پرونده پیچیده شلیک مرد نقابدار به زن و شوهر ناشنوا باز ماند
رأی دهید
این مرد ادعا کرد بهاشتباه بازداشت شده و در اداره آگاهی تحت فشار روانی به قتل اعتراف کرده است. رسیدگی به این پرونده از ظهر نوزدهم اردیبهشت 94 بهدنبال شلیک خونین یک مرد نقابدار به زن و شوهر کر و لال که در حاشیه جاده شریفآباد مشغول ناهار خوردن بودند در دستور کار پلیس قرار گرفت. شواهد نشان میداد مرد ناشناس پس از حمله به این زن و شوهر، به سوی مرد 45 ساله به نام علی شلیک کرده و با موتورسیکلت گریخته است.
پلیس به محل جنایت رفت و جنازه خونین علی با دستور قضایی به پزشکی قانونی فرستاده شد.
در این بین زن 40 ساله به نام ربابه که با زبان اشاره صحبت میکرد به ماموران گفت: «من و شوهرم در حاشیه جاده نشسته بودیم و ناهار میخوردیم که یک مرد نقابدار به ما نزدیک شد. او یکباره به رویمان اسلحه کشید و از ما خواست تا هر چه پول و طلا داریم به او بدهیم. اما وقتی دید قادر به صحبت کردن نیستیم و پولی در بساط نداریم به سینه شوهرم شلیک کرد و گریخت.»
با افشای این ماجرا پلیس به بررسی دوربینهای نصبشده در جاده پرداخت و تصویر یک مرد نقابدار را یافت که سوار بر موتور در حال فرار بود. وقتی تلاش پلیس برای بهدست آوردن سرنخی از عامل این جنایت به بنبست رسید پلیس به چهرهنگاری رایانهای پرداخت و دو مظنون را دستگیر کرد. زن جوان در مواجهه حضوری با رضا 30 ساله گفت که او بیگناه است، اما وقتی با محمد 37 ساله روبهرو شد، او را بهعنوان عامل جنایت معرفی کرد. به این ترتیب پلیس به خانه محمد رفت و در بازرسی آنجا اسلحهای یافت. اسلحه به کارشناسان اسلحهشناسی سپرده شد و کارشناسان پس از بررسی اعلام کردند طی چند روز گذشته از این اسلحه شلیک شده است. به این ترتیب محمد بهعنوان مظنون اصلی تحت بازجویی قرار گرفت، اما با انکار ارتکاب قتل، آزاد شد.
در همین بین یک متهم دیگر به نام مجتبی که چوپان بود، بازداشت شد. ربابه وقتی با این متهم 30 ساله روبهرو شد، گفت این مرد قاتل شوهرش است و با اسلحه به او شلیک کرده است. پلیس در بازرسی خانه این مرد نیز یک اسلحه بهدست آورد. در حالی که کارشناسان اسلحهشناسی اعلام کرده بودند هرگز از این اسلحه گلوله شلیک نشده است، مجتبی در اداره آگاهی لب به اعتراف گشود و به شلیک مرگبار اعتراف کرد. به این ترتیب دو مظنون دیگر آزاد شدند.
مجتبی دیروز در شعبه هشتم دادگاه کیفری یک استان تهران به ریاست حسین اصغرزاده و با حضور دو مستشار پای میز محاکمه ایستاد. در ابتدای این جلسه دو پسر و دختر قربانی در جایگاه ویژه ایستادند و برای قاتل پدرشان حکم قصاص خواستند.
پسر بزرگ مقتول گفت: «پدر و مادرم برای تفریح به جاده شریفآباد رفته بودند، اما متهم باانگیزه اخاذی به آنها حمله کرد و پدرم را بیرحمانه کشت. مادرم که ناشنوا و لال است شاهد این ماجرا بود. او بهسختی توانست کنار جاده برود و ماجرا را به خودروهای عبوری اطلاع بدهد و از آنها کمک بخواهد. این ماجرا در روحیه مادرم تاثیر بدی گذاشته است، به همین خاطر ما به هیچقیمتی از خون پدرم گذشت نمیکنیم.» وقتی مجتبی پشت تریبون دفاع ایستاد خودش را بیگناه خواند و گفت به اشتباه دستگیر شده است.
این مرد گفت: «من علاوهبر اینکه چوپان هستم، پیمانکار یک شرکت ساختمانیام و وضع مالی خوبی دارم. من نیاز ندارم که دست به اخاذی بزنم. تحت فشار روانی به قتل اعتراف کرده بودم و حالا میگویم بیگناهم.»
او درباره حمل و نگهداری اسلحه نیز گفت: «چون گوسفندانم را بهتنهایی برای چرا به دشت میبرم، اسلحه خریداری کردهام، اما کارشناسان اسلحهشناسی اعلام کردهاند هیچگلولهای از اسلحه من شلیک نشده است.» در پایان این جلسه هیات قضایی وارد شور شد تا رای صادر کند.
