ژن آلزایمر با دیابت در ارتباط است
یکشنبه ۱۷ ژوئن ۲۰۱۲ - ۲۸ خرداد ۱۳۹۱
پیش از این هم دانشمندان میدانستند که افراد مبتلا به دیابت بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به آلزایمر هستند اما تاکنون دلیل این موضوع مشخص نبود.
به گزارش بیبیسی، حالا تحقیقات ژنتیک متخصصان آمریکایی نشان میدهد که ژن آلزایمر بر شیوه تولید انسولین در بدن نقش دارد.
آلزایمر عمده ترین دلیل بیماری دمانس (زوال عقل) محسوب میشود.
اهمیت این تحقیقات از آنجایی است که در حال حاضر داروهایی وجود دارند که پیشروی بیماری آلزایمر را کند میکنند، اما دارویی که بتواند پیشرفت این بیماری را متوقف کند تا به حال شناخته نشده است.
همچنین یک نشانه مهم آلزایمر، وجود نوعی پلاک چسبنده پروتئینی در مغز بیمار است اما آن را تنها بعد از مرگ بیمار میتوان تشخیص داد. دانشمندان پیش از این دریافته بودند که جهش ژن این پروتئین در بیماری آلزایمر امری ارثی است.
تحقیقات تازه
«افرادی که به دیابت نوع دوم مبتلا هستند در معرض احتمال فزاینده ابتلا به دمانس نیز هستند.»
این نتیجه تازه گروه تحقیقاتی سیتی کالج نیویورک از پژوهشهایشان است. این گروه تحقیقاتی بر روی ژنهای مشابه نماتودها (کرمهای لولهای) مطالعه کردهاند. این کرمها، مدلی قابل استفاده و مفید برای مطالعه ژنتیک انسانها محسوب میشوند و به همین دلیل مطالعاتی از این دست بیشتر بر روی نماتودها انجام میشود.
در هرحال این تیم تحقیقاتی ژنی را پیدا کرده است که بر روند تولید انسولین و تاثیرگداری آن در بدن نماتودها نقش دارد. اتفاقی که پروفسور کریس لی، سرپرست این تیم تحقیقاتی در مورئ آن میگوید: «خط سیر انسولین در بدن به فعل و انفعالات متابولیک بدن (سوخت و ساز بدن) مربوط است و ساز و کاری که سیستم عصبی را سلامت نگه میدارد هم از جمله همین فعل و انفعالات متابولیک است.»
وی البته تاکید میکند که برای کشف جزییات این ارتباط و تاثیراتش، تحقیقات و پیگیریهای بیشتری مورد نیاز است.
محققان بر این باورند که این تحقیقات منجر به «کشف مهمی» شده است. چراکه با وجود آنکه مشخص بود رابطهای بین آلزایمر و دیابت وجود دارد، اما تا به حال این ارتباط، اسرار آمیز بود.
اما این کشف تازه میتواند امیدهای تازهای برای درمان و یا پیشگیری از ابتلا به آلزایمر و دمانس باشد و راههای تازهای برای پیشگیری و یا درمان این بیماریها در اختیار محققان قرار دهد.
این متخصصان همچنین براین باورند که لازم است مطالعات بیشتری انجام شود تا تشابهات بین ژنهای انسانها و این کرمها بررسی شود و معلوم شود این مکانیسم دقیقا چگونه عمل میکند و جزئیات آن چیست.
