دفاع مرگبار در اتاقک نگهبانی

پسر نوجوان که پسرعمویش را کشته بود، دیروز در دادگاه ادعای دفاع مشروع را مطرح کرد.متهم در این درگیری تا یک قدمی مرگ رفته بود.
 
به گزارش جام‌جم، اواسط تابستان 95 پسری جوان با پلیس تماس گرفت و از درگیری خونین دو پسر عمو در اتاقک نگهبانی یک ساختمان خبر داد. وی گفت: دوستم عزیز که زخمی است، پسرعمویش را کشته است.
 
به دنبال اظهارات پسر جوان، پلیس به اتاقک نگهبانی در ساختمانی در جنوب شرقی تهران رفت و با جنازه اکبر 20 ساله روبه‌رو شد‌. در حالی پیکر خونین اکبر به پزشکی قانونی منتقل شد که پسرعمویش عزیز برای درمان با آمبولانس به بیمارستان اعزام شده بود.
 
عزیز در بیمارستان تحت عمل جراحی قرار گرفت و معجزه‌آسا زنده ماند. وی پس از بهبود به درگیری خونین با پسر‌عمویش اعتراف کرد و به پلیس گفت: پسر‌عمویم را کشتم چون قصد آزارم را داشت .
 
این متهم که حالا 18 سال دارد دیروز در شعبه چهارم دادگاه کیفری یک استان تهران که ویژه رسیدگی به جرایم اطفال است، به ریاست قاضی اصغر عبداللهی و با حضور یک مستشار پای میز محاکمه ایستاد‌. در این جلسه ابتدا نماینده دادستان کیفرخواست را خواند .
 
سپس وکیل اولیای‌دم به دفاع پرداخت و برای عزیز از طرف اولیای دم حکم قصاص خواست. وی گفت: اگر چه اولیای دم ساکن افغانستان هستند و نتوانسته‌اند به ایران بیایند، ولی از طرف آنها برای عزیز حکم قصاص می‌خواهم.
 
سپس عزیز به دفاع پرداخت.وی گفت: من و پسرعمویم چند سال قبل برای کار به ایران آمدیم. من به عنوان کارگر در یک مغازه نان فانتزی کار می‌کردم‌. شب‌ها هم نگهبان یک ملک تجاری بودم. اکبر هم در یک ساختمان نیمه ساز کارگر بود. شب حادثه او با من تماس گرفت و خواست تا نزدم بیاید‌. من هم پذیرفتم. شب بود که اکبر به اتاقک نگهبانی آمد و با هم شام خوردیم و خوابیدیم، اما نیمه شب متوجه شدم او با چاقویی در دست بالای سرم ایستاده است و قصد آزارم را دارد.
 
وی ادامه داد: ما با هم درگیر شدیم. پسرعمویم چاقویی را که در دست داشت به سمتم پرتاب کرد که تیغه چاقو به دستم برخورد کرد و زخمی شدم. او همان موقع یک ضربه هم با چاقو به پهلویم زد. ضربه به حدی شدید بود که چاقو در پهلویم گیر کرد. من که شوکه شده بودم چاقو را از پهلوی بیرون کشیدم و دنبال اکبر به سمت حیاط رفتم. من دو ضربه به پشت و پهلوی پسرعمویم زدم. او هم با چوب به سمتم حمله کرد، اما یکباره روی زمین افتاد‌. من از ترس پیش دوستانم رفتم و سپس به بیمارستان منتقل شدم.
 
این متهم به قضات دادگاه گفت: باور کنید من قصد کشتن پسر عمویم را نداشتم‌. او را مانند برادرم می‌دانستم، اما وقتی فهمیدم قصد آزارم را دارد در دفاع از خود ناچار شدم او را بزنم.
 
سپس وکیل این متهم به دفاع پرداخت و گفت: گرچه موکلم شناسنامه ندارد، اما پزشکی قانونی تائید کرده که وی هنگام ارتکاب جرم 17 سال داشته است. از این رو تقاضا دارم طبق ماده 91 قانون مجازات اسلامی با وی برخورد شود. از طرفی موکلم در دفاع مشروع از خودش ناچار به قتل شده و چاره‌ای غیر از کشتن قربانی نداشته است.
 
با پایان دفاعیات وکیل مدافع متهم، هیات قضایی وارد شور شد تا رای صادر کند.