آب های استرالیا تبدیل به 'سوپ پلاستیک' شده است

نتیجه تحقیقی که به درخواست سنای استرالیا انجام گرفته است نشان می دهد حدود ۳۵ میلیارد قطعه پلاستیک قابل رویت در آبهای پیرامون استرالیا وجود دارد که آنها را تبدیل به "سوپ پلاستیک" کرده است.

فعالان زیست محیطی و سناتورها بر اساس نتایج این تحقیق خواستار اقدام فوری دولت و مردم برای مقابله با خطر بطری و کیسه های پلاستیکی و ذرات پلاستیکی (قطعات پلاستیکی کوچکتر از یک میلی متر) شده اند.

 

این کمیسیون آلودگی اقیانوس ها با مواد پلاستیکی را یک "مشکل بحران ساز" برای سلامت انسان و زیست بوم دانسته و هشدار داده که آلاینده های ریز و میکروسکوپی وارد چرخه غذایی انسان شده اند.

از این رو بحث ممنوع کردن ریزدانه های پلاستیکی (microbead) که در محصولاتی مثل خمیردندان و صابون های مایع و شامپو به کار می روند دوباره مطرح شده است.

 

هایدی تیلور مدیر یک انجمن غیر انتفاعی محیط زیستی و مدیر کارگروه مقابله با ضایعات دریایی دولت استرالیا می گوید "۷۵ درصد" قطعاتی که در اقیانوس ها یافت می شوند پلاستیکی هستند.

 

او به بی بی سی گفت "مهمترین" مسئله این است که این آلودگی در آبهای اطراف استرالیا و حتی دیگر کشورهای جهان محصول "عملکرد بشر" است.
ریزدانه های پلاستیکیریزدانه های پلاستیکی که در محصولاتی مثل خمیردندان یا شامپوهای مایع بکار می روند برای این است که سلول های مرده را با سایش از پوست جدا کنند یا پاره شوند و مواد داخل خود را روی پوست رها کنند تا پوست نرم تر و شفاف تر شود.

 

برخی منتقدان معتقدند که هیچکدام از این دو مورد با استفاده از ریزدانه های پلاستیکی محقق نمی شوند، این ریزدانه ها نرم تر از آن هستند که باعث ریزش سلول های مرده پوست شوند و برای اینکه پاره شوند هم به فشاری احتیاج دارند که هنگام شستشو به آنها وارد نمی شود.

 

اما این ریزدانه ها از تمام صافی ها و فیلترهای آب رد شده و وارد چرخه غذایی انسان ها و حیوانات می شوند.

 

به عقیده خانم تیلور، یکی از "بدترین آلودگی های محیط زیست در حال حاضر و آینده"، یکی از ساده ترین راه حلها را دارد؛ "تغییر رفتار بشر."

 

او تولیدکنندگان، مصرف کنندگان، کشتی های باری و کشتی های ماهیگیری را از علل پخش شدن پلاستیک و دیگر ضایعات در دریا دانست و گفت به دلیل اینکه منشا آلودگی این همه متنوع و متغیر است برای غلبه بر مشکل به راه حلهای جامع و فراگیر نیاز است.

 

خانم تیلور گفت تا به حال تشویق به رفتار داوطلبانه برای پرهیز از استفاده بی رویه از محصولات پلاستیکی و بازیافت مناسب آن بی نتیجه بوده و اکنون باید به منشا برگشت؛ اینکه آلاینده ها از کجا وارد آبها می شوند.
 

گروه های محیط زیستی تخمین می زنند در صورتی که اقداماتی موثر و هماهنگی اجرا شوند میزان این آلودگی در یک مقطع سه تا پنج ساله به نصف کاهش خواهد یافت.

 

به گفته خانم تیلور پاکسازی محیط از این محصولات پلاستیکی همچنان باید انجام گیرد اما راه حل موثر، پیشگیری از ورود این آلاینده ها به اقیانوس ها است.