فیلمی زیبا از اصفهان در سال ۱۳۴۰ با تصاویری زیبا از زاینده‌رودپر آب و سی و سه پل

چه خوب همه دوچرخه سوار میشدن. الان همه تنبل شدن.

اخ که دلم کباب شد، یه زمانی میرفتیم سی و سه پل زیر سایه درختها ، زاینده رود پر اب، شهر تمیز، یه شاه که قد دنیا بهش مینازیدیم . یادمه یه بار جلسه اوپک بود و عربها هم بودن و به حال و روزگار ما غبطه میخوردن ببین چطور ورق برگشت

سال ۱۳۴۰ ولی‌ همه کت‌ و شلوار و کراوات و پیرا‌هن سفید چقدر تمیز و شیک ، نور به قبر شاهنشاه ایران و پدر بزرگ وارش. حیف که مردم ایران لیاقت داشتن شما را نداشتند.

این مملکت هم چیش برعکسه!هر چی به عقب تر میری خوشی و صفاش بیشتره!!!

یه وقتی تو همین شهر خودمون یه زمین سبزه زار بزرگ(کاله) اندازه چنتا زمین فوتبال بود برا بازی ویا رودخونه اش پرآب و پاکیزه بود و دوروبرشم همش درخت ،دریاش از دور چشم انداز داشت و ما همش با پدر بودیم اونجا ماهیگیری با لانسر فصل بهار و تابستون و میگفتن شاه پهلوی براش 500متر حریم تعیین کرده ووو اما امروز اون کاله سرسبز شده صدها خونه ی بی قواره و اون رودخونه شده یه آب باریکه ی کثیف اون دریای قشنگ هم داره از ما دور دورتر میشه (50 تا 100 متر عقب نشینی داشته) و حریم دریاشم شده سوئیت و خونه های مزخرف و ماهیهاشم که دود شده هوا !!! نمیدونم ایرانی جماعت با همه چی قهره انگار اینروزا! تو مدرسه راه براه میگفتن النظافته من الایمان!! انگار فقط لق لقه دهن همه مدیر و ناظم و بچه هابود .

یه وقتی تو همین شهر خودمون یه زمین سبزه زار بزرگ(کاله) اندازه چنتا زمین فوتبال بود برا بازی ویا رودخونه اش پرآب و پاکیزه بود و دوروبرشم همش درخت ،دریاش از دور چشم انداز داشت و ما همش با پدر بودیم اونجا ماهیگیری با لانسر فصل بهار و تابستون و میگفتن شاه پهلوی براش 500متر حریم تعیین کرده ووو اما امروز اون کاله سرسبز شده صدها خونه ی بی قواره و اون رودخونه شده یه آب باریکه ی کثیف اون دریای قشنگ هم داره از ما دور دورتر میشه (50 تا 100 متر عقب نشینی داشته) و حریم دریاشم شده سوئیت و خونه های مزخرف و ماهیهاشم که دود شده هوا !!! نمیدونم ایرانی جماعت با همه چی قهره انگار اینروزا! تو مدرسه راه براه میگفتن النظافته من الایمان!! انگار فقط لق لقه دهن همه مدیر و ناظم و بچه هابود .

این مملکت هم چیش برعکسه!هر چی به عقب تر میری خوشی و صفاش بیشتره!!!

سال ۱۳۴۰ ولی‌ همه کت‌ و شلوار و کراوات و پیرا‌هن سفید چقدر تمیز و شیک ، نور به قبر شاهنشاه ایران و پدر بزرگ وارش. حیف که مردم ایران لیاقت داشتن شما را نداشتند.

اخ که دلم کباب شد، یه زمانی میرفتیم سی و سه پل زیر سایه درختها ، زاینده رود پر اب، شهر تمیز، یه شاه که قد دنیا بهش مینازیدیم . یادمه یه بار جلسه اوپک بود و عربها هم بودن و به حال و روزگار ما غبطه میخوردن ببین چطور ورق برگشت

چه خوب همه دوچرخه سوار میشدن. الان همه تنبل شدن.

چه خوب همه دوچرخه سوار میشدن. الان همه تنبل شدن.

اخ که دلم کباب شد، یه زمانی میرفتیم سی و سه پل زیر سایه درختها ، زاینده رود پر اب، شهر تمیز، یه شاه که قد دنیا بهش مینازیدیم . یادمه یه بار جلسه اوپک بود و عربها هم بودن و به حال و روزگار ما غبطه میخوردن ببین چطور ورق برگشت

سال ۱۳۴۰ ولی‌ همه کت‌ و شلوار و کراوات و پیرا‌هن سفید چقدر تمیز و شیک ، نور به قبر شاهنشاه ایران و پدر بزرگ وارش. حیف که مردم ایران لیاقت داشتن شما را نداشتند.

این مملکت هم چیش برعکسه!هر چی به عقب تر میری خوشی و صفاش بیشتره!!!

یه وقتی تو همین شهر خودمون یه زمین سبزه زار بزرگ(کاله) اندازه چنتا زمین فوتبال بود برا بازی ویا رودخونه اش پرآب و پاکیزه بود و دوروبرشم همش درخت ،دریاش از دور چشم انداز داشت و ما همش با پدر بودیم اونجا ماهیگیری با لانسر فصل بهار و تابستون و میگفتن شاه پهلوی براش 500متر حریم تعیین کرده ووو اما امروز اون کاله سرسبز شده صدها خونه ی بی قواره و اون رودخونه شده یه آب باریکه ی کثیف اون دریای قشنگ هم داره از ما دور دورتر میشه (50 تا 100 متر عقب نشینی داشته) و حریم دریاشم شده سوئیت و خونه های مزخرف و ماهیهاشم که دود شده هوا !!! نمیدونم ایرانی جماعت با همه چی قهره انگار اینروزا! تو مدرسه راه براه میگفتن النظافته من الایمان!! انگار فقط لق لقه دهن همه مدیر و ناظم و بچه هابود .

سال ۱۳۴۰ ولی‌ همه کت‌ و شلوار و کراوات و پیرا‌هن سفید چقدر تمیز و شیک ، نور به قبر شاهنشاه ایران و پدر بزرگ وارش. حیف که مردم ایران لیاقت داشتن شما را نداشتند.

این مملکت هم چیش برعکسه!هر چی به عقب تر میری خوشی و صفاش بیشتره!!!

چه خوب همه دوچرخه سوار میشدن. الان همه تنبل شدن.

اخ که دلم کباب شد، یه زمانی میرفتیم سی و سه پل زیر سایه درختها ، زاینده رود پر اب، شهر تمیز، یه شاه که قد دنیا بهش مینازیدیم . یادمه یه بار جلسه اوپک بود و عربها هم بودن و به حال و روزگار ما غبطه میخوردن ببین چطور ورق برگشت

یه وقتی تو همین شهر خودمون یه زمین سبزه زار بزرگ(کاله) اندازه چنتا زمین فوتبال بود برا بازی ویا رودخونه اش پرآب و پاکیزه بود و دوروبرشم همش درخت ،دریاش از دور چشم انداز داشت و ما همش با پدر بودیم اونجا ماهیگیری با لانسر فصل بهار و تابستون و میگفتن شاه پهلوی براش 500متر حریم تعیین کرده ووو اما امروز اون کاله سرسبز شده صدها خونه ی بی قواره و اون رودخونه شده یه آب باریکه ی کثیف اون دریای قشنگ هم داره از ما دور دورتر میشه (50 تا 100 متر عقب نشینی داشته) و حریم دریاشم شده سوئیت و خونه های مزخرف و ماهیهاشم که دود شده هوا !!! نمیدونم ایرانی جماعت با همه چی قهره انگار اینروزا! تو مدرسه راه براه میگفتن النظافته من الایمان!! انگار فقط لق لقه دهن همه مدیر و ناظم و بچه هابود .

اخ که دلم کباب شد، یه زمانی میرفتیم سی و سه پل زیر سایه درختها ، زاینده رود پر اب، شهر تمیز، یه شاه که قد دنیا بهش مینازیدیم . یادمه یه بار جلسه اوپک بود و عربها هم بودن و به حال و روزگار ما غبطه میخوردن ببین چطور ورق برگشت

یه وقتی تو همین شهر خودمون یه زمین سبزه زار بزرگ(کاله) اندازه چنتا زمین فوتبال بود برا بازی ویا رودخونه اش پرآب و پاکیزه بود و دوروبرشم همش درخت ،دریاش از دور چشم انداز داشت و ما همش با پدر بودیم اونجا ماهیگیری با لانسر فصل بهار و تابستون و میگفتن شاه پهلوی براش 500متر حریم تعیین کرده ووو اما امروز اون کاله سرسبز شده صدها خونه ی بی قواره و اون رودخونه شده یه آب باریکه ی کثیف اون دریای قشنگ هم داره از ما دور دورتر میشه (50 تا 100 متر عقب نشینی داشته) و حریم دریاشم شده سوئیت و خونه های مزخرف و ماهیهاشم که دود شده هوا !!! نمیدونم ایرانی جماعت با همه چی قهره انگار اینروزا! تو مدرسه راه براه میگفتن النظافته من الایمان!! انگار فقط لق لقه دهن همه مدیر و ناظم و بچه هابود .

چه خوب همه دوچرخه سوار میشدن. الان همه تنبل شدن.

این مملکت هم چیش برعکسه!هر چی به عقب تر میری خوشی و صفاش بیشتره!!!

سال ۱۳۴۰ ولی‌ همه کت‌ و شلوار و کراوات و پیرا‌هن سفید چقدر تمیز و شیک ، نور به قبر شاهنشاه ایران و پدر بزرگ وارش. حیف که مردم ایران لیاقت داشتن شما را نداشتند.