بیش فعالی در بزرگسالی

اختلال بیش فعالی در بزرگسالان با اختلال بیش فعالی در کودکان از نظر علائم تفاوت هایی دارد. بیش فعالی در بالغین مشکلی است که افراد کمی، شناخت کافی از آن دارند و برای بسیاری کاملا ناشناخته است. این اختلال معمولا به کودکان سنین دبستان نسبت داده می شود. با این حال کودکانی که به درستی در سنین رشدشان درمان نشوند به احتمال زیاد در سنین بزرگسالی نیز از این مشکل رنج خواهند برد. در ادامه به بررسی بیش فعالی در بزرگسالان و روش‌های بهبود آن می پردازیم.

بیش فعالی در بزرگسالی چیست؟
زمانی که فردی چندین وظیفه و کار را در آن واحد انجام می دهد، اما نمی تواند آنها را به سرانجام برساند در طول روز احساس اضطراب زیادی می کند. بیش فعالی می تواند به شیوه های مختلف در کودکان و بالغین بروز کند و اساسا با بروز علائم زیر همراه است:

 
علاوه بر این، این افراد هیچ گاه در یک جا بند نمی شوند، زیاد حرف می زنند و به سختی می توانند سکوت کنند. این افراد همچنین بسیار بدون تحمل و ناشکیبا هستند. متخصصان بر این عقیده هستند زمانی که این افراد در صف (صف بانک یا سرویس عمومی) می ایستند نمی توانند منتظر بمانند تا نوبت شان برسد. علاوه بر این این افراد مدام صحبت دیگران را قطع می کنند.
بیش فعالی در بزرگسالی به اندازه این اختلال در کودکی شناخته شده نیست. با این حال بیش از آنچه ما تصور می کنیم رایج است. این اختلال عاطفی و روانی در فرد خلق و خوی متغیری ایجاد می کند. به طوری که این افراد در سازماندهی کارهای روزانه به مشکل بر می خورند، اعتماد به نفس و دقت کمی دارند.
در نتیجه بزرگسالان بیش فعال از ضعف اعتماد به نفس رنج می برند، در روابط عاشقانه شان به مشکل بر می خورند، روابط اجتماعی اندکی و شکست های زیادی دارند. مشکل اصلی این افراد اضطراب، افسردگی، اختلالات شخصیتی و تمایل به استفاده از مواد مخدر است.
چگونه می توان بیش فعالی  در سنین بزرگسالی را درمان کرد؟
در گام اول لازم است که با یک روانپزشک مشورت کنید تا با انجام بررسی های لازم به تشخیص درستی برسد. اگر مشکل به ADHD(عدم تمرکز) مربوط شود در مرحله بعدی باید اختلال مربوطه کشف شود تا پزشک متوجه نوع و اثرات آن و جنبه های دیگر اختلال شود.
روش های جایگزین زیادی برای برخورد با بیش فعالی بزرگسالی وجود دارد که از جمله می توان به رفتاردرمانی شناختی اشاره کرد که باعث می شود به تدریج برخی از عادت ها تغییر کند. برخی توصیه ها نیز برای بهبود این اختلال موثر هستند:
صحبت کردن
اگر از این اختلال رنج می برید همیشه صحبت کردن با افرادی که به آنها اعتماد دارید کمک کننده است. بهتر است با افرادی هم صحبت شوید که توانایی و یا میل به کمک کردن، احترام گذاشتن و حمایت کردن داشته باشند. بسیار مهم است که کسی را داشته باشید که بدون پیش داوری در کنارتان باشد.
نفس بکشید
تنفس آگاهانه در شرایط سخت و یا در موارد اضطراب فواید زیادی برای ایجاد آرامش دارد. برای اینکه بتوانید آرامش تان را حفظ کنید توصیه می شود هر بار که نفس می کشید به حرکات بدن تان در حین دم و بازدم توجه کنید. این تکنیک باعث می شود که تمرکز و توجه فرد روی احساسات منفی پرت شود.
از قطع کردن حرف دیگران بپرهیزید
برای پرهیز از قطع کردن مداوم حرف دیگری بهتر است قبل از اینکه حرف طرف مقابل تان را قطع کنید تا 10 بشمارید. این کار باعث می شود که به طور فعالی گوش دهید و نسبت به حرف های دیگران علاقمند شوید بدون اینکه نظری داشته باشید. بخصوص اینکه طرف مقابل منتظر شنیدن نظر از جانب شما نباشید.
خودتان را آرام کنید
برای درمان بیش فعالی در بزرگسالی تکنیک های مختلفی برای آرامش وجود دارد که می توانید استفاده کنید. در برخی موارد گشت و گذار در پارک و طبیعت کمک کننده است. مهم این است که روشی که باعث آرامش ذهن شما می شود را پیدا کنید.
زندگی خود را منظم و سازمان دهی کنید
یکی دیگر از مشکلات پیش روی برخورد با بیش فعالی بی نظمی و عدم سازماندهی درست در هر زمینه ای(کاری یا شخصی) است. این مسئله نیز با روش ها و تکنیک های مختلفی قابل حل است. می توانید لیستی از کارهای روزانه را یادداشت کنید، تقویم داشته باشید و یک برنامه روزانه منسجم طراحی کنید. همچنین می توانید یک روز و یا چند ساعتی را برای مرتب کردن دفتر کار یا محل زندگی تان اختصاص دهید تا همه چیز مرتب تر باشد.
بی دقتی و سر به هوایی را محدود کنید
این مسئله خیلی شایع است که این افراد به سرعت همه چیز را رها کنند و سر به هوا شوند. برای این کار توصیه می شود هر عنصر و عاملی که باعث حواس پرتی در درس خواندن یا کار کردن می شود را از پیرامون خود جمع کنید. این کار باعث می شود که کمتر حواس تان پرت شود و با تمرکز بیشتری به کارهایتان برسید.