اینترنت پرسرعتی که می‌تواند تمام نتفلیکس را در یک ثانیه بارگذاری کند

محققان موفق به خلق پرسرعت‌ترین ارتباط اینترنتی شدند که بسیار سریع‌تر از آزمایش‌های موفق‌آمیز قبلی است.

به گزارش ایندیپندنت، تیم پشت این تحقیق، از دانشگاه کالج لندن، توانست با سرعت ۱۷۸ ترا بیت در ثانیه به انتقال داده‌ها بپردازد. این سرعت دو برابر ظرفیت سیستم‌هایی است که امروزه در جهان استفاده می‌شود و ۲۰ درصد بیشتر از رکورد قبلی است.

این ارتباط اینترنتی به قدری سریع است که می‌تواند تمام مجموعه فیلم‌های نتفلیکس را در عرض یک ثانیه بارگذاری کند.

سرعت اخیر همچنین به سقف سرعت انتقال داده‌ها که از نظر تئوری می‌تواند امکان‌پذیر باشد، بسیار نزدیک است. سقف سرعت انتقال داده‌ها، اولین بار توسط ریاضی‌دان آمریکایی، کلودی شانون، در سال ۱۹۴۹ مطرح شد.

امکان رسیدن به چنین سرعت بالایی از آن جهت میسر شد که دانشمندان طیف وسیع‌تری از رنگ‌ها را نسبت به آنچه معمولا در فیبرهای نوری استفاده می‌شود، برای انتقال داده‌ها به‌کار گرفتند. آنها با ترکیب چند فناوری تقویت‌کننده، توانستند بهترین بهره را از خواص نور ببرند و از تک‌تک طول موج‌های آن برای انتقال داده‌ها استفاده کنند.

البته این سرعت هنوز در مرحله آزمایشگاهی است و مصرف‌کنندگان خانگی بعید است به این زودی به نزدیکی‌های این سرعت برسند.

اما محققانی که به این سرعت دست یافتند، اظهار داشته‌اند که استفاده از این فناوری روی زیرساخت‌های موجود نسبتا آسان است و به لحاظ اقتصادی هم مقرون به صرفه خواهد بود. به گفته آنها تنها لازم است تقویت‌کننده‌هایی که در مسیرهای فیبر نوری به‌کار گرفته می‌شوند، به مدل ارتقاء یافته تغییر یابند. افزودن تقویت ‌کننده جدید ۱۶ هزار پوند هزینه دارد، و کشیدن هر کیلومتر فیبر جدید ۴۵۰ هزار پوند هزینه می‌برد.

به اعتقاد محققان، با توجه به افزایش فزاینده مصرف و انتقال داده‌ها، چنین سرعتی در آینده ضروری خواهد بود. آنها می‌گویند هر چه امکان تولید و ذخیره اطلاعات بیشتر شود، در آینده لازم سرعتی لازم خواهد بود که بتواند جوابگوی نیاز به انتقال داده‌ها باشد. به گفته لیدیا گالدینو، محقق ارشد این تحقیق، چنین سرعت بالایی برای «مصارفی که هنوز به فکر کسی نرسیده و زندگی مردم را متحول خواهد کرد»، ضروری خواهد بود.

گزارش این تحقیق در یادداشت‌های فناوری فوتونی IEEE تحت عنوان «بهبود ظرفیت فیبر نوری از طریق تقویت پیوسته پهنای باند و اشکال هندسی» منتشر شده است.