آیا دولت‌ها باج می‌دهند؟

ژانویه ۲۰۱۶، ایران پنج زندانی آمریکایی را در ازای آزادی هفت ایرانی که به اتهام نقض تحریم‌ها در آمریکا بازداشت شده بودند، آزاد کرد. هم‌زمان، آمریکا هواپیمایی با ۴۰۰ میلیون دلار پول نقد به ایران فرستاد. این هم‌زمانی موجب شد برخی ناظران بگویند پول برای آزادی پنج آمریکایی پرداخت شده.
 
سیاست رسمی ایالات متحده (و بریتانیا) این است که برای آزادی گروگان‌های خود پول نمی‌دهند. موضع دولت‌های دیگر اروپایی هم کمابیش همین است، اما در عمل مواردی بوده که به نظر می‌رسد خلاف این عمل کرده‌اند.
 
آن‌طور که روزنامه نیویورک تایمز تخمین می‌زند، القاعده از سال ۲۰۰۸ حدود ۱۲۵ میلیون دلار از آدم‌ربایی درآورده – که عمدتا از اروپا بوده است.
 
در گزارش زیر به چهار موردی که به نظر می‌رسد دولت‌ها برای آزادی شهروندان‌شان باج داده‌اند می‌پردازیم.
 
امدادگران ایتالیایی – سوریه، ۲۰۱۵
گرتا راملی و ونسا مارتزول برای کمک‌های بشردوستانه از ایتالیا به سوریه رفته بودند ژوئیه ۲۰۱۴، دو امدادگر ایتالیایی به نام گرتا راملی و ونسا مارتزولو که برای کمک‌های پشردوستانه به سوریه رفته بودند در حلب ربوده شدند.
 
چند ماه بعد، در ژانویه ۲۰۱۵، ربایندگان هر دو نفر را سالم آزاد کردند.
 
بلافاصله شایع شد که دولت ایتالیا با میانجی‌گری قطر با گروگان‌گیرها مذاکره کرده و حدود ۱۵ میلیون دلار پرداخته است.
 
خبرنگاران فرانسوی – سوریه، ۲۰۱۴ ژوئن ۲۰۱۳، چهار خبرنگار فرانسوی به نام‌های نیکولا انن، پیر تورس، ادوارد الیاس و دیدیه فرانسوا، به فاصله کوتاهی سوریه ربوده شدند: دو نفر اول نزدیک رقه و دو نفر بعدی در راه حلب.
تصویری از روزنامه‌نگاران فرانسوی پس از آزادی، کنار رئیس‌جمهور و وزیر خارجه فرانسه آقای انن برای یک مجله فرانسوی کار می‌کرد، آقای تورس برای یک شبکه تلویزیونی فرانسوی-آلمانی. آقای الیاس عکاس بود و آقای فرانسوا از خبرنگاران باسابقه جنگ. هر چهار نفر سال ۲۰۱۴ آزاد شدند.
 
لوران فابیوس، وزیر خارجه فرانسه، پس از آزادی گروگان‌ها گفت مذاکره "از جنسی دیگر" بوده، اما پرداخت پول یا تحویل اسلحه در ازای آزادی چهار خبرنگار را تکذیب کرد.
 
با این حال همان موقع شایع شد که دولت فرانسه حدود ۱۸ میلیون دلار برای آزادی شهروندانش پرداخت کرده.
گردشگران سوییس و آلمانی – مالی/نیجر، ۲۰۰۹
اوایل سال ۲۰۰۹، دو گردشگر سوییسی به نام‌های گابریلا بارکو گراینر و ورنر گراینر، و یک آموزگار بازنشسته ۷۶ ساله آلمانی به نام مارین پتزولد، در مرز مالی و نیجر ربوده شدند.
ماریان پتزولد پس از آزادی ربایندگان سه ماه بعد خانم پتزولد و خانم گراینر را آزاد کردند و دو ماه پس از آن (ژوئیه ۲۰۰۹) آقای گراینر را.
 
کارشناسان مسایل امنیتی معتقدند برای آزادی خانم پتزولد مبلغی پرداخت شده، هرچند مقام‌های آلمانی هرگز در این باره نظر نداده‌اند.
 
اما در مورد شهروندان سوییسی ماجرا کمی روشن‌تر است، و اسنادی رسمی دال بر جابه‌جایی پول وجود دارد.
 
دولت سوییس ابتدا پرداخت "باج" و حتی "مذاکره" برای آزادی ورنر گراینر را تکذیب کرد و آزادی او را مرهون تلاش رئیس‌جمهور مالی دانست. اما چند ماه بعد ریز گفتگوهای یک جلسه ویژه دولت سوییس منتشر شد که نشان می‌داد مقام‌های حاضر موافقت کرده‌اند هزینه آزادی دو گروگان سوییسی را بپردازند.
 
گلعاد شالیط، ۲۰۱۱ گلعاد شالیط پنج سال اسیر نیروهای حماس بود سال ۲۰۰۶، نیروهای حماس از تونلی که زیر مرز کنده بودند وارد خاک اسرائیل شدند و یک نظامی اسرائیلی به نام گلعاد شالیط را ربودند.
 
آقای شالیط پنج سال اسیر فلسطینی‌ها بود و سرانجام سال ۲۰۱۱ در ازای آزادی بیش از ۱۰۰۰ زندانی فلسطینی آزاد شد.