امروز در ایران، اگر بتونی یک رود نیمه جون به عمق 5 سانتی متر پیدا کنی چیزی مثل معجزه اتفاق افتاده، در عجبم ازین تصاویر زیبا و خارق العاده، کاش پای هیچ آدمی به این کره زیبا و آروم باز نمیشد ای کاش. این آبها دارن تموم میشن و ما دکمه کولر گازی ماشینمونو ظهر تابستون پشت چراغ قرمز میزنیم و از هوای سرد لذت میبریم! خودخواهی انسانی در سطح میلیاردی!
چه جاهای قشنگی . من الان خیلی وقته آرزومه از این تهرون خراب شده برم بیرون و یه جایی مثل اینجاها زندگی کنم. یه جایی که آسمونش آبی باشه و هرجا چشم میچرخونی طبیعت زیبای خدا باشه.کاش یه روزی بشه.ایران خودمون هم طبیعت زیبا زیاد داره
قشنگه ولی یه جورائی ترسناک است , عدم , نیستی, سکوت..... نه همین جائی که هستم را بیشتر دوست دارم گاهی وقتها هم صدای سوت قطار میاد آسمانش هم آبی آبیه هواش هم تمیزه و مزرعه و باغ و دشت و دمن و مرکز خریدو اتوبان هم داره.
