ویمبلدون ۲۰۱۵؛ شکایت بازیکنان مرد از تبعیض جنسی

ماریا شاراپووا در وقت استراحت در جریان مسابقه خود با ریچل هوگن‌کمپ، تنیس‌باز هلندیهجده ماه پیش که در حین برگزاری مسابقات تنیس جام آزاد استرالیا دمای هوا به ۴۰ درجه سانتیگراد رسید و بعضی از بازیکنان در اثر گرمازدگی راهی بیمارستان های ملبورن شدند، اندی ماری، بازیکن بریتانیایی به شدت به برگزارکنندگان اعتراض کرد که چرا در این شرایط به گفته او "غیرانسانی"، بازیکنان را مجبور به حضور در زمین می کنند.

 

امسال در سه روز اول مسابقات ویمبلدون شرایط جوی دست کمی از ملبورن نداشت و دمای هوا به ۳۶ درجه هم رسید. خوشبختانه تاکنون هیچ بازیکنی راهی بیمارستان نشده، اما تمام بازیکنان از شرایط موجود شاکی شده اند.

 

آنچه که بازیکنان مرد را شاکی‌تر کرده است، تبعیضی است که به گفته آنان برگزارکنندگان علیه آنان و به نفع بازیکنان زن قائل شده اند. بعضی از آنها حتی مدیران ویمبلدون را به تبعیض جنسی متهم کرده اند.

 

جنجال از آنجا شروع شد که برگزارکنندگان اعلام کردند که بازیکنان می توانند در شرایط خاصی تقاضای ده دقیقه استراحت داشته باشند، اما اضافه کردند که این ارفاق فقط شامل حال بازیکنان زن می شود و مردان از آن سهمی ندارند.

 

شرایط خاص را برگزارکنندگان ویمبلدون اینطور توضیح دادند که اگر مسابقه میان دو بازیکن زن به ست سوم برسد و اگر شاخص فشار گرما در آن زمان ۳۰/۱ یا بیشتر از آن باشد یکی از بازیکنان می تواند تقاضا کند که بازی ده دقیقه متوقف شود. این قانون مختص به مسابقات انفرادی است و در قسمت دوبل اجرا نمی شود.

 

شاخص فشار گرما بر اساس دمای هوا، میزان رطوبت و درجه حرارت سطح زمین (چمن) محاسبه می شود.

بازیکنان مرد می گویند که مسابقات مردان فشرده تر و طولانی تر از مسابقات زنان است چون به جای سه ست در پنج ست صورت می گیرد و بازیکنان مرد مدت بیشتری از زنان در زمین هستند، اما نمی توانند درخواست استراحت داشته باشند.

 

سخنگوی ویمبلدون هرگونه مسئولیت برگزارکنندگان را در این زمینه رد کرده و گفته تصمیم گیری و اعمال این گونه مقررات در اختیار انجمن تنیس زنان است که تمام مسابقات زنان و تور حرفه ای زنان را مدیریت می کند.

 

او اضافه کرده که اگر قرار باشد که این قانون در مورد مردان هم اعمال شود، باید انجمن تنیس بازان حرفه ای که تور مردان را مدیریت می کند در باره آن تصمیم گیری کند که تابحال در این زمینه سکوت کرده است.

 

از آن گذشته به گفته مدیران انجمن تنیس زنان، این قانون جدیدا وضع نشده و سال هاست که تصویب شده اما خیلی کم پیش آمده که نیاز به اعمال آن باشد. با این همه در سال های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۹ اعمال شده است.

 

در هرحال تا به حال ما عادت کرده بودیم که شکایت های زنان را بشنویم که از تبعیض علیه خود و به نفع مردان شاکی بودند؛ حالا گویا دست کم در تنیس و در این یک مورد، ورق برگشته و این مردان هستند که خود را قربانی تبعیض می دانند.