درمان تنبلی چشم چگونه است؟

درمان تنبلی چشم چگونه است؟

جهت درمان تنبلی چشم، بعد از رفع علت زمینه ساز تنبلی (مثل اصلاح عیب انکساری یا رفع کدورت مسیر بینایی)، باید کودک را به استفاده از چشم ضعیف وادار نمود. این کار معمولا با بستن چشم سالم برای هفته ها یا ماه ها صورت می گیرد.

چشم پزشک ممکن است برای اصلاح عیب انکساری چشم (نزدیک بینی، دوربینی یا آستیگماتیسم)، عینک تجویز نماید. اگر عینک به تنهایی باعث بهبود بینایی نشود، بستن چشم سالم هم لازم خواهد بود.

استثنائا در مواردی که تنبلی چشم ناشی از انحراف چشم باشد، درمان تنبلی چشم معمولا پیش از جراحی برای اصلاح انحراف چشم صورت می گیرد و بستن چشم غالبا پس از جراحی نیز ادامه می یابد.

اگر چشم پزشک متوجه آب مروارید (کاتاراکت) یا افتادگی پلک و یا ناهنجاری دیگری شود، اغلب انجام جراحی برای اصلاح مشکل زمینه ای قبل از درمان تنبلی لازم می باشد و پس از جراحی، بستن چشم سالم، برای بهبود بینایی لازم است.

عدم درمان تنبلی چشم چه عوارضی را به دنبال دارد؟

اگر تنبلی چشم درمان نگردد، کاهش بینایی جدی و دائمی در چشم تنبل رخ می دهد، دید سه بعدی از بین می رود و اگر چشم سالم بیمار شود یا به آن آسیبی برسد، ممکن است فرد تا آخر عمر از بینایی ضعیف رنج ببرد.

نقش والدین در درمان تنبلی چشم چیست؟

والدین نقش مهمی در تشخیص و درمان تنبلی چشم کودک خود دارند. چشم پزشک می تواند والدین را درباره نحوه درمان تنبلی راهنمایی نماید، اما مسئولیت انجام درمان اصلی بر عهده والدین است.

هر کودکی از بستن چشم سالم خود امتناع می ورزد؛ زیرا برای دیدن اشیا به چشم سالم خود وابسته می باشد، اما والدین باید کودک خود را برای انجام آنچه که به نفع اوست، تشویق و حتی وادار نمایند.

مدت زمان بستن از چند ساعت در روز تا تمام ساعات بیداری متفاوت است.

درمان تنبلی چشم باید هر چه زودتر شروع شود. بهتر است هنگامی که برای اولین بار چشم کودک بسته می شود، علت این کار برای او توضیح داده شود. همچنین بهتر است که ابتدا با بستن چشم عروسک، نحوه بستن برای کودک به نمایش گذاشته شود.

چناچه کودک دبستانی یا پیش دبستانی است، حتما درباره بستن چشم برای معلم وی توضیح لازم داده شود. برای تشویق کودک به انجام فعالیت های روزانه و توضیح درباره وضعیت وی به همکلاسی هایش، راهنمایی معلم مفید می باشد.

طول مدت درمان و میزان اثر بخشی آن چقدر است؟

مدت زمان بستن چشم کودکان متفاوت است. به عنوان یک اصل کلی: هر چه سن کودک کمتر و شدت تنبلی چشم وی کمتر باشد، درمان او سریع تر انجام خواهد شد. بهتر است بستن چشم تا زمانی که دید هر دو چشم یکسان شود ادامه یابد.

معمولا بستن چشم، بینایی را بهبود می بخشد، اما انحراف چشم ها را تغییر نمی دهد .هنگامی که بینایی در هر دو چشم خوب شد و یا به سطح ثابت و قابل قبول رسید، چشم پزشک می تواند برای تصحیح انحراف چشم ها ، درمان مناسب را که اغلب جراحی است تجویز نماید.

با توجه به عدم همکاری گروهی از بچه ها، آیا روش دیگری جز بستن چشم ها وجود دارد؟

بیشتر محققین معتقدند که بستن چشم، روش ارحج درمان تنبلی چشم است.

ولی در مورد کودکانی که به هیچ عنوان راضی به بستن چشم نمی شوند، تنها راه حل تار کردن چشم سالم با استفاده از قطره آتروپین 1- 5/0 درصد است که باید با تجویز چشم پزشک صورت گیرد.

طی درمان تنبلی چشم، باید کودک مرتبا تحت نظارت چشم پزشک باشد و در هر جلسه دید هر دو چشم امتحان شود و والدین بدون توجه به پاسخ اولیه مثبت یا منفی، باید درمان تنبلی چشم را طبق دستور چشم پزشک ادامه دهند.