تبلیغات خرما و استیک با روکش طلا: ۶۵٠ گرم خرما به قیمت ٨۵٠ هزار تومان
رأی دهید
خرما و استیک با روکش طلا، تبلیغات درآمدزای این روزهای تیسترهای اینستاگرامی است. بلاگرهای معرفی رستوران، با فالورهای زیادی که دارند اقدام به تبلیغ غذا و میان وعدههای طلایی میکنند.
به گزارش فرادید؛ استیک، خرما، بستنی، کیک، شکلات، پیتزا، کباب و غذاهای گران قیمت با روکشی از طلا، از جمله محصولات این روزهای رستوران هاست، گویا طرفداران بسیاری هم دارند. بعلاوه درآمد خوبی را هم برای صاحبان و معرفانشان به دنبال دارند.
طبق منوی ارائه شده توسط تعدادی از این رستوران ها، قیمت بستههای این ورقههای طلا، باتوجه به تعدادشان متفاوت است.
بسته ۲۵ عددی این ورقها ۲ میلیون و پانصدهزارتومان، بسته ۵۰ عددی ۴ میلیون و پانصدهزار تومان، بسته ۱۰۰ عددی ۸ میلیون تومان و بستههای ۵۰۰ عددی آن ۳۵ میلیون تومان به فروش میرسد.
یکی از تیسترهای غذا مدعی شده درآمد ماهیانه همکارانش مبلغی بین ۶٠٠ میلیون تا دو یا سه میلیارد تومان است.
همچنین گفته شده که تعدادی از رستوران و مکانهای سرو غذا، غذای خود را با رو کش طلا و با قیمتی متفاوت میفروشند؛ یعنی ۶۵٠ گرم خرما به قیمت ٨۵٠ هزار تومان فروخته میشود.
یکی از صاحبان رستورانی که غذا با ورقههای طلایی ارائه میکند، گفته است که این ورقهها با ابعاد ١۶*١۶ سانتیمتر از طلای خالص ٢۴ عیار با وزن ٨٠ سوت تهیه شده میشوند.
البته تعدادی از رستورانها هم برای پاسخ دادن به نیازهای برخی مشتریان کمتر پولدار خود از ورقههای آلومینیومی زرد رنگ برای فروش غذاهای خود استفاده میکنند.
بااین حال برخی از فروشندههای غذایی طلایی که دارای درگاه پرداخت قانونی نیز هستند، مدعی شده اند که «این محصول از پیری زودرس جلوگیری میکند و خواص درمانی دارد». متنی که برخی تیسترها هم از آن به عنوان تبلیغ رستوران موردنظرشان استفاده میکنند.
اما ورقهای طلای خوراکی که در بازار عرضه میشوند، به نظر نمیرسد که عیار چندانی داشته باشند یا حتی دارای خاصیت باشند مگر اینکه اصل باشند.
بااین وجود به نظر میرسد که ساز و کار فعالیت این دسته از افراد بر اساس اصولی که باید توسط آنها رعایت شود منطبق نبوده است.
مسئولیت اجتماعی به عنوان لازمه فعالیت در شبکههای اجتماعی یکی از نکات مهمی است که باید در ویدئوهای منتشر شده از سوی مبلغان رعایت شود، اما انگار این مقوله برای تیسترهای غذای طلایی بی معنی است.
عدهای از افرادی که خود را مشتری این رستوران معرفی کرده اند، میگویند که این روکشها که با عنوان طلای ۱۸ عیار معرفی میشوند، در واقع ورقهایی از جنس نقره و طلا هستند و در مواردی هم تنها از رنگ آنها استفاده میشود.
البته لاکچری بازی برخی رستورانها، قصهی امروز نیست و این داستان سال گذشته هم اتفاق افتاده بود.
اولین روکش طلا، مربوط به استیکهای یکی از رستورانهای گلسار در استان گیلان بود که پس از رسانهای شدن این موضوع، عدهای نسبت به این موضوع واکن نشان دادند.
رئیس اتحادیه صنف اغذیهفروشان گیلان در آن زمان گفته بود که برخی رستورانها و یا اغذیهفروشان در هنگام سرو غذا اقدام به استفاده از روکشهایی با جنس طلا میکنند که نشانه کسادی بازار است و صاحبان این مراکز با انجام این دست از ترفندهای تبلیغاتی درصدد جذب مشتری بیشتر هستند!
شکریه، تاکید کرده بود که این واحدها با استفاده از سلفون زرد با تقلب نام روکش طلا را میبردند و پس از بازرسی ها، این واحدها به علت مشکلات متعدد بهداشتی و همچنین تشویش در اذهان عمومی پلمپ شدند.
البته عدهای هم بر طلا بودن این ورقهها تاکید دارند و معتقدند که سرو این نوع غذاها برای افراد خاصی است.
علیمردانی یک سرآشپز در شمال تهران، هم در این باره گفته که «تهیه این روکشها ریسک بالایی دارد. چرا که این اقلام نیز دارای تاریخ انقضا بوده و در صورت عدم استفاده به موقع رقم بالایی را زیان به خریدار آن وارد میکند.»
او افزود: «طبق بررسیهایی که در بازار انجام داده ام این ورقهای طلایی به صورت تکی فروخته نمیشوند و بستههای ده تایی است که رنج فروش آن از هر ورق یک تا ۱۰ میلیون تومان آب میخورد. رقمی که میتواند وعده قضایی بیش از پنجاه نفر باشد.»
