متهمی که بدون انگیزه لباس پلیس می‌پوشید: از بچگی دوست داشتم پلیس شوم

شرق: جعل عنوان مأمور نیروی انتظامی از جمله جرائمی است که معمولا به قصد اخاذی و زورگیری یا کلاهبرداری انجام می‌شود اما «روح‌الله» جوانی ٢٧ساله است که از جعل عنوان هیچ قصد مجرمانه‌ای ندارد. او که به‌تازگی بازداشت شده و اکنون در بازداشت پلیس آگاهی تهران است می‌گوید صرفا به دلیل علاقه به مشاغل انتظامی خودش را مأمور معرفی می‌کرد. گفت‌وگو با این متهم را بخوانید:

‌ سابقه کیفری داری؟
قبل از این چهار دفعه به‌خاطر جعل عنوان مأمور دستگیر شدم؛ اولین‌بار سال ٨٨ بود البته کلاهبرداری نکرده بودم. لباس سیاه نیروی انتظامی تنم بود و داشتم رانندگی می‌کردم که در مسیرم ایست بازرسی دیدم. آنها پرسیدند همکار هستم؟ گفتم بله بعد در مورد یگان محل خدمت و جزئیات بیشتر پرسیدند که من چیزی در مورد آن نمی‌دانستم؛ برای همین من را به کلانتری بردند و در آنجا بود که معلوم شد مأمور نیستم.
‌ دفعات بعد چطور؟
دفعه دوم لباس پلنگی بدون آرم و مشخصات تنم بود و دژبان من را گرفت اما چون نگهبان یک مجتمع مسکونی نظامی بودم فکر کردند برای همین لباس نظامی پوشیده‌ام. دفعه سوم لباس شخصی بودم اما با یک نفر درگیر شدم و کتک‌کاری کردم. او که می‌دانست معمولا لباس نظامی می‌پوشم، من را لو داد و دستگیر شدم.
‌ اما این بار ماجرا فرق دارد و شاکی خصوصی به اتهام اخاذی از تو شکایت کرده است.
این‌بار هم قصد اخاذی و کلاهبرداری نداشتم. چند بار با لباس نظامی به دفتر یکی از دوستانم رفته بودم و او فکر کرده بود واقعا مأمور پلیس هستم. به همین خاطر به من گفت از یکی طلب دارد و خواست با او بروم تا بدهکارش بترسد و پول را بدهد اما آن فرد شکایت کرد و ما ‌گیر افتادیم.
‌ مدعی هستی با قصد اخاذی و کلاهبرداری لباس نظامی نمی‌پوشی، پس انگیزه‌ات از این کار چه بود؟
از بچگی به پلیس‌شدن و پوشیدن لباس پلیس علاقه داشتم. به‌طرز بیمارگونه‌ای دوست داشتم پلیس باشم. وقتی این لباس را می‌پوشیدم همه به من احترام می‌گذاشتند.
‌ پوشیدن لباس نظامی این حس را به تو می‌داد که مورداحترام هستی؟
بار اول ترس داشتم اما کم‌کم این حس در من ایجاد شد.
‌ چه درجه‌ای به خودت می‌دادی؟
ستوان دومی.
‌ چرا برای استخدام رسمی در نیروی انتظامی اقدام نکرده‌ای؟
چون اولین سابقه‌ام خروج غیرقانونی از کشور است و به خاطر همان سابقه نمی‌توانستم استخدام رسمی شوم. آن‌موقع ١٧ سالم بود و سربازی نرفته بودم. می‌خواستم غیرقانونی به ترکیه بروم. داشتم وارد آنجا می‌شدم که در شهر «وان» دستگیرم کردند.
‌ برای درمان این علاقه بیمارگونه‌ات به روان‌پزشک هم مراجعه کردی؟
نه، فکر درمانش نبودم.
‌ در مجموع چه‌مدت زندان بودی؟
یک دفعه یک‌سال و یک دفعه هم ٢٥ روز اوین بودم.
‌چقدر درس خوانده‌ای و شغلت چیست؟
قبل از اینکه دیپلم بگیرم ترک تحصیل کردم و بعد در شرکت‌ها شغل خدماتی داشتم و نگهبانی می‌کردم.
‌ آیا همیشه لباس نظامی می‌پوشیدی؟
همیشه نه، بیشتر در صحبت ادعا می‌کردم مأمور هستم اما گاهی لباس فرم هم می‌پوشیدم تا اطرافیانم حرفم را باور کنند.
‌ خانواده‌ات در این مورد چه فکر می‌کردند؟
آنها هم فکر می‌کردند واقعا استخدام نیروی انتظامی هستم. ماجرا از وقتی برایشان شروع شد که من به سربازی رفتم. آنها فکر کردند استخدام شده‌ام چون بعد از سربازی هم لباس نظامی می‌پوشیدم و صبح‌ زود از خانه خارج می‌شدم و شب خسته به خانه می‌رفتم.
‌ ازدواج کرده‌ای؟
ازدواج نه، اما با زنی به‌صورت صیغه‌ای ارتباط داشتم. به او هم گفته بودم مأمور هستم. پسر آن زن زندانی بود و من گفتم مأمور هستم و می‌توانم مشکلش را حل کنم. بعد گفتم به او علاقه‌مند شدم و با هم ازدواج موقت کردیم.
‌ چند خواهر و برادر داری؟
فقط یک خواهر دارم.
‌ وضع مالی‌تان چطور است؟
متوسط.
‌ این پرونده که تمام شد و آزاد شدی، باز هم می‌خواهی لباس پلیس بپوشی؟
نه.
‌ چرا نه؟ مگر چه چیز فرق کرده است؟
دفعات قبل آن‌قدر قاطع با من برخورد نشده بود و قاضی و مأموران به خاطر اینکه کلاهبرداری نکرده بودم، راحت‌تر کوتاه می‌آمدند. من هم هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم کار به اینجا بکشد.