ایرج گرگین، از بنیادگذاران رادیو آزادی و پیشکسوت رسانه ای درگذشت

ایرج گرگین، روزنامه نگار باسابقه ایرانی و از مدیران پیشین تلویزیون ملی ایران، بر اثر بیماری در آمریکا در گذشت.

                     

ایرج گرگین از روز یکشنبه اول ژانویه در بیمارستانی در شهر «فیرفکس» ویرجینیا به دلیل نارحتی ریوی بستری شده بود.

ایرج گرگین از حدود شش سال قبل با سرطان دست و پنجه نرم می کرد.

همزمان با تحصیل در رشته ادبیات فارسی، کار حرفه‌ای مطبوعاتی را در دهه ۱۳۳۰ در روزنامه کیهان شروع کرد و مدت کوتاهی نیز مدیرداخلی «کیهان فرهنگی» بود.

در سال ۱۳۳۷ برای نخستین بار، از سوی دولت امتحاناتی برای استخدام و تربیت تهیه‌کننده و گوینده و مجری برنامه‌های رادیویی زیر نظر یک کارشناس برگزار شد. ۱۲ تن از میان صدها شرکت کننده برای تهیه کنندگی انتخاب شدند که او هم جزو آنان بود.

سپس به پیشنهاد اسدالله پیمان که در آن زمان گوینده‌ای صاحب نام بود امتحان گویندگی داد تحت نظر کسانی مانند تقی روحانی- یکی از برجسته‌ترین گویندگان تاریخ رادیو در ایران- به آموختن گویندگی پرداخت.

از زمستان ۱۳۳۷ کار در رادیو را به طور رسمی شروع کرد.

در اوائل دهه ۱۳۴۰ تأسیس «برنامه دوم - رادیو تهران» که سرپرستی و مسئولیتش به او واگذار شد، به رادیو در ایران معنای تازه‌ای بخشید. برای نخستین بار فرستنده‌ای به طور کامل به طرح مباحث فرهنگی و هنری و علمی و اقتصادی اختصاص یافت. این رادیو به پایگاهی برای معرفی هنر و ادبیات جدید ایران، تئاتر و موسیقی جهان و برخی مباحث تاریخی و اجتماعی تبدیل شد.

چهره های فرهنگی و صاحب نامی مانند احمد شاملو، فروغ فرخ‌زاد، نادر نادرپور، سیمین بهبهانی، مهدی اخوان ثالث، هوشنگ نهاوندی، فرخ غفاری، فریدون رهنما، محمدجعفر محجوب، علی‌اصغرحاج سید جوادی، عبدالله توکل و گروهی دیگر از شاعران و نویسندگان و هنرمندان بنام در «برنامه دوم» حضور یافتند و گروهی از آنان نیز با آن به همکاری پرداختند.

با آغاز کار تلویزیون ملی به عنوان گوینده و گزارشگر به آن پیوست.

در طول سال‌های کار در تلویزیون سمت‌های ریاست روابط عمومی و انتشارات، مدیریت خبر، مدیریت تولید را برعهده داشت، و مجله تماشا را نیز منتشر می کرد.

از سال ۱۳۵۵ و با تقسیم تلویزیون ایران به دو شبکه، مدیریت شبکه دو به او واگذار شد

به دنبال انقلاب ۵۷ و خروج از ایران رادیو امید را به عنوان یکی از نخستین رادیوهای مستقل و روزانه‌ی فارسی زبان در سال ۱۳۶۱ در لس آنجلس تاسیس کرد.

در سال ۱۳۷۷ به پراگ نقل مکان کرد و به عنوان یکی از پایه گذاران اصلی بخش فارسی رادیو اروپای آزاد / رادیو آزادی (که چند سال بعد تبدیل به رادیوفردا شد)، همکاری خود را با این رادیو آغاز کرد و مسئولیت محتوای این رادیو را بر عهده داشت .