میدهد بعید است مازادی در کار باشد.
تسنیم به نقل از او نوشت: «خط قرمز ما آب شرب همگانی است و متاسفانه دادههای آماری نشان میدهد آب پشت سد زایندهرود تنها کفاف حدود صد روز را میدهد.»
رضا مرتضوی ادامه داد: «میزان خروجی آب [سد زایندهرود] از ورودی پیشی گرفته و در صورت ادامه این روند، عملا در بُعد آب شرب با مشکل حاد برخورد میکنیم.»
کشاورزان شرق و غرب اصفهان از روز ۱۷ آبانماه در اعتراض به بیتوجهی به خواستههایشان و بلاتکلیفی هر ساله برای کشت پاییزه در بستر خشکیده زایندهرود و در جوار پل خواجو چادر اعتراضی برپا کرده بودند. کمکم مردم نیز به این کشاورزان ملحق شدند.
پس از آن که اعتراض مردم ادامه یافت، مقامات مسئول تلاش کردند با وعدههایی مبهم از گسترش این اعتراض جلوگیری کنند.
در پی تداوم تجمع اعتراضی مردم اصفهان در واکنش به وضعیت قطع حقآبه و خشک شدن زایندهرود و گسترده شدن آن در روزهای اخیر، وزیر نیرو یکی از مقاماتی بود که با وعدهای مبهم قول رفع مشکلات را داد.
علیاکبر محرابیان، وزیر نیرو در دولت ابراهیم رئیسی، ابراز امیدواری کرد که «در ماههای آینده بتوانیم این کمبودها و مشکلات را جبران کنیم».
اما حال با توجه به گفتههای استاندار اصفهان به نظر میرسد که تلاش مقامات جمهوری اسلامی تنها برای این بوده که به اعتراض بر بستر زایندهرود در اصفهان خاتمه دهند و بعید است که کشاورزان به خواستههای خود برسند.
این در حالی است که در واکنش به حمله نیروهای امنیتی به چادرهای کشاورزان که بامداد پنجشنبه گذشته رخ داد و حضور پلیس و نیروهای لباسشخصی در خیابانها در روز جمعه اکنون پای شلیک گاز اشکآور و مصدومیت چند تن از معترضان نیز به میان آمده است.
رضا مرتضوی اذعان کرده است که حتی تامین آب شرب نیز با دشواری انجام خواهد شد. او گفت: «به خاطر کمبود ذخیره آب، اگر رودخانه باز شود و نزولات آسمانی یاری نکند، نمیتوانیم آب شرب مردم را تا سه یا چهار ماه آینده تامین کنیم و با مشکل آب شرب مواجه خواهیم شد.»
موضوع نحوه تقسیم آب در اصفهان در سالهای اخیر با اعتراضهای گسترده کشاورزان مناطق مختلف روبهرو شده است.
زایندهرود با بیش از ۴۰۰ کیلومتر طول در دهههای اخیر به علت کمبود بارش، خشکسالیهای متوالی، تراکم جمعیت و افزایش بیرویه برداشت در بالادست و استفاده در کارخانهها در میانه راه، به یک رودخانه فصلی تبدیل شده است.
در ماههای اخیر مسئولان دولتی در ایران بارها با اعلام کاهش بارندگی در سال ۹۹ و تداوم این وضعیت در سال جاری، خشکسالی را به عنوان علت اصلی بحران آبی در کشور عنوان میکنند.
