عذاب وجدان کشنده بود

برخی مجرمان بعد از ارتکاب جرم بشدت تحت تاثیر قرار می‌گیرند و این عذاب آنچنان آنها را تحت تاثیر قرار می‌دهد که قبل از اجرای حکم دست به خودکشی می‌زنند.

 

 
یکی از این پرونده‌ها مربوط به جوانی بود که دوستش را در بیابانی به قتل رسانده‌بود و ادعا می‌کرد برای جلوگیری از تعرض دوستش دست به این کار زده است.

 
این جوان که 19 سال داشت هیچ مدرکی که ثابت کند دوستش قصد داشته این کار را بکند نداشت. اما مدارک علیه خودش زیاد بود و حتی به عنوان قاتل، به کلانتری رفته و خودش موضوع را تعریف کرده‌ بود.
 
این جوان در دادگاه خیلی گریه می‌کرد و ناراحت بود. قبل از برگزاری دادگاه پدر و مادرش و متهم به دست و پای اولیای‌دم افتادند و درخواست بخشش کردند اما آنها قبول نکردند. دادگاه تشکیل شد و بعد از این‌که کیفرخواست خوانده شد اولیای‌دم درخواست صدور حکم قصاص کردند.

متهم آمد تا در مورد آنچه اتفاق افتاده ‌است، توضیح دهد. او گفت اتهام را قبول دارد اما قصد کشتن مقتول را نداشته و می‌خواسته از خودش دفاع کند.
 
می‌گفت دوستم مست بود و از من خواست برای قدم زدن بیرون برویم. هر دوی ما مشروب خورده ‌بودیم. اما دوستم خیلی مست بود و نمی‌توانست خودش را کنترل کند. او به سمت من آمد و می‌خواست من را مورد آزار قرار دهد. سعی کردم جلویش را بگیرم، اما نمی‌توانستم مانعش شوم به همین علت هم از جیبم چاقو بیرون آوردم و او را زدم. قصدم این نبود که بکشمش.
 
پسر جوان خیلی ناراحت بود و تمام مدت گریه می‌کرد.می‌گفت هر شب خواب می‌بیند دوستش به سراغش آمده و او را در خواب می‌کشد و این موضوع خیلی عذابش می‌دهد.
 
مدتی بعد از زندان خبر رسید این جوان خودش را کشته ‌است. او در وقت حمام خودش را حلق‌آویز کرده‌ بود و پس از مرگ متهم هم طبق قانون پرونده مختومه می‌شود.
 
وقتی به اولیای‌دم اعلام شد پرونده به دلیل خودکشی متهم مختومه شده‌ است آنها خیلی ناراحت شدند و گفتند متهم مثل فرزند آنها بود و واقعا قصد قصاص نداشتند و فقط می‌خواستند او را تنبیه کنند.
 
البته فکر نمی‌کنم متهم حتی اگر رضایت می‌گرفت هم می‌توانست به زندگی ادامه دهد چون عذاب وجدان رهایش نمی‌کرد.