چرا جوامع اولیه بشری انسان‌ها را قربانی می‌کردند؟

قربانی کردن انسان‌ها در بسیاری از جوامع اولیه بشری در سرتاسر جهان اجرا می‌شده است. بسیاری از مقبره‌های حاکمان در کشورهای کهنی نظیر چین و مصر دارای چاله‌هایی است که حاوی اجساد صدها نفر از انسان‌هاست زیرا اعتقاد بر این بوده که ارواح آنها در زندگی پس از مرگ به حاکمان خدمت خواهند کرد.
 
به گزارش گروه علم و فناوری آنا به نقل از AncientOrigins، قربانیان فراوانی که مطابق آیین و رسوم کشته شده‌اند در کنار ابزاری چون ظروف مخصوص ذوب آهن، دیگ‌های برنجی و بت‌های چوبی در زمین‌های باتلاقی معادن زغال‌سنگ در قاره اروپا و جزایر انگلیسی یافت شده‌اند.
 
پژوهشگران و مبلغان مذهبی پیشین، اهمیت قربانی کردن انسان را در فرهنگ‌های آسترونزی مستند کرده‌اند و گفته‌اند که حتی در موقعیت‌هایی انسان‌ها خودشان را قربانی می‌کرده‌اند.
 
فرهنگ آسترونزی در ابتدا در تایوان شکل گرفت و بعد در منطقه پخش شد و از ماداگاسکار در غرب تا جزایر شرقی را دربرگرفت.
 
در آمریکای مرکزی، مایان‌های باستان و آزتک‌ها، قلب‌های قربانیان را در محراب معبدهای بلند یافتند؛ در حالی که قلب‌ها هنوز در حال تپیدن بودند. در بسیاری از متون دینی کهن نیز اشاره‌ای به قربانی کردن انسان‌ها در دوره‌ای از تاریخ بشر شده است.
 
در این مورد به چند سوال کلیدی برمی‌خوریم؛ چگونه و چرا پدیده هولناکی چون قربانی کردن انسان‌ به امری مرسوم و متداول در جوامع بشری اولیه تبدیل شده بود؟ آیا ممکن است که قربانی کردن انسان‌ها به برخی از عملکردهای اجتماعی خدمت کند یا حداقل برای برخی از اعضای جامعه سودمند بوده است؟
 
بر اساس یک نظریه، قربانی کردن انسان‌ها در جوامع بشری رویکردی خاص در آن ایجاد می‌کرده و گاهی برای کنترل جامعه از آن استفاده می‌شده است. در واقع، قربانی کردن انسان‌ها توسط افراد عالی‌رتبه اجتماع، موجب ترساندن طبقات پایین‌تر جامعه و مجازات افراد نافرمان و نمایشی برای اقتدار و قدرت حاکمان بوده است. این امر به نوبه خود به عنوان حفظ سیستم‌‌های طبقاتی جامعه عمل می‌کرده است.
 
بسیاری از ما مشتاق دانستن این موضوع هستیم که آیا فرضیه کنترل اجتماعی، به خصوص در میان فرهنگ‌های نواحی اقیانوس آرام صحیح بوده است یا خیر؟
 
دانشمندان با مطالعه اطلاعات جمع‌آوری‌شده از 93 فرهنگ سنتی آسترونزیایی و از طریق روش‌های زیست‌شناسی تکاملی به بررسی این موضوع پرداخته‌اند که چگونه قربانی کردن انسان‌ها، موجب تاثیرگذاری بر سیستم تفاوت طبقاتی اجتماعی در انسان‌های ماقبل تاریخ شده است.
 
اجداد مردمان آسترونزیایی، اقیانوس‌نوردان بسیار ماهری بودند که اصلیت آنها از نواحی تایوان بوده و سپس از طرف غرب تا نواحی ماداگاسکار، از طرف شرق تا جزایر شرقی و از جنوب تا نواحی زلاندنو مهاجرت کرده‌اند. این منطقه بیش از نیمی از طول کره زمین را در برمی‌گیرد.
 
ایسنگ‌ها، بخشی از مردمان آسترونزی، در اجتماعات کوچک تساوی‌طلب با محوریت خانواده زندگی می‌کردند و در مقابل، ساکنان‌هاوایی در ایالت‌های پیچیده با خانواده‌های سلطنتی، بردگی و صدها هزار نفر از مردم تشکیل شده بودند.
 
جالب است بدانید که قربانی کردن انسان‌ در 43 درصد از فرهنگ‌هایی که مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، انجام می‌شده است. رویدادهایی که باعث قربانی کردن انسان‌ها می‌شده، شامل مرگ فرماندهان یا سرکردگان، ساختن خانه‌ و قایق، آماده شدن برای نبرد و بیماری‌های همه‌گیر و نقض قوانین اصلی جامعه بوده است.
 
نوع فیزیکی قربانی کردن انسان‌ها حالات بسیار زیادی داشته است که شامل خفه کردن، ضربه زدن با چماق‌های بزرگ، سوزاندن، زنده به گور کردن، غرق کردن، له کردن زیر قایق‌های تازه‌ساخته شده و حتی پیچاندن آنها در سقف‌ها و بریدن سر آنها می‌شود.
 
در آسترونزیا، قربانی کردن انسان‌ها، بیشتر در فرهنگ‌هایی مرسوم بوده که تفاوت طبقاتی و سیستم طبقه‌بندی اجتماعی داشتند و به ندرت می‌توان آن را در فرهنگ‌های تساوی‌طلب یافت.
 
قربانی کردن برای حفظ موقعیت اجتماعی

با استفاده از شجره‌نامه‌ها و اطلاعاتی که از 93 فرهنگ آسترونزیایی وجود دارد، دانشمندان قادر به بازسازی آسترونزی ماقبل تاریخ و کشف علت قربانی شدن انسان‌ها و همچنین تکامل ساختارهای اجتماعی در طول زمان خواهند بود. این موضوع آنها را قادر می‌سازد که علاوه بر بررسی نقش سیستم‌های طبقه‌بندی اجتماعی بر قربانی کردن انسان‌ها، به علت این موضوع پی ببریم که آیا تمایل به قربانی کردن انسان‌ها قبل و یا بعد وجود سیستم‌های طبقه‌بندی اجتماعی بیشتر بوده است یا خیر؟
 
نتایج نشان می‌دهد که گرایش به قربانی کردن انسان‌ها قبل از ساخته شدن سیستم‌های طبقاتی مرسوم بوده است که در واقع به ایجاد آن کمک کرده است. به علاوه قربانی کردن انسان‌ها سبب شده است که تبدیل شدن مجدد جامعه به جامعه‌ای تساوی‌طلب سخت‌تر از قبل و تقریبا غیرعملی شود. همین موضوع سبب قوت گرفتن احتمال فرضیه کنترل اجتماعی از طریق قربانی کردن انسان‌ها می‌شود. در آسترونزیا قربانی‌شدگان اکثراً از طبقات پایین نظیر برده‌ها یا مجرمانی از طبقات بالا و پیشروان مذهبی بودند که به جرم بزرگی دست زده بودند.