پدرم بفهمد، می‌میرد

 19 ساله است و چند روز قبل کار جدیدی پیدا کرد تا بتواند خرج خانواده را بدهد، اما در عملیات سحرگاهی پلیس برای دستگیری سارقان در اطراف تهران دستگیر شد. خودش می‌گوید فکر نمی‌کرده به دلیل یک سرقت و پس از برگرداندن اموال سرقتی به مالباخته شناسایی و دستگیر شود. از زندان می‌ترسد و دلش می‌خواهد زود آزاد شود. در حاشیه جلسه بازپرسی گفت‌وگویی را با متهم به سرقت هفت میلیون تومانی انجام دادیم که در ادامه می‌خوانید.

محمود 19 ساله و ساکن اطراف تهران هستم.

تا سوم راهنمایی بیشتر درس نخوانده ام.

آدم بدبختی هستم. چون وضع مالی خوبی نداشتیم مجبور شدم با ترک تحصیل کار کنم تا خرج خو د و خانواده ام را بدهم. پدرم هم که مریض شد من نان آور خانواده شدم و چند سالی است که با کار کردن هزینه ها را تامین می کنم.

در یک مغازه تعویض روغن کار می کردم و ماهی 800 هزار تومان حقوق می گرفتم.

از کارم با کمبودهایش راضی بودم ،چون خرج پدر مریضم را می دادم.

محبور به سرقت شدم. آن روز حسن چاقو را دست من داد و خواست پسر دانشجو را تهدید کنم تا اموالش را سرقت کنیم.

او سردسته باند و بچه محل ما بود. من قصد سرقت نداشتم.

ما برای خوردن آبمیوه و تفریح به تهران آمدیم، اما حسن مرا دربرابر کار انجام شده قرار داد. من هم مجبور شدم حرفش را گوش کنم.

اواخر خرداد بود که برای تفریح با سه نفر از دوستانم به تهران آمدیم و کلی خوش گذشت و آبمیوه خوردیم. ساعت 9 شب می خواستیم به خانه مان در اطراف تهران برویم. حسن که خودرو داشت گفت مسافر بزنیم تا خرج تفریح در بیاید که ما قبول کردیم. او پسر جوانی را سوار کرد که بعد متوجه شدیم پول و وسایل زیادی دارد به همین دلیل نقشه سرقت را با کمک من اجرا کرد و از پسر جوان سرقت کردیم. بعد از آن عذاب وجدان گرفتم.

من تا وقتی پدرم کار می کرد لقمه حلال می خوردم و بعدش هم خودم کار می کردم و لقمه حلال سر سفره خانواده می بردم. من آدم این کار نبودم به همین دلیل تصمیم گرفتم اموال سرقتی را پس بدهم.

حسن مخالفت کرد. من آدم حرام خوری نبودم حسن سهمش را برداشت و من هم اموال پسر دانشجو را پس دادم.

بعد از آن ماجرا فهمیدم حسن سارق زورگیر است و تلفن همراه و کیف سرقت می کند و یکی دیگر از دوستانم به نام رضا نیز با او همدست است به همین دلیل با آنها قطع رابطه کردم و به سرکارم برگشتم.

وقتی حسن و رضا را گرفتند آنها مرا لو دادند و من هم دستگیر شدم و برای اولین بار حس سرد دستبند و پابند را تجربه کردم.

نه. توبه کردم و از خدا خواستم من را ببخشد. اموال سرقتی را پس دادم و فکر می کردم شاکی رضایت دهد.

پدرم من را به سختی بزرگ کرد و مریض است، اگر بفهمد به جرم سرقت دستگیر شده ام، می میرد. او مرد با آبرویی است. من کار می کردم تا سختی های او را جبران کنم، اما حالا باید سابقه سرقت در پرونده ام باشد. امیدوارم قاضی کمک کند سابقه دار نشوم. حاضرم هر کار دیگری کنم تا به زندان نروم.