عکس های فیله هنگام فرود بر دنباله دار منتشر شد

عکس موزائیکی روزتا از فیله فرآیند فرود را نشان می دهد

عکس هایی با وضوح بالا از کاوشگر فیله هنگام فرود بر دنباله دار ۶۷پی در روز چهارشنبه گذشته منتشر شده است.

این عکس ها را یکی از دوربین های فضاپیمای روزتا که فیله را به سوی دنباله دار فرستاد گرفته است.

کاوشگر فرودی نه چندان آسان داشت و ابتدا پس از رسیدن به دنباله دار از روی سطح جهش کرد و در نهایت یک کیلومتر آنسوتر به زمین نیست. عکس روزتا به صورت موزائیکی مجموعه ای از این لحظات را نشان می دهد.

باتری فیله روز شنبه تمام شد و دیگر با زمین در تماس نیست.

دانشمندان هنوز محل فرود کنونی کاوشگر را مشخص نکرده اند.

اما سازمان فضایی اروپا‌ (اسا) هنوز از تماس مجدد با روبات ناامید نشده چون ممکن است بتواند به نوعی نور کافی از طریق صفحات خورشیدی اش جذب کند و باتری هایش شارژ شود.

اگر دانشمندان به کمک روزتا بتوانند موقعیت دقیق فیله را مشخص کنند، می توانند از آن عکس بگیرند تا معلوم شود آیا امکان احیای آن وجود دارد یا نه.

تصاویر تازه روزتا مسلما به این فرآیند کمک خواهد کرد چون جهت حرکت فیله پس از برخورد اول را نشان می دهد.

تصویر موزائیکی منتشر شده محصول بخش تحقیقات منظومه شمسی در موسسه ماکس پلانک آلمان است که یکی از دوربین های روزتا به نام اوسیریس را مدیریت می کند.

در این عکس روند فرود فیله و جای اولین نشست آن روز سطح ۶۷پی دیده می شود. بعد کاوشگر ۱۰۰ کیلوگرمی درحالی که پس از جهش از این نقطه دور می شود دیده می شود. میزان وضوح این عکس ۲۸ سانتی متر در پیکسل است.

فیله پس از جهش صدها متر از سطح فاصله گرفت و دو ساعت طول کشید تا دوباره بنشیند چون دنباله دار جاذبه کمی دارد و با سرعت زیاد در فضا حرکت می کند.

زمانی که فیله برای دومین بار به سطح رسید جهش دیگر اما کوتاه تری داشت و باعث شد در نهایت کنار یک دیواره فرود بیاید.

تله متری و تصاویری که خود فیله گرفته نشان می دهد که جایی در زیر سایه نشسته است.

در نتیجه فیله نور لازم برای شارژ باتری ها و ایجاد تماس رادیویی با روزتا دریافت نمی کند.

اسا نمی تواند از روشن شدن مجدد روبات مطمئن باشد، اما حتی اگر چنین نشود می گوید که از دستاورد روبات در ۵۰ ساعت بعد از فرود به نهایت راضی است.

کاوشگر توانست بیش از ۸۰ درصد از ماموریت اولیه علمی اش روی سطح دنباله دار را کامل کند.

آخرین داده هایش درست پیش از آنکه به حالت خواب فرو رود ارسال شد.

تاکنون بخش کمی از نتایج مربوط به این داده ها منتشر شده. دانشمندان اما می گویند متوجه شده اند که مواد یخی زیر سطح غبارآلود دنباله دار خیلی سخت تر از حدی است که تصور می کردند.

همین واقعیت نشان می دهد که چرا که فیله پس از اولین تماس صدها متر جهش کرد.

دنباله دار ۶۷پی پهنایی به اندازه ۴ کیلومتر دارد.

فضاپیمای روزتا که حامل فیله بود در سال ۲۰۰۴ میلادی به فضا پرتاب شد. روزتا همچنان دنباله دار را در فضا دنبال و هرگوه علائم ارسالی از فیله را رله خواهد کرد.