چهار زنی که چهره فیزیک را عوض کردند

انا استریکلند روز سه شنبه به عنوان سومین زن در تاریخ برنده جایزه نوبل فیزیک شد. او به ماری کوری برنده سال ۱۹۰۳ و ماریا گپرت-مایر برنده سال ۱۹۶۳ این جایزه می پیوندد. اینجا از چهار زن دیگر نام می بریم که چهره فیزیک را عوض کرده اند.

هرتا ایرتون، فیزیکدان و ریاضیدان بریتانیایی هرتا ایرتون در آزمایشگاهش محل تولد: متولد پورتسی، همشر، سال ۱۸۵۴؛ تاریخ درگذشت ۱۹۲۳.
 
دلایل شهرت: او اولین زنی بود که برای عضویت در انجمن رویال بریتانیا نامزد شد.
 
تحصیلات: او در کالج گرتون، دانشگاه کمبریج، در رشته ریاضیات تحصیل کرد.
 
دستاوردهای علمی: او در کلاس های فیزیک در کالج فنی فینزبری به استادی پروفسور ویلیام ایرتون شرکت کرد، مردی که بعدا با او ازدواج کرد. او در انجام آزمایش های فیزیکی و الکتریکی به پروفسور ایرتون کمک کرد و در زمینه قوس الکتریکی (حالتی از تخلیه الکتریکی در هوا یا سایر محیط‌هایی معمولاً نارسانا) تخصص پیدا کرد. او چند مقاله در این زمینه منتشر کرد و در سال ۱۸۹۹ به عنوان اولین زن به عضویت موسسه مهندسان برق در آمد. او در سال ۱۹۰۲ به عنوان اولین زن نامزد عضویت در انجمن رویال لندن شد، اما انتخاب نشد چون در آن زمان زنان به عضویت پذیرفته نمی شدند.
ویرا روبین، منجم آمریکایی ویرا روبین از پیشتازان علم ماده تاریک
محل تولد: شهر فیلادلفیا در پنسیلوانیا، سال ۱۹۲۸. تاریخ درگذشت: ۲۰۱۶
 
تحصیلات: کالج واسار و دانشگاه کورنل.
 
دلایل شهرت: از اخترشناسان پیشتاز در آمریکا و از مشوقان بزرگ پیشرفت زنان در علوم.
 
دستاوردهای علمی: مطالعات او وجود نوعی ماده نامرئی موسوم به ماده تاریک را تایید کرد. او در سال ۱۹۷۴ شواهدی به دست آورد از اینکه ستارگان در لبه کهکشان ها سریع تر از حد انتظار حرکت می کنند. برای آشتی دادن این پدیده با قانون گرانش، دانشمندان نتیجه گیری کردند باید نوعی ماده در جهان وجود داشته باشد که ما نمی بینیم. مطالعات او برایش افتخارات زیادی به ارمغان آورد، از جمله دومین منجم زنی شد که به عضویت آکادمی ملی علوم آمریکا در می آید.
 
فابیولا جیانوتی، فیزیکدان ایتالیایی ذارت اتمی فابیولا جیانوتی، از چهره های ممتاز فیزیک ذرات در دوران معصر محل تولد: رم، سال ۱۹۶۰.
 
تحصیلات: او در دانشگاه میلان در رشته فیزیک ذرات تجربی تحصیل کرد.
 
دلایل شهرت: او شانزدهمین شخصی است که سرن، سازمان فیزیک اروپا را هدایت می کند. سرن که بزرگترین آزمایش فیزیک ذرات در جهان است در زمینه بهبود و درک کیهان تحقیق می کند.
 
دستاوردهای علمی: او در سال ۱۹۹۴ به سرن پیوست، و در تیم اطلس مشغول به کار شد، که در نهایت ذره موسوم به هیگز را شناسایی کرد، ذره ای که به مصالح اولیه طبیعت وزن می دهد. او اکنون هدایت سرن را به عهده دارد، که محل فعالیت ۱۰ هزار دانشمند از بیش از ۱۰۰ کشور جهان است.
جاسلین بن برنل، اخترفیزیکدان بریتانیایی جاسلین بر برنل کاشف تپ اخترها محل تولد: ۱۹۴۳ در لرگان، ایرلند شمالی.
 
تحصیلات: دانشگاه های یورک، گلاسکو و کمبریج
 
دلایل شهرت: کشف تپ‌اخترها (پالسار)، نوعی ستاره نوترونی که اشعه ای باریک ساطع می کند.
 
دستاوردهای علمی: او به عنوان دانشجوی محقق در آزمایشگاه کاوندیش دانشگاه کمبریج درحال بررسی داده های یک رادیوتلسکوپک جدید - که خود به ساخت آن کمک کرده بود - بود که متوجه یک سیگنال ضعیف و غیرمعمولی شد: اینها پالس های تکراری امواج رادیویی بود. کشف مشترک او با سرپرستش آنتونی هوییش در سال ۱۹۶۷ یکی از مهم ترین دستاوردهای نجومی قرن بیستم به حساب می آید. هوییش بعدا به خاطر این کشف جایزه نوبل فیزیک سال ۱۹۷۴ را دریافت کرد اما خانم برنل جایزه نگرفت.