گرمای فلامنکو در سرمای لندن

گرمای فلامنکو در سرمای لندن

جشنواره رقص فلامنکو لندن، به رغم این که قدمت چندانی ندارد و تنها هشت سال از برگزاری نخستین دوره آن می گذرد، رفته رفته به یکی از معروف ترین جشنواره های رقص لندن و یکی از بزرگ ترین جشنواره های رقص فلامنکو در اروپا بدل شده است.

تالار سدلرز ولز (Sadler’s Wells) که سیصد سال قدمت دارد و میزبان هر ساله این جشنواره است، امسال هم به مدت نزدیک به دو هفته میزبان هشت گروه طراز اول فلامنکو از اسپانیا بود.

رقص و موسیقی فلامنکو قدمت طولانی ای دارد و درباره ریشه های آن بحث های فراوانی هست. بسیاری معتقدند ریشه های این نوع موسیقی و رقص به شمال آفریقا، یهودی ها، اهالی شبه جزیره ایبری و کولی هایی برمی گردد که بیش از پانصد سال پیش این نوع موسیقی را آغاز کردند. فلامنکو خود لغتی اسپانیایی- عربی است که معنی لغوی آن «روستایی فراری» است.

با این حال لغت فلامنکو اولین بار دراواخر قرن هجدهم وارد فرهنگ لغات شد که اکنون به عنوان رقص و موسیقی ای از اسپانیا یا دقیق تر از آندولوس، به عنوان یک نوع هنر با قدمت 150 سال شناخته می شود.

آوازهای فلامنکو که معمولاً با صداهای خش دار خوانندگان اجرا می شوند، معمولاً قصه های عاشقانه ساده ای هستند که لحظات غم و شادی را ترسیم می کنند. موسیقی زنده و پر جنب و جوش به همراه حرکات موزون و ریتمیک رقاص های فلامنکو، روحیات و شر و شور مردمانی خون گرم را با همه جهانیان تقسیم می کنند و از این روست که فلامنکو مشتاقان زیادی در جهان دارد.

جشنواره امسال با استرلا مورنته، خواننده جوان افتتاح شد. برخلاف سال های قبل که تاکید جشنواره بر رقص بود، امسال جشنواره با یک کنسرت فلامنکو آغاز شد که اندک لحظاتی از آن با رقص همراه بود.

استرلا مورنته، در گرانادا از پدری خواننده و مادری رقصنده به دنیا آمد و خیلی زود به کار خوانندگی پرداخت.

صدای گرم و خش دار او توام با احساسات عیانی که او سعی در پنهان کردنش ندارد، او را به ستاره مشهوری در عالم فلامنکو بدل کرده است.

آیدا گومز و گروهش اجرایی ازکارمن را ارائه کردند

استرلا مورنته

اوا یربابوئنا و میگوئل پوودا که سال گذشته مورد توجه واقع شدند، اجراهای جدیدی داشتند

ایسرائیل گالوان

خوزه فرناندز تورس معروف به توماتیتو، گیتار نواز برجسته فلامنکو