نوع کشاورزی روحیات آدم ها را تعیین می کند

اخیرا مطالعه ای در نشریه ساینس چاپ شده که می گوید روحیات یک جامعه کشاورزی می تواند به این بستگی داشته باشد که برنج کشت می کنند یا گندم.

توماس تلهلم رواشناس و کارشناس فرهنگ از دانشگاه ویرجینیا در شارلوتسویل متوجه شد که مردمان نواحی تولیدکننده برنج بیش از کسانی که در نواحی کشت گندم زندگی می کنند روحیات جمعی دارند.

آقای تلهلم بعد از چند سال زندگی به عنوان آموزگار در چین به فکر چنین تحقیقاتی افتاد.

او متوجه اختلافات فرهنگی در شمال و جنوب چین شد.

او که حالا در پکن مشغول مطالعه است به بی بی سی فارسی گفت اواخر دهه قبل بود که به فکر چنین مطالعه ای افتاد:

«من ابتدا در جنوب چین در شهری به نام کوانگجو زندگی می کردم که یک ناحیه شالی کاری بود و آنجا متوجه شدم که مردم ناحیه خیلی از درگیری پرهیز می کنند مثلا وقتی توی فروشگاه تنه شان به من می خورد متوجه شدم که حرف نمی زنند و بدون اینکه به من نگاه کنند خیلی آرام راهشان را کج می کنند. به نظرم رسید که خیلی روی پرهیز از درگیری تمرکز دارند و وقتی به شمال چین نقل مکان کردم جایی که گندم کشت می شود به نظرم رسید که مردم خیلی بیشتر تمایل به بحث و جدل و بیان صریح افکارشان دارند.»

تلهلم متوجه شد که یانگ تسه چین را به دو دسته کشت گندم در شمال و کشت برنج در جنوب تقسیم می کند.

او می گوید: «رود یانگ تسه در واقع خط تقسیم بین دو بخش کشت برنج و گندم در چین است و به همین دلیل به نظرم رسید که برنج و گندم اختلافات فرهنگی دو طرف یانگ تسه را توضیح می دهد.»

تلهلم می گوید شالی کاری، همکاری و تلاش جمعی خیلی بیشتری از کشت گندم می طلبد.

برنجکاری برای اینکه موفق باشد نیازمند همکاری کشاورزان برای ساختن سیستم های پیچیده آبیاری و تبادل نیروی کار است.

در طول زمان نیاز به کار تیمی باعث ایجاد وابستگی و روحیه جمعی می شود.

کشت گندم اما می تواند کاری مستقل باشد به این ترتیب به اعتقاد تلهلم گندم کاران بیشتر روحیات فردگرایانه دارند.

مطالعه با تست های روانی به روی ۱۱۶۲ دانش آموز چینی از سراسر این کشور انجام شد.

اختلاف ها در جوامع کشت گندم و برنج در نواحی نزدیک به هم اما واقع در دو سوی یانگ تسه هم آشکار بود که نشان می دهد سایر عوامل مثل آب و هوا در شکل گیری روحیات دو جامعه نقش نداشته.

او می گوید: «نتایج خیلی روشن است از این نظر که اختلافات زیادی میان شمال و جنوب چین وجود دارد و حداقل می توان استنباط کرد که این نتایج به کشت برنج یا گندم مربوط است. البته ثابت کردن رابطه علت و معلولی دشوار است اما این مطالعه حداقل حکایت از چنین ارتباطی دارد.»

با این حال آقای تلهلم می گوید نمی خواهد این نتایج را بیش از حد پررنگ کند: "فرهنگ پیچیده است و یک متغیر همه چیز را توضیح نمی دهد."

اما اضافه می کند که مطالعاتش در هند هم دال بر اختلاف فرهنگی مشابهی در بخش های کشت برنج و گندم در هند است.