گامی در مبارزه با متاستاز سرطانی

سرطان به خصوص زمانی خطرناک می شود که متاستاز می دهد

محققان در آمریکا "گلوله های چسبانی" ساخته اند که می تواند سلول های سرطانی را در جریان خون نابود کند و مانع گسترش سرطان شود.

خطرناک ترین و مرگبارترین مرحله یک تومور سرطانی زمانی است که در اطراف بدن پخش می شود.

دانشمندان در دانشگاه کورنل ذرات نانویی طراحی کرده اند که در جریان خون می ماند و سلول های مهاجر سرطانی را به محض تماس می کشد.

آنها گفتند که این شیوه به طور "چشمگیری" موثر بوده اما افزودند که "هنوز مطالعات زیادی لازم است."

به گفته آنها یکی از بزرگترین عوامل در تعیین طول عمر پس از شناسایی سرطان این است که آیا تومور متاستاز داده یا نه.

متاستاز به پخش سلول های سرطانی در نقاط مختلف بدن گفته می شود.

پروفسور مایکل کینگ محقق اصلی در این مطالعه می گوید که حدود ۹۰ درصد مرگ ها در اثر سرطان به متاستاز مربوط می شود.

تیم دانشگاه کورنل راه تازه ای برای برخورد با مساله طراحی کرد.

آنها یک پروتئین نابود کننده سلول های سرطانی به نام تریل Trail و سایر پروتئین های چسبناک را به گلوله های کوچک از جنس ذرات نانو چسباندند.

وقتی این گلوله ها به بدن تزریق شد، به گلبول های سفید خون چسبید.

بررسی ها نشان داد که گلبول های سفید به سلول های سرطانی که از غده اصلی جدا و پخش شده اند برخورد می کند.

این مطالعه که جزئیات آن در نشریه اقدامات آکادمی ملی علوم چاپ شده نشان داد که این برخورد باعث نابودی سلول سرطانی می شود.

پروفسور کینگ به بی بی سی گفت که داده ها نشان دهنده تاثیری چشمگیر بود.

به گفته او نتایج نه فقط در موش بلکه انسان هم کاملا قابل توجه بود. فقط دو ساعت بعد از تزریق، سلول های سرطانی عملا تجزیه شده بودند.

به اعتقاد او می شود از این ذرات نانو پیش از جراحی یا رادیوتراپی که باعث جدا شدن سلول های سرطانی از تومور می شوند استفاده کرد.

همچنین می توان از آن در بیماران مبتلا به تومورهای وخیم که در آستانه متاستاز است استفاده کرد.

با این حال به گفته محققان پیش از تلاش برای معالجه بیماران با این شیوه لازم است ایمنی آن در موش و حیوانات بزرگتر به طور مفصل محک زده شود.

شواهد موجود نشان می دهد که این سیستم تاثیری منفی بر سیستم ایمنی بدن ندارد و به گلبول های خون یا جدار رگ های خونی صدمه نمی زند.

با این حال پروفسور کینگ هشدار می دهد که پیش از عملی شدن این معالجه برای بیماران چند مرحله و پیشرفت مهم باید حاصل شود.