شیر در شرایط کنونی - شهرام شکلیبا

 

طنز - *شیری که امروز عرض می‌کنم ربطی به شیر‌هایی که اخیراً در گوشه و کنار تهران پیدا شده ندارد و شیری نیست که آدم را می‌خورد، بلکه شیری است که آدم آن را می‌خورد. 

 

آن یکی شیری ست کآدم می‌خورد 

وان یکی شیری ست کآدم می‌خورد 

 

من نمی‌دانم شاعر چه اصراری داشته که آخر و عاقبت معلوم نشود منظورش در هرکدام از مصراع‌ها کدام شیر است. شاعر که مسئول نبوده. لذا دلیلی نداشته یک طوری حرف بزند که هروقت خواست بتواند بزند زیرش؟

همایون باهری، عضو انجمن صنفی لبنی ایران از احتمال افزایش قیمت شیر به 700 تومان حرف زده است.

این یعنی حتماً و قطعاً قیمت شیر گران خواهد شد، گران شدنی، چون در این مملکت هر وقت از احتمال چیزی حرف می‌زنند، یعنی که قطعاً آن موضوع اتفاق می‌افتد. فقط حیف که درصد احتمال را ذکر نکرده‌اند تا درصد وقوع حتمی مشخص شود. رابطه چندان پیچیده نیست. هرچه درصد وقوع احتمالی پایین‌تر اعلام شود، درصد قطعیت وقوع ماجرا بیشتر است. 

اگر هم بگویند ماجرایی قطعاً انجام نمی‌پذیرد، یعنی قطعاً انجام می‌پذیرد. از طرفی اگر بگویند حتماً ماجرایی محقق می‌شود، یعنی احتمالاً آن ماجرا صورت می‌پذیرد. به طور کلی در مملکت گل و بلبل احتمالاً همه چیز شدنی است مگر آنکه خلافش ثابت شود. اگر خلافش ثابت شود، یعنی اینکه قطعاً شدنی است.

 

اشک دیده و خون دل دولت 

بهروز مرادی، مدیر‌عامل سازمان هدفمندی یارانه‌ها گفته است که سال گذشته سهم دولت 20 درصد بوده که می‌خواسته آن را در بودجه‌های جاری عمرانی تزریق کند که از حق خودش گذشته است.

ما تا امروز فکر می‌کردیم یارانه‌ای که می‌گیریم حق مسلم خودمان است که نقداً به حسابمان واریز می‌شود، نگو که اشک دیده و خون دل دولت است که سر سفره‌های ما ادای پول نفت را درمی‌آورد. آن هم بودجه عمرانی دولت. با این حساب بنده و خانواده محترم احتمالاً تا الان یکی از پایه‌های یک پل هوایی یا 200 متر آسفالت یک جاده یا 18 متر خط آهن را خورده‌ایم. بدین وسیله از پل فرو ریخته، جاده پر دست‌انداز و قطار واژگون عذ‌ر‌خواهی می‌کنیم و به طور کلی از مملکتمان که داریم خورد خورد آن را مصرف می‌کنیم و به جهاز هاضمه می‌سپاریمش عذرخواهی می‌کنیم.

بعید است ایران که خورده شود 

دگر نام آن نیز برده شود

پیشنهاد «فارس» برای شکافتن سقف 

خبرگزاری فارس در مقاله‌ای نوشته است: «حال که نهادهای مسئول در رفع کاستی‌های موجود در قانون انتخابات اقدامی نداشته‌اند، شورای نگهبان به مدد پشتوانه محکم و اعتماد فوق‌العاده قانون اساسی (نظارت استصوابی) به این نهاد برخاسته از انقلاب اسلامی، می‌بایست «طرحی نو در انداخته» و ... سرانجام هم پیشنهاد داده است که شورای نگهبان از نامزدهای مجلس امتحان بگیرد.

دوستان در خبرگزاری فارس خیلی دقت نکرده‌اند که از چه بیتی استفاده کرده‌اند. حافظ می‌فرماید:

بیا تا گل برافشانیم و می‌ در ساغر اندازیم 

فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم 

1- انصافاً گل برافشاندن و می در ساغر انداختن پیشنهادهای مناسبی برای اعضای شورای نگهبان است؟ 

2- مسئله توان جسمی و اقتضائات سن هم مطرح است. گمان نمی‌کنم که شکافتن سقف فلک برای سن و سال آن بزرگواران کار مناسبی باشد. آدم از آنجا زمین بخورد استخوانش در سن بالا به این زودی‌ها جوش نمی‌خورد.

3- حالا شما می‌خواهی بگویی از نامزدها امتحان بگیرند، خب بگو بگیرند. چرا ادبیت به خرج می‌دهی و پای حافظ را به میان می‌کشی که این همه شبهه پیش بیاید. 

4- ای کاش دوستان به جهت انبساط خاطر هم که شده، چند نمونه از سؤال‌های امتحان را هم مطرح می‌کردند.

5- وقتی طراح سؤال باید «گل برافشاند» و «می در ساغر اندازد» و «فلک را سقف بشکافد» کسی که در امتحان شرکت می‌کند باید چه کند؟ آیا اصلاً به سختی‌اش می‌ارزد یا باید از خیر کاندیداتوری و امتحان گذشت؟