سیاه زخم چیست؟

سیاه زخم چیست؟

عامل آن باسیل(یک نوع باکتری) بزرگی با توانایی تولید اسپور می باشد که اسپور نسبت به شرایط سخت محیطی بسیار مقاوم بوده و مدت طولانی در هوا و به ویژه خاک زنده می ماند. این باسیل در حیوانات بیشتر دیده می شود، لذا افرادی که در تماس بیشتر با حیوانات و فرآورده های حیوانی آلوده قرار دارند، بیشتر گرفتار می شوند.

- راه های انتقال بیماری کدام است؟

تماس با اسپورهای آلوده کننده میکروب از طریق پوستی، مخاطی، تنفسی و یا سیستم گوارشی. انتقال از فرد به فرد بسیار نادر است.

ـ دوره نهفتگی بیماری

حدود 7 روز پس از تماس می باشد. تعداد 8000 تا 50000 میکروارگانیسم برای آلودگی از راه تنفس لازم است.

ـ علائم بیماری کدامند؟

نوع پوستی اغلب به صورت تورم موضعی و یا زخم پوستی بدون درد، سیاه رنگ، نکروز شونده، با به جا ماندن اثر بعد از بهبودی یا eschar می باشد.

سیاه زخم تنفسی ممکن است دارای علائمی شبیه آنفلوآنزا بوده و در موارد پیش رفته به صورت پنومونی هموراژیک تظاهر نماید که می تواند مرگ زا باشد.

ـ تشخیص بیماری چگونه است؟

کشت خون مثبت به همراه رنگ آمیزی گرم Gram Stain

روش های تشخیصی اختصاصی آزمایشگاهی

ـ روش های پیشگیری کدامند؟

استفاده از واکسیناسیون در افراد در معرض خطر

مصرف آنتی بیوتیک پنی سیلین، داکسی سیکلین و ترجیحاً سیپروفلوکساسین زیر نظر پزشک

واکسن سیاه زخم از سویه Sterne باسیلوس آنتراسیس که در مقادیر غیرکشنده سم تولید می کند و می تواند آنتی بادی محافظ ایجاد نماید، تهیه می گردد.

ایمنی سازی به کمک دو نوبت تزریق زیر جلدی به فواصل دو هفته و سپس سه تزریق در ماه های 6 ، 12 و 18 صورت می گیرد. تزریق بوستر سالیانه نیز توصیه می شود.

تزریق واکسن برای افراد سالم 18 تا 65 سال مجاز می باشد و برای خانم های حامله نباید مورد استفاده قرار گیرد.

ـ درمان کدام است؟

با استفاده از آنتی بیوتیک های پنی سیلین ـ داکسی سیکلین و ترجیحاً سیپروفلوکساسین زیر نظر پزشک می باشد. تا کنون مقاومت قابل ملاحظه ای گزراش نشده است.

شروع سریع درمان کمک کننده است.

سیاه زخم نوع تنفسی بعد از شروع علائم بالینی علی رغم درمان 100 درصد کشنده می باشد.