کامبخش: از من به زور اعتراف گرفته شد

کامبخش: از من به زور اعتراف گرفته شد

او در دادگاه بر مسلمان بودن خود تاکید کرد و گفت که اقرار براینکه وی بخش هایی از یک مقاله ضد اسلامی را نوشته به جبر و اکراه از وی گرفته شده است.

آقای کامبخش چهار ماه پیش از سوی یک دادگاه ابتدایی در بلخ، به اعدام محکوم شده بود.

اکنون او از دادگاه تجدید نظر یک هفته مهلت خواسته تا دفاعیه اش را در مورد اتهاماتی که بر او وارد شده، آماده کند و همچنین برای خود وکیل مدافع بگیرد.

بازداشت پرویز کامبخش در بلخ، اعتراض های گسترده داخلی و خارجی را در پی داشته است. نهادهای بین المللی دفاع از حقوق بشر به این مسئله انتقاد کرده و خواستار مداخله شخص رییس جمهور کرزی برای حل این پرونده شدند.

خود آقای کامبخش و همچنین شماری از مدافعان حقوق بشر، نحوه برگزاری جلسه دادگاه ابتدایی در بلخ را نیز که حکم اعدام برای او صادر کرد، مورد انتقاد قرار داده و می گویند که در آن دادگاه، به او تنها سه دقیقه فرصت داده شد تا از خود دفاع کند.

'دستان بسته'

پرویز کامبخش با دستان بسته به دادگاه علنی در کابل آورده شد و به نظر نمی رسید از وضعیت روانی خوبی برخوردار باشد.

خود آقای کامبخش و نزدیکان او نیز تایید می کنند که وضعیت روانی او قناعت بخش نیست.

عبدالمتین یوسفزی که پرونده پرویز کامبخش را به دادگاه ارایه می کرد گفت که بر اساس فیصله دیوان امنیت دادگاه بلخ، پرویز کامبخش به توزیع یک مقاله ضد اسلامی و افزودن چند جمله به آن، متهم است.

آقای یوسفزی در تشریح اتهامات علیه پرویز کامبخش به دادگاه چنین گفت: "سید پرویز از گرفتن مقاله از اینترنت و بدسترس قرار دادن آن به محصلان (دانشجویان) اعتراف کرده و اضافه کرده است که در حالت غیرعادی آن را از اینترنت گرفته است و در اختیار همصنفی هایش قرار داده است."

او افزود: "سید پرویز در ساعات درسی در مورد حقوق زن در اسلام به مراتب با سوال کردن های بیجا و بی مورد با استادان به مشاجره می پرداخته که جریان را استاد شهاب الدین ثاقب، در ورق ۱۶۷ پرونده تحریر کرده است. در اثر بازرسی اتاق سید پرویز واقع در هتل برات، (در شهر مزار شریف) یک تعداد مقالات و کتابهایی که به همین مقاله ارتباط دارد، بدست آمده است."

'جبر و اکراه'

پرویز کامبخش این اتهامات را رد می کند و می گوید به دلیل اعمال فشار و جبر از سوی بازرسان در ولایت بلخ افزودن چند عبارت به متن مقاله را پذیرفته است.

او می گوید: "از همان روزی که مورد استجواب و بازداشت قرار گرفتم، چنین چیزی اصلا وجود نداشت که من متهم هستم، مشکوک و یا مظنون هستم، فقط می گفتند که تو باید مسئولیت این مقاله را به عهده بگیری."

آقای کامبخش می افزاید: "من از همان لحظه دانستم که اگر مسئولیت مقاله را به عهده نگیرم، حتما جبر و اکراهی بالای من وجود دارد و این چیزهایی است که در ریاست امنیت پیش می آید."

او همچنین شهادت برخی همصنفان (هم کلاسی) و استادان دانشگاه بلخ را علی خود، ناشی از عقده های شخصی خوانده و همچنین نحوه بازداشت و صدور حکم دادگاه بلخ را مورد انتقاد قرار داد.

او می گوید قبل از بازداشت دوبار مورد بازجویی قرار گرفته بود.