تبدیل کالاهای قراضه به مواد‌ مفید در فراگرد بازیافت

 وسایل الکترونیکی از مواد مختلف زیادی تشکیل شده‌اند. بازیافت این مواد هنری بزرگ است. فن‌آوری تبدیل تا آنجایی پیشرفته است که تقریبا هر چیزی را می توان بازیافت.

بازیافت فلزات ارزشمند
کامپیوتر، جارو برقی، بخاری، توستر، یخچال و فریزر، میلیون‌ها لوازم الکتریکی در سراسر جهان هر روز روانه‌ی سطل زباله‌ها می‌شوند. در اروپا، همه تجهیزات برقی باید بازیافت شوند. هزینه این بازیافت بر عهده تولیدکنندگان است. در واقع این هزینه هنگام خرید به عهده مشتری است؛ اما بازیافت دوباره این وسایل برقی کهنه که با زحمت فراوان همراه است به عهده شرکت‌های تولیدکننده است که برای مثال شرکت رموندیس در لونن متقبل می‌باشد.

 

در جلوی این کارخانه کوهی به ارتفاع ساختمان آن بالا رفته است، برآمده از زباله‌های کهنه الکتریکی مثل میکسر و مسواک برقی و دستگاه قهوه و لامپ و قطعات موتور و ماشین‌‌‌آلات گوناگون...

 

هر یک از این دستگاه‌ها از صدها قلم آهن، مس، فولاد و چدن، روی و برنج و آلومینیوم و انواع مختلف پلاستیک و بسیاری قطعات مختلف دیگر ساخته شده‌اند. مواد آلاینده نیز در میان آنها فراوان است. تنها زمانی می‌توان اینها را بازیافت کرد که این قطعات قراضه از هم جدا شوند.

در کارخانه ویژه بازیافت، تمامی محصولات کهنه و قراضه روی تسمه نقاله به یک اتاق می‌روند. ۴ کارگر در جلوی نوار نقاله هستند. آنها با سرعت و مهارت قطعات را برحسب اندازه و جنس آنها از هم جدا می‌کنند و درون یک ظرف فلزی بزرگ می‌ریزند.

مدیر‌عامل این شرکت توضیح می‌دهد: «کارگران مواد آلاینده را جدا می‌کنند و گاهی تکه‌های باارزش مثل تلفن همراه را کنار می‌گذارند.»

در مرحله نخست انواع مختلف باتری‌ها، مواد‌ ‌آلاینده، خازن‌ها و تخته‌مدارها و کابل‌های مسی در جعبه‌های جداگانه تقسیم و پس از آن برای فعالیت بعدی به شرکت‌های تخصصی دیگری فرستاده می‌شوند. کارگران حدود یک سوم از مواد را در همان ابتدا از یکدیگر جدا می‌کنند.

 

بعد از مرتب‌سازی اولیه، سایر قسمت‌های دستگاه‌های الکتریکی به صورت قطعات درشت در می‌آیند. بدین ترتیب باتری‌ها و مواد آلاینده و خازن‌ها جلوی چشم می‌آیند و در طبقات جداگانه گذاشته می‌شوند. اجناس باقی‌مانده مواد بدون آلاینده هستند که در یک آسیاب غول‌پیکر به تکه‌های کوچک و ریزی تبدیل می‌شوند.

 

این آسیاب به طور مرتب قسمت‌های مختلف را از هم جدا می‌کند. قطعات متصل‌کننده، پلاستیک از فلز، پیچ از ورق فلزی از هم جدا می‌شوند. اما هنوز این مواد مختلف به صورت دقیق از هم جدا نشده‌اند و میلیاردها قطعه مختلف کوچک با هم هستند.

در مرحله بعد قطعات فلزی و پلاستیکی از دو راه جداگانه عبور می‌کنند. بخش اصلی این سیستم با تاباندن اشعه مادون قرمز کار می‌کند. ماشین انبوه زباله را توسط اشعه لیزر با سرعت بسیار بالا پرتاب می‌کند. مواد گوناگون با وجود تراکم شدید به دقت شناسایی می‌شوند. ارزیابی و ثبت اطلاعات مربوط به مواد با سرعتی سرسام‌آور انجام می‌گیرد.

 

تشخیص و تفکیک موادی مانند مس، آلومینیوم، فلزات آهنی از غیرآهنی حتی انواع مختلف آلیاژها چنان با سرعت انجام می‌شود که با چشم قابل دیدن نیست. به گفته کارشناسان این دستگاه با چنان دقتی کار می‌کند که در انتهای فرایند تا ۹۹٪ مواد فلزی خالص به دست می‌آید.

بازگشت به صنعت
آلیاژهای مختلف مس، آهن، آلومینیوم، پلاستیک و فلزات غیرآهنی در قسمت دیگری انبار شده، به عنوان مواد باارزش به صنعت فلزکاری عرضه می‌شوند. شرکت بازیافت از همین راه به درآمد می‌رسد و همچنین با بال ا‌رفتن قیمت فلز سود بیشتری کسب می‌کند.
بازیافت آهن قراضه، صنعتی مهم در جامعه مدرن

یکی از مسئولان محیط زیست متذکر می‌شود که درآمد حاصل از عملیات بازیافت کل هزینه‌های نیروی انسانی و تکنو‌لوژی مربوطه را جبران می‌کند و برای شرکت ها سودآور است.

 

این مقام حمایت از محیط زیست در آلمان بر ضرورت مراقبت دولت بر امر گردآوری و بازیافت زباله تاکید می‌کند تا اطراف و حومه شهرها به زباله‌دانی تبدیل نشوند.

 

در کشورهایی که مقررات رسمی و نظارت دولتی مؤثری برای زباله‌های صنعتی وجود ندارد، نه تنها سلامتی افراد به خطر می‌افتد، بلکه تجارت با زباله به میدانی برای سوءاستفاده از کار کودکان و افراد محروم تبدیل می‌شود.