وقتی شهروندان اروپایی به جای پلیس به جنگ کودک آزاران میروند
رأی دهید
خبرنگار یورونیوز برای بررسی این پدیده جدید به بریتانیا و هلند رفته است؛ کشورهایی که باوجود بردباری فرهنگی و تسامح قضایی، گویا قافیه را به شهروندان ناراضی باخته اند.
شکار کودکآزاران در بریتانیا
در یکی از حومههای لندن به سراغ پاتریک و کلیولند میرویم. این دو شهروند عادی، بعد از ۸ روز تعقیب و گریز، یک متهم به تلاش برای برقراری رابطه جنسی با کودکان را به دام انداختند.
در انگلستان، بر اساس عرف و قانون، حقی به نام «بازداشت شهروندی» وجود دارد. براساس این حق، شهروندان عادی میتوانند در صورت مشاهده ارتکاب یک جرم مشهود، یا تشخیص اینکه فردی تصمیم به ارتکاب جرم دارد، متهم یا مجرم را بازداشت کنند.
پاتریک و کلیولند، تمام پیامها، تصاویر و متن چَت (گفتوگوی اینترنتی) متهم بازداشت شده رابه او نشان میدهند. جریان این تفهیم اتهام خیابانی بهشکل مستقیم از فیسبوک پخش میشود و از قرار معلوم بیش از ۲۴۰۰ نفر بیننده دارد. در حالی که متهم سعی میکند تلاش برای برقراری رابطه جنسی با کودکان را انکار کند، به او گفته میشود که به مخاطبانش گفته دنبال دخترهای ۱۲ ساله است... که آنها نباید نگران سنشان باشند. با یکی هم - که گمان میکرده کودک باشد- برای ملاقات در لندن قرار گذاشته است.
این بازداشت و بازجویی خیابانی، فارغ از ابعاد جرم و جنایت متهم، اصول بدیهی پذیرفته شده دادرسی در اروپا را زیر پا میگذارد: هویت متهم، پیش از صدور کیفرخواست و حتی تحویل به پلیس، بر ملا و اصل برائت هم نقض شده است.
پاتریک با تائید این عمل و در توجیه ضرورت آن میگوید: «ما این مرد را ۸ روزه به دام انداختیم. اگر پلیس میخواست او را دستگیر کند، هفتهها طول میکشید. ماموریت من این است که او تا پایان عمرش وحشتزده زندگی کند.»
این ابتکار عمل به پلیس بریتانیا اجازه میدهد تا خطر یک مجرم بالقوه را بدون هیچ زمان و هزینهای، از شر جامعه کم کند. اما مسلما، این یک راه حل نهایی نیست.
دان واژویچ، افسر پلیس کمبریج در این باره میگوید: «شکارچیان کودک آزاران(پدوفیلها) بیش از آن که ما را کمک کنند، برای ما مشکل درست میکنند. اعضای این گروهها وقتی متهمان را کتک میزنند یا اسناد و مدارک را پنهان میکنند و پول زور میگیرند، خودشان عملان به مجرم تبدیل میشوند.»
