عدم تحمل لاکتوز

سوء هضم لاکتوز و عدم تحمل به آن در اثر کمبود لاکتاز، آنزیم هضم کننده قند موجود در شیر، ایجاد می شود.

عدم تحمل لاکتوز شایع ترین عدم تحمل کربوهیدراتی است که می تواند تمام گروه های سنی را تحت تأثیر قرار دهد؛ البته با افزایش سن بیشتر می شود. هفتاد درصد بزرگسالان در کل دنیا، به ویژه سیاه پوستان، آسیایی ها و ساکنان آمریکای جنوبی کمبود لاکتاز دارند.

 

سوء هضم لاکتوز و عدم تحمل به آن در اثر کمبود لاکتاز، آنزیم هضم کننده قند موجود در شیر، ایجاد می شود. معمولاً مصرف مقادیر کم، عوارض کمتری ایجاد می کند. مقادیر بیشتر از 12 گرم در یک ماده غذایی (مقدار لاکتوزی که در یک لیوان شیر وجود دارد) ممکن است موجب ایجاد عوارض شود.
علل

- عفونت روده کوچک
- اختلالات التهابی
- HIV یا همان ویروس ایدز
- سوء تغذیه
- IBS یا همان سندروم روده تحریک پذیر
- تغذیه وریدی طولانی مدت
علائم

١. علائم معمولاً 30 دقیقه تا 2 ساعت پس از مصرف شیر و لبنیات بروز می کند.
2. اسهال
3. شکم درد
4. نفخ و گاز
5. استفراغ
تشخیص

- سابقه علائم گوارشی پس از مصرف شیر
- آزمایش هیدروژن بازدمی
- غیر طبیعی بودن تست تحمل لاکتوز
درمان تغذیه ای

کنترل نارسایی لاکتاز نیازمند تغییر رژیم غذایی است. علائم عدم تحمل به لاکتوز با کاهش مصرف مواد غذایی حاوی لاکتوز از بین می روند.

افرادی که از لبنیات استفاده نمی کنند، نیاز به مکمل کلسیم و شاید ویتامین D و خواندن دقیق برچسب های غذایی دارند. در ضمن توصیه می شود منابع غذایی کلسیم مانند کلم، گل کلم، بروکلی، بامیه، شلغم، لوبیای سویا، توفو، سالمون و ساردین را مصرف کنند.

رژیم عاری از لاکتوز برای این افراد ضرورتی ندارد. اکثر این افراد قادر به تحمل مقداری لاکتوز (تا 12 گرم در روز) هستند.

اگر افراد به تدریج و طی چندین هفته میزان مصرفی را افزایش دهند، در نهایت قادر به عادت نمودن و تحمل بیشتر از 12 گرم لاکتوز نیز خواهند بود. مصرف مرتب شیر، می تواند آستانه بروز اسهال را افزایش دهد.
اغلب، ماست، شیرکاکائو و فرآورده های لبنی جامد و نیمه جامد مانند پنیر کهنه به خوبی تحمل می شوند.
می توان از آنزیم لاکتاز که به صورت مکمل وجود دارد نیز استفاده کرد.