وزیر آموزش و پرورش: ورزش مدارس هیچ مشکلی ندارد
پس از ملاقات آیتالله خامنهای با ورزشکاران مدال آور در سال ۱۳۹۱ و اظهارات او درباره مسائل آموزشی، وزیر آموزش و پرورش در نامهای به وی، نسبت به امنیت علمی در زنگ ورزش مدارس کشور، اطمینان خاطر داد.
در نامه حمیدرضا حاجیبابایی که بخش عمدهاش به سپاسگذاری از سخنان رهبر جمهوری اسلامی اختصاص دارد، آمده است: «ساعت ورزش در مدارس کشور، ساعت تفریح و سرگرمی نیست. بلکه با برنامهریزی کارشناسانه و علمی صورت گرفته در بنیانهای سلامت، آغوش مدارس کشور مهد پرورش قهرمانان عزیزی است که به استناد فرمایش حضرتعالی، چون قلهای زمینهساز حرکت آحاد جامعه به ویژه استعدادهای جوان، به سوی خود میباشند.»
قسمت دوم این جمله، دربرگیرنده مفهوم مشخصی نیست و وزیر آموزش و پرورش تبیین نکرده است که "آغوش مدارس کشور" در زنگ ورزش به جای تفریح و سرگرمی، "زمینهساز حرکت آحاد جامعه" به سوی چه هستند؟
حاجیبابایی در نامهاش تضمین داده که مطابق با اظهارات آیتالله خامنهای، این وزارتخانه با آمادگی کامل و همراستا با سیاستهای کلان نظام، مبنی بر توسعه ورزش همگانی و نیز سرمایهگذاری در رشتههای ورزشی که در ایران دارای ریشههای تاریخی هستند، اهتمام جدی خواهد کرد: «پژوهشگاه تعلیم و تربیت این وزارت در توسعه تحقیقات علمی بومی و نظریهپردازیهای نو در عرصه ورزش، مشتاقانه مشارکت خواهد داشت.»
اوضاع ورزش مدارس ایران
مروری بر مندرجات خبرگزاریها و رسانههای ورزشی در ایران و اظهارات کارشناسان و معلمان ورزش، نشان میدهد که اوضاع ورزش مدارس، چندان تناسبی با نامه خوشبینانه وزیر آموزش و پرورش به رهبر جمهوری اسلامی ندارد.
مریم اسدی مسئول آموزش هیئت پزشکی ورزشی گیلان، ناهنجاریهای قامتی دانشآموزان را بزرگترین معضل در مدارس دانسته و گفته بیشتر دانشآموزان به دلیل نبود رویکرد به شیوه صحیح و ورزش نکردن، دچار نارساییهای قامتی هستند که این مشکل در دانشآموزان دختر بیشتر است.
مدیرکل سابق تربیت بدنی آموزش و پرورش هم در خصوص عدم اجرای طرح سه ساعته شدن زنگ ورزش در مقطع راهنمایی گفته بود: «کمبود مربی ورزش از اجرایی شدن این موضوع جلوگیری کرد. در مقطع متوسطه با کمبود پنج هزار نیرو مواجهیم. به بیش از ۱۹ هزار مربی ورزش در شرایط فعلی و ۲۹ هزار مربی برای سه ساعته شدن زنگ ورزش در همه مقاطع تحصیلی نیازمندیم.»
روزنامه همشهری نیز با انتقاد از اظهارات معاون وزارت آموزش و پرورش که مدعی است امکانات ورزشی مدارس وضعیت خوبی دارد، نوشته: «مدارس از حداقل امکانات محروم هستند و مکان مناسبی برای ورزش دانشآموزان وجود ندارد. مسئولان آموزش و پرورش در عمل توجهی به ورزش ندارند. حیاط مدارس کوچک است و فضای مناسبی برای ورزش ندارند و مربی ورزش هم که مشکل دائمی است.»
به نوشته این روزنامه، از امسال معلم ورزش از دوره ابتدایی نیز حذف شده و مسئولیت ورزش براساس طرح ساماندهی نیرو در آموزش و پرورش به معلمان همان پایه واگذار شده است! درحالیکه ورزش دانشآموزان مقطع ابتدایی، حتی از مربیگری در رده بزرگسالان هم دشوارتر و نیازمند مربیانی آموزشدیده و مجرب است.
نگرانی کارشناسان آموزش و پرورش
حمید رستمی کارشناس تربیتبدنی با انتقاد از چنین طرحی گفته است: «با یکطرفهشدن ساعات مدرسه به سمت تدریس در دوره ابتدایی، انگیزه و شادابی روح و روان از دانشآموزان گرفته میشود. این ظلم بزرگی به دانشآموزان است.»
تحصیل در مدارس بهویژه دوره ابتدایی، دوران شکوفایی و جوانه زدن استعدادهای کودکان است. یعنی درحالی که در این دوره باید مربیان متخصص و آموزش دیده، استعدادها را شناسایی و دستهبندی کنند، مربی ورزش حذف شده و کشف استعداد، عملاً وجود ندارد و دانشآموزان برای گذران وقت، فقط باید در حیاط مدرسه دنبال توپ بدوند.
روزنامه همشهری از اینکه از دبیران مازاد بهعنوان معلم ورزش استفاده میشود نیز انتقاد کرده و نوشته: «دانشآموزان دختر از فقر حرکتی و بیتحرکی رنج میبرند. بازیهای کامپیوتری در بین دانشآموزان جایگزین ورزش شده. اگر برای حل این مشکل اقدامی نشود، نسلی رنجور وارد عرصههای مختلف اجتماع خواهد شد.»
در کشورهای صاحب ورزش در جهان اما اوضاعی کاملاً متفاوت برقرار است. استعدادیابی و پرورش نونهالان و نوجوانان به عهده مدارس است. حتی آن دسته از ستارگان تیمهای معتبر فوتبال جهان که در سنین زیر ۲۰ سال بازی میکنند و دانش آموز هستند، ارتقای توانایی فنی و جسمانی خود را مرهون امکانات علمی و آموزشی هستند که در مدارس در اختیارشان گذاشته شده است.
