محمدرضا تخشا؛کاپیتان تیم ملی فوتسال معلولان در کنار جاده انجیر می فروشد

محمدرضا تخشا کاپیتان تیم ملی فوتسال معلولان ایران در کنار جاده انجیر می فروشد و می گوید که خواسته اش از مسئولان "یک شغل ثابت" است.

سایت  کناره ضمن انتشار مصاحبه ای با محمدرضا تخشا کاپیتان بندرگزی تیم ملی فوتسال معلولان ایران نوشته است: "از بندرگز به سمت گلوگاه در حرکت بودیم، چهره ای آشنا که در کنار جاده انجیر می فروخت نظرمان را به خود جلب کرد. وقتی نزدیکتر شدیم او را شناختیم، او همان فردی بود که چند سال پیش عکس ها و بنرهای وی را در سطح شهر دیده بودیم، بنرها و پارچه هایی که برای تبریک به یک افتخارآفرین جهانی در سطح شهر نصب شده بود."

 

محمدرضا تخشا، سی و یک ساله و اهل شهرستان بندرگز در استان گلستان و کاپیتان تیم ملی فوتسال معلولان ایران به این سایت گفته است: " از سال 82 به عضویت تیم ملی در آمدم و 11 سال است که کاپیتان تیم ملی هستم، اولین بازی رسمی من در سال 83 در مسابقات فوتسال کشورهای اسلامی بود و در مسابقات جهانی و آسیایی مقام های بسیاری را برای ایران کسب کردیم"، از جمله " در سال 90 در مسابقات جام جهانی ایتالیا با کسب مدال طلا قهرمان شدیم، در سال 83 در مسابقات فوتسال کشورهای اسلامی تیم ما نائب قهرمان شد، در سال 87 مسابقات آسیایی کشور امارات هم به مقام دوم رسیدیم و سال 91 هم "در مسابقات جهانی فرانسه سوم شدیم."

 

کاپیتان تیم ملی فوتسال معلولان ایران درباره دلیل اشتغال به انجیر فروشی گفته است: "شغل ثابتی ندارم، شغل اصلیم خرید ضایعات آهن است که با توجه به فصل کار، ماهی فروشی و انجیر فروشی ، تمشک چینی و ... هم می کنم. زندگی خیلی سخت است."

 

محمدرضا تخشا گفته است: "سه فرزند دارم و باید چرخ زندگیم را بچرخانم و خرج خانواده ام را بدست آورم، درآمد ماهیانه ام بطور میانگین 300 الی 400 هزار تومان است. یک صندوق حمایت از قهرمانان ملی هم هست که هر چند سال یکبار یک مبلغ ناچیزی هم به ما می دهند."

 

تنها خواسته کاپیتان تیم ملی فوتسال معلولان ایران از مقام های مسئول یک "شغل ثابت" است.محمدرضا تخشا گفته است: "درخواستم از مسئولین اینه که از من که یک قهرمان ملی هستم حمایت کنند و حداقل یک شغل ثابت به من بدهند."

 

محمدرضا تخشا با تاکید براینکه "هیچگونه حمایتی نه تنها از سوی مسئولان کشوری بلکه از سوی مسئولان ورزشی استان گلستان و شهرستان درگز هم" از وی صورت نگرفته، گفته است: "وعده های زیادی به من دادند، از جمله شورای شهرمان قول یک تکه زمین را به من دادند اما به قول‌شان عمل نکردند و بعد از این همه سال هیچ خبری از من نمی گیرند"، ضمن اینکه " در شهر هم دیگر کسی مرا نمی شناسد، اینجا هرکسی پارتی داشته باشد، حمایت می شود."