طنز/ ابراهیم رئیسی : ممنون از لطف شما ، از فردا میرم کلاس هفتم

اگر رهبری مرا نخورد، خرس هم نمی‌خوردایندیپندنت فارسی :هادی خرسندی

آدم زیاد کشته، اما آدم زیاد ندیدهفارغ‌التحصیل کلاس شش جیم دبستان دولتی ثامن الأئمه، رئیس‌جمهور می‌شود. او آدم زیاد کشته، اما آدم زیاد ندیده. بعید است آداب ریاست جمهوری را بداند. هیچ آداب دیگر را هم نمی‌داند. نیاز به آموزش دارد.

خوشبختانه روزنامه «جام جم» -۲۷ خرداد- درست یک روز پیش از پیروزی آقای رئیسی، ویژگی‌های چند رئیس‌جمهوری آمریکا را به زبان فارسی ساده شرح داده است که خواندنش برای هر دانش‌آموز ابتدائی، مقدور و مفید و تقلیدش برای هر رئیس‌جمهوری تازه‌کار، کارساز است. فرصت خوبی است که جناب آقای رئیسی در چند ماهی که با کاخ پاستور فاصله دارد، این آداب و عادات به کار بندد و پا به پای گذشته‌ی چند پرزیدنت آمریکا پیش برود و چهره‌ی یک رئیس‌جمهوری کارکشته از خود نشان دهد و تاریخ از رفتار او به نیکی یاد کند. به‌هرحال برای ایشان که پروپاگاندا را «پُرگانی» و لکوموتیو را «لکوموتیر» می‌گوید، رعایت این آداب اگر تفاخر نباشد، کاچی به از هیچی هست:

«جام جم» می‌نویسد:

«جان آدامز روزانه شنا می‌کرد اما عادت عجیبی داشت که این کار را برهنه انجام دهد. او هر روز قبل از شروع کار به یک رودخانه می‌رفت و کاملاً برهنه در آن شنا می‌کرد. در بعضی روزها که خبرنگاران از ابتدای صبح برای مصاحبه با او انتظار می‌کشیدند، تماشای رئیس‌جمهور برهنه، صحنه‌های ناخوشایندی را برای خبرنگاران و عکاسان رقم زده بود.»

  تاریخ – سید ابراهیم رئیسی هر روز صبح لخت مادرزاد در استخر پاستور غسل می‌کرد و وقتی بیرون می‌آمد فریاد «یا صاحب‌الزمان» از خبرنگاران بلند می‌شد. هفته‌ای چند تن از خبرنگاران و عکاسانی که زیاد به او نزدیک می‌شدند، از ناحیه چشم آسیب می‌دیدند.

***

«جام جم» می‌نویسد:

«رابرت کارو، بیوگرافر لیندون جانسون می‌گوید: ایشان بارها در پارکینگ دفتر ریاست جمهوری و در فضای عمومی ادرار می‌کرده و حتی هنگامی کـه وزرا و کارمندانش او را در آن حال می‌دیده‌اند، با آن‌ها سلام و احوالپرسی می‌کرده و مکالمات عــادی و کاری‌اش را در همان حـال انجام می‌داده اسـت.»

صحنه: آقای رئیسی پای درختی در باغ پاستور مشغول انجام وظیفه است!
وزیر خارجه – سلام عرض کردم قربان.
رئیسی – سَبَکُم الله بالخیر و والعافیه. صبح حضرتعالی به خیر. سرکار خانم و بچه‌ها خوب هستند؟
-قربان راجع به برجام عرض داشتم.
-صبر کن، صبر کن. این کلیه ملعون مرا علاف کرده. زیپ صاحب‌مرده هم باز نمی‌شد.
-نظر حضرتعالی راجع به تحریمات جدید؟
-فعلاً این پوشه را بکش کنار پرونده نجس نشود.  برو عقب بهت نپاشم.

***

«جام جم» می‌نویسد:

دوریس گودوین در خاطراتش می‌گوید: لیندون جانسون با دستگاه گوارش خودش تعارف نداشت. بارها در حال نشستن روی کاسه توالت با خبرنگاران گفت‌وگو می‌کرد.  او می‌گوید روزهایی که در دفتر رئیس‌جمهور با او مصاحبه می‌کردم او برای قضای حاجت بیرون می‌رفت، بعد از چند دقیقه مرا از دستشویی صدا می‌کرد و می‌گفت بیا اینجا من کارم طول می‌کشد ولی حرفم تمام نشده.  

رئیس دفتر- جناب آقای رئیس‌جمهور!
-اِهِن!
-قربان، آقای خاتمی تشریف آوردند.
-همان اصلاح تلف؟
-بله قربان.
-من فعلاً با خودم کمیسیون دارم.
-چی فرمودید قربان؟
-صدا نمی‌آید؟
-صدا؟ .... بله قربان صدا می‌آید ولی متوجه فرمایشتان نشدم.
-من کارم طول می‌کشد. بگو هفته دیگر بیاید.
-ولی ایشان قبلاً وقت گرفته بوده.
-پس بگو بیاید پشت در.
-چشم.
-آن آبتافه را هم بده بیاورد.
-منظورتان آفتابه است؟
-بعله، همان آفلاپه.

***

«جام جم» می‌نویسد:

«کالوین کولیج یک وکیل کارکشته بود که پله‌پله از فرمانداری ماساچوست تا ریاست  جمهوری رفت. اخلاق تندی داشت... کنار شخصیت خشک و خشنش، او عاشق حیوانات بود و شیر نگهداری می‌کرد. علاقه زیادی هم به اسب داشت...»

-جناب آقای رئیسی، روباه برای چی آورده‌اید به باغ پاستور؟
-علاقه دارم. کالوین کولیج هم به اسب علاقه داشته.

-خرس را چرا آورده‌اید؟
-همان رئیس‌جمهور آمریکا هم شیر نگهداری می‌کرده.

-ولی به‌هرحال این خرس خطرناک است قربان. ممکن است خدای ناکرده شما را بخورد.
-نه خیر. اگر رهبر معظم بنده را نخورد، خرس نمی‌تواند بخورد.

خبر روزنامه‌ها، چند وقت بعد:

حادثه ناگوار در باغ‌وحش پاستور

با کمال تأسف و تألم، دیروز بعدازظهر، در باغ‌وحش پاستور، خرس قوی جثه‌ای که ریاست جمهوری از آن نگهداری می‌کرد، توسط ایشان خورده شد. آقای علم الهدی اعلام کرد گوشت خرس حلال است. حال آقای رئیسی رضایت‌بخش است، فقط احساس گرسنگی شدید دارد.