«جدایی غم‌انگیز» خولیو ولاسکو از تیم ملی والیبال ایران

تقدیر تیم ملی والیبال ایران از ولاسکو پس از پیروزی مقابل ژاپن در مرحله نیمه نهایی مسابقات والیبال قهرمانی آسیا- مهرماه ۱۳۹۲

رییس فدراسیون والیبال آرژانتین در نامه‌ای به فدراسیون ایران خواست تا یکسال زودتر از پایان قرارداد ولاسکو، با جدایی او از تیم ملی ایران موافقت شود. تمایل متقابل ولاسکو باعث شده تا ایران نیز موافقت خود را اعلام کند.

ولاسکو همراه با ایران دوبار در آسیا قهرمان شد. سهمیه جام جهانی و لیگ جهانی را کسب کرد. مقابل ایتالیا، آلمان، صربستان، لهستان، آمریکا، کوبا و بقیه قدرت‌های والیبال جهان به جز برزیل و روسیه پیروز شد. مربی برتر والیبال جهان فقط در کسب سهمیه المپیک ناکام ماند.

افتخارات پی در پی او باعث شد محبوبیت چشمگیری نزد ایرانیان کسب کند. بسیاری از هواداران ورزش در ایران، با نام ولاسکو بود که جذب رشته ورزشی والیبال شدند و بازی‌های تیم ملی را دنبال کردند.

با این حال، او که ۶۲ ساله است همواره تاکید کرده بود که قصد دارد با سرمربی‌گری تیم ملی والیبال آرژانتین از دنیای قهرمانی خداحافظی کند. ولاسکو حدود ۳۰ سال است که در تیم آرژانتین مسئولیتی نداشته. تیم ملی آرژانتین نیز اینک وضعیت خوبی ندارد. آخرین مسئولیت ولاسکو در آرژانتین کمک مربی‌گری تیم ملی در سال ۱۹۸۳ بود. آن زمان او ۲۹ سال داشت. سپس به ایتالیا کوچ کرد و تمام افتخارات ممکن در عرصه مربی‌گری را کسب کرد.

سال ۱۹۸۵ هدایت تیم مودنا برعهده گرفت و رکوردی اعجاب‌انگیز را به جا گذاشت. قهرمانی ایتالیا در چهار سال متوالی، همراه با سه جام حذفی. سال ۱۹۸۹ هدایت تیم ملی ایتالیا را برعهده گرفت و هفت سال در این سمت باقی ماند.

دو بار فتح مسابقات جهانی، یک قهرمانی در جام جهانی، سه کاپ در جام ملت‌های اروپا و پنج بار قهرمانی در لیگ جهانی والیبال باعث شد ایتالیای ولاسکو طی مدتی نزدیک به یک دهه، حرف اول و آخر دنیای توپ و تور باشد.

او سپس هدایت تیم ملی دختران ایتالیا، تیم ملی جمهوری چک، باشگاه پیاچنزا، مودنا، باشگاه گابه کا و تیم ملی اسپانیا را نیز تجربه کرد و سرانجام، سر از ایران در آورد. حالا به نظر می‌رسد ولاسکوی پیر، به خانه باز می‌گردد تا با احیای تیم ملی کشورش، با دنیای مربی‌گری وداع کند.

سایت خبرآنلاین نوشته خولیو ولاسکو چند روز دیگر به ایران می‌آید تا روبروی دوربین‌ها بایستد و از مردم ایران عذر بخواهد. برای اینکه به پاس میهن دوستی‌اش برای اولین بار در زندگی حرفه‌ایش٬ قراردادی را نیمه‌کاره رها می‌کند. چون رئیس جمهور آرژانتین از سوی مردمش شخصاً او را به این کشور دعوت کرده است.

حال صفحه‌ای در فیس‌بوک ایجاد شده و اعضای آن، مخالفت خود را با رفتن ولاسکو ابراز کرده‌اند. این صفحه ۲۴ هزار نفر عضو دارد و از پستهایش به نحوی استقبال شده که حتی سایت فدراسیون والیبال ایتالیا نیز در گزارشی به آن اشاره کرده است.

فدراسیون والیبال ایران رسماً از لورنزو برناردی به عنوان جانشین ولاسکو یاد کرده است. برناردی شاگرد مورد علاقه ولاسکو است. فدراسیون والیبال با صلاحدید خولیو ولاسکو، سرمربی جدید تیم ملی را برگزیده است؛ انتخابی غم انگیز برای هواداران پرشمار ولاسکو در ایران.

برناردی به عنوان والیبالیست٬ دو قهرمانی و دو نایب قهرمانی در اروپا دارد. همراه ایتالیا دو بار قهرمان مسابقات جهانی شده و در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا مدال نقره گرفته است. این مربی جوان هدایت باشگاه ویگل لهستان را برعهده دارد و با این تیم در جام باشگاه‌های اروپا درخشیده است.

رییس فدراسیون والیبال ایران به ایسنا گفته است: «سرمربی تیم ملی آمریکا تمایل زیادی داشت به ایران بیاید، اما به دلیل این که دو فرزند خردسال دارد، نمی‌توانست به طور مستمر در ایران بماند. برناردی به عنوان بزرگترین بازیکن قرن والیبال معرفی شده. شاید اگر بخواهیم مصداق او را در فوتبال بگوییم، فردی مثل میشل پلاتینی است.»

داورزنی در ادامه گفت: «او به دلیل درگیری که در لهستان دارد، از اردیبهشت هدایت تیم ملی را در دست می‌گیرد، اما فعلا فیلم بازی والیبالیست‌های ایران را آنالیز می‌کند و بعد از مرحله حذفی لیگ برتر، برنامه‌های خود را اعلام خواهد کرد.»

داورزنی با اشاره به برگزاری مراسم خداحافظی برای خولیو ولاسکو گفت: «ما می‌خواهیم ایرانیان به عنوان مردمانی که مهمان نواز هستند در سطح جهان شناخته شوند. از سوی دیگر فدراسیون آرژانتین را به خودمان بدهکار کردیم. همکاری خود را با ولاسکو قطع نخواهیم کرد و از او به عنوان مشاور بهره می‌بریم.»

حسین معدنی سرمربی پیشین تیم ملی ایران با بیان اینکه برناردی ایتالیایی بهترین گزینه برای تیم ملی والیبال است، می‌گوید: «شرط موفقیت برناردی این است که ارتباط خود با ولاسکو را قطع نکند. زیرا ارتباط بازیکنان با ولاسکو از نظر روانی مثبت بود. بازیکنان و سرمربی همدیگر را قبول داشتند. او تیزهوش است و می‌تواند ادامه دهنده راه ولاسکو باشد.»