نفرت مردم از آخوند و هر کسی که لباس آخوندی داشته باشد

درد من درد گندم نیست که اسیر خاک است. درد من درد ویرانی کل باغ و گُل و خاک است. درد در تمام وجودم پیله کرده کرم ابریشم درون استخوانم ریشه کرده. ای اگر طالب پروازی آنی. گر وین رمز پرواز بدانی آنی. کرم ابریشم قفس میبافد به آنی پرواز میداند که میبافد به آنی. من غم درد و پرواز باهم کردم آنی. من هرچه که بود نثار پرواز کردم به آنی. ای که تو مرا بیقرار کردی به آنی عاشق دیوانه پروازم کردی به آنی. زمانی که گندم اسیر خاک بود. .حس آزادی در او بیدار بود

درد من درد گندم نیست که اسیر خاک است. درد من درد ویرانی کل باغ و گُل و خاک است. درد در تمام وجودم پیله کرده کرم ابریشم درون استخوانم ریشه کرده. ای اگر طالب پروازی آنی. گر وین رمز پرواز بدانی آنی. کرم ابریشم قفس میبافد به آنی پرواز میداند که میبافد به آنی. من غم درد و پرواز باهم کردم آنی. من هرچه که بود نثار پرواز کردم به آنی. ای که تو مرا بیقرار کردی به آنی عاشق دیوانه پروازم کردی به آنی. زمانی که گندم اسیر خاک بود. .حس آزادی در او بیدار بود

درد من درد گندم نیست که اسیر خاک است. درد من درد ویرانی کل باغ و گُل و خاک است. درد در تمام وجودم پیله کرده کرم ابریشم درون استخوانم ریشه کرده. ای اگر طالب پروازی آنی. گر وین رمز پرواز بدانی آنی. کرم ابریشم قفس میبافد به آنی پرواز میداند که میبافد به آنی. من غم درد و پرواز باهم کردم آنی. من هرچه که بود نثار پرواز کردم به آنی. ای که تو مرا بیقرار کردی به آنی عاشق دیوانه پروازم کردی به آنی. زمانی که گندم اسیر خاک بود. .حس آزادی در او بیدار بود

درد من درد گندم نیست که اسیر خاک است. درد من درد ویرانی کل باغ و گُل و خاک است. درد در تمام وجودم پیله کرده کرم ابریشم درون استخوانم ریشه کرده. ای اگر طالب پروازی آنی. گر وین رمز پرواز بدانی آنی. کرم ابریشم قفس میبافد به آنی پرواز میداند که میبافد به آنی. من غم درد و پرواز باهم کردم آنی. من هرچه که بود نثار پرواز کردم به آنی. ای که تو مرا بیقرار کردی به آنی عاشق دیوانه پروازم کردی به آنی. زمانی که گندم اسیر خاک بود. .حس آزادی در او بیدار بود

درد من درد گندم نیست که اسیر خاک است. درد من درد ویرانی کل باغ و گُل و خاک است. درد در تمام وجودم پیله کرده کرم ابریشم درون استخوانم ریشه کرده. ای اگر طالب پروازی آنی. گر وین رمز پرواز بدانی آنی. کرم ابریشم قفس میبافد به آنی پرواز میداند که میبافد به آنی. من غم درد و پرواز باهم کردم آنی. من هرچه که بود نثار پرواز کردم به آنی. ای که تو مرا بیقرار کردی به آنی عاشق دیوانه پروازم کردی به آنی. زمانی که گندم اسیر خاک بود. .حس آزادی در او بیدار بود